Krzysztof Kolberger


Krzysztof Kolberger w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Marek Kolberger (ur. 13 sierpnia 1950 w Gdańsku, zm. 7 stycznia 2011 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Krzysztof Kolberger (po lewej) czyta fragment felietonu Władysława Kopalińskiego (po prawej), Warszawa 26 października 2006

Nazwisko ojca i jego zostało zmienione w roku 1953; pierwotnie zapisywane było jako Kohlberger[1]. Absolwent IX LO w Gdańsku[2].

Warszawską PWST ukończył w 1972; debiutował na deskach Teatru Śląskiego. Po okresie górnośląskim zaangażował się w Teatrze Narodowym w Warszawie, gdzie grał m.in. w „Dziadach”, „Wacława dziejach” i „Weselu”.

Jako reżyser wystawił „Krakowiaków i górali” (Opera Wrocławska, później Teatr Wielki w Poznaniu), „Nędzę uszczęśliwioną” (również Teatr Wielki w Poznaniu), „Żołnierza królowej Madagaskaru” (Opera Szczecińska) oraz „Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków”.

Współpracował także z Teatrem Polskiego Radia jako aktor i reżyser[3]. Zapisał się w pamięci słuchaczy Programu 1 Polskiego Radia recytując wiersze w ramach cyklu Strofy dla ciebie[4]. Za swoją działalność radiową został nagrodzony przez Polskie Radio Złotym Mikrofonem oraz Wielkim Splendorem (zob. niżej sekcję „Nagrody”).

Wyreżyserował album muzyczny dla dzieci pt. Bajki Natalki (wyd. 1988) – płytę, która jako pierwsza w historii polskiej fonografii zdobyła status platynowej.

W jego ocenie jednym z najważniejszych zadań aktorskich w jego karierze było powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II w czasie żałoby po jego śmierci w kwietniu 2005[5]. Wystąpił także jako narrator i solista u boku Krystyny Tkacz, Beaty Rybotyckiej i Krzysztofa Gosztyły w „Mszy Polskiej” H.F. Tabęckiego, do słów ks. Twardowskiego. Był jednym z bohaterów książki „Odnaleźć dobro” (autor Marzanna Graff), w której opowiadał w formie pamiętnika o swoim osobistym spotkaniu z prawdziwym dobrem tkwiącym w człowieku. Znany był z m.in. z ról w Romeo i Julii, Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny, Kornblumenblau oraz Najdłuższej wojnie nowoczesnej Europy.

Choroba i śmierć | edytuj kod

Krzysztof Kolberger przez wiele lat zmagał się z rakiem nerki[6][7]. Był honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Chorych na Raka Nerki[8] oraz członkiem Honorowego Komitetu Rozwoju Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej im. św. Jana z Dukli[9]. Aktora dwukrotnie operowano, co – jak sam twierdził – w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu, w tym wpłynęło na podjęcie się przez niego – prócz grania na scenie – także reżyserowania. Mówi o tym opublikowana przez Edycję św. Pawła w 2007 roku książka-wywiad pt. „Przypadek nie-przypadek. Rozmowa między wierszami księdza Jana Twardowskiego”. Po latach walki z nowotworem, zmarł 7 stycznia 2011 roku. Bezpośrednią przyczyną śmierci była niewydolność krążenia[10].

Pogrzeb | edytuj kod

Grób aktora na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (2012)

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 13 stycznia 2011 roku, w kościele św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach, następnie tamże na Cmentarzu Powązkowskim Krzysztof Kolberger został pochowany (kwatera 23 wprost-1-20)[11]. Podczas ceremonii na cmentarzu, przy grobie Krzysztofa Kolbergera odtworzono nagranie Leonarda CohenaDance Me to the End of Love.

Skwer Krzysztofa Kolbergera | edytuj kod

Pomnik w Międzyzdrojach (autor Michał Selerowski)

26 czerwca 2012 roku w gdańskiej dzielnicy Strzyża otwarto skwer jego imienia, nieopodal domu, w którym mieszkał[12].

