Krzysztof Kwiatkowski (polityk)


Krzysztof Kwiatkowski (polityk) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Kwiatkowski (ur. 14 maja 1971 w Zgierzu) – polski polityk i urzędnik. W latach 2009–2011 minister sprawiedliwości, w latach 2009–2010 także prokurator generalny, w latach 2013–2019 prezes Najwyższej Izby Kontroli. Senator VII kadencji, poseł na Sejm VII kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył Szkołę Podstawową im. Ludwika Waryńskiego, następnie Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Zgierzu. W wieku 17 lat wstąpił do Federacji Młodzieży Walczącej. Studia rozpoczął na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, studiowanie na pewien czas przerwała mu choroba nowotworowa. Studia ukończył na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego uzyskując tytuł magistra prawa. Działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów, był członkiem władz krajowych stowarzyszenia.

W latach 1997–2001 był sekretarzem osobistym Prezesa Rady Ministrów, Jerzego Buzka. Działał w AWS. Należał do Porozumienia Centrum, a potem do Ruchu Społecznego AWS (był szefem Ruchu Młodych RS AWS). Od 2004 do 2013 należał do Platformy Obywatelskiej. Był członkiem zarządu krajowego Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego. Został kawalerem Międzynarodowego Zakonu Rycerskiego Świętego Jerzego[1].

Od 1993 był związany z samorządem terytorialnym. Początkowo był radnym, następnie przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej i szefem klubu radnych. Do 2006 zajmował stanowisko wiceprezydenta Zgierza, odpowiedzialnego m.in. za finanse, oświatę, kulturę, sport oraz inwestycje i pozyskiwanie funduszy europejskich.

W 2001 z listy AWSP bez powodzenia kandydował do Sejmu. W wyborach samorządowych w 2006 kandydował na urząd Prezydenta Miasta Łodzi. W I turze uzyskał drugi wynik (27,03% poparcia, 59 946 głosów). W II turze przegrał z Jerzym Kropiwnickim, otrzymując 44,31% głosów[2]. W tym samym roku uzyskał mandat radnego sejmiku łódzkiego, w którym objął stanowisko wiceprzewodniczącego.

W wyborach parlamentarnych w 2007 z ramienia PO został wybrany na senatora VII kadencji w okręgu łódzkim, otrzymując 164 151 głosów[3]. Kierował Komisją Ustawodawczą. Po powołaniu Andrzeja Czumy na urząd ministra sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski 4 lutego 2009 objął stanowisko sekretarza stanu w tym resorcie.

14 października tego samego roku został powołany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego na urzędy ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w pierwszym rządzie Donalda Tuska. Po ustawowym rozdzieleniu