Szkoła im. Krzysztofa Kolbergera | edytuj kod

21 stycznia 2015 absolwent IX Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku Krzysztof Kolberger został patronem tej szkoły[13][14][15].

Filmografia | edytuj kod

Pasaż Krzysztofa Kolbergera w Warszawie

Seriale telewizyjne | edytuj kod

Filmy | edytuj kod

Spektakle telewizyjne | edytuj kod

  • 1977: Trzy po trzy
  • 1996: Nieprzyjaciel – Jakub

Filmy dokumentalne | edytuj kod

  • 1987: Droga mogiłami znaczona – lektor
  • 1989: Nim słońce wejdzie…
  • 1998: Adama... tajemnice – recytujący
  • 1998: Życie pośmiertne Adama Mickiewicza – lektor

Dubbing | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

Odznaczenia i nagrody | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Kolberger był mężem aktorki Anny Romantowskiej i ojcem Julii Kolberger.

Przypisy | edytuj kod

  1. Nie żyje Krzysztof Kolberger. dziennik.pl, 07-01-2011.
  2. http://www.ixlo.webd.pl/materialy/Nadanie_imienia.jpg
  3. Krzysztof Marek Kolberger w bazie e-teatr.pl ⇒ zakładka „kariera radiowa”
  4. Pożegnaliśmy Krzysztofa Kolbergera. Polskie Radio, 13 stycznia 2011. [dostęp 2012-04-05].
  5. Zmarł Krzysztof Kolberger. rp.pl, 07-01-2010.
  6. Śmiertelny nowotwór, z którym żyje Krzysztof Kolberger. region.czest.pl.
  7. Pogromcy raka. wprost.pl.
  8. Kamila Szymańczyk: Krzysztofa Kolbergera apetyt na życie. adonai.pl, 28-12-2008.
  9. Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej im. św. Jana Z Dukli: Inauguracja działalności Honorowego Komitetu Rozwoju Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej. 2007-11-13. [dostęp 2012-07-10].
  10. Krzysztof Kolberger – wybitny aktor. salon24.pl, 08-01-2011.
  11. Cmentarz Stare Powązki: KRZYSZTOF KOLBERGER, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-30] .
  12. Mieszkańcy Strzyży uhonorowali Krzysztofa Kolbergera. gdansk.pl, 2012-06-27. [dostęp 2012-06-27].
  13. IX Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku otrzymało imię Krzysztofa Kolbergera. wyborcza.pl/. [dostęp 2015-01-21].
  14. Nadanie imienia. ixlo.webd.pl. [dostęp 2015-01-18].
  15. Krzysztof Kolberger patronem IX LO w Gdańsku. nauka.trojmiasto.pl/. [dostęp 2015-01-19].
  16. Złote Mikrofony 2005 Polskiego Radia (pol.). MediaFM.net, 2005-09-01. [dostęp 2010-12-06].
  17. M.P. z 2005 r. nr 74, poz. 1019 – pkt 1.
  18. Wiktory: Lis nominowany 4x. tvpolsat.info, 2007-05-24. [dostęp 2011-01-30].
  19. Plebiscyt na najlepszych mówców. mistrzmowy.pl. [dostęp 2011-01-30].
  20. M.P. z 2008 r. nr 31, poz. 273 – pkt 16.
  21. Prezydent RP odznaczył bohaterów stanu wojennego oraz działaczy ruchu „Polsko-Czesko-Słowackiej Solidarności”. prezydent.pl, 10 grudnia 2007.
  22. Minister Kultury o Krzysztofie Kolbergerze: „Mieliśmy do czynienia z gigantem wrażliwości”. tvn24.pl. [dostęp 9 stycznia 2011].
  23. FilmPolski.pl – Krzysztof Kolberger. filmpolski.pl. [dostęp 2020-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-13)].
  24. Święto twórców Teatru Polskiego Radia. polskieradio.pl, 2009-12-07. [dostęp 2010-12-06].
  25. M.P. z 2011 r. nr 32, poz. 380

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Krzysztof Kolberger" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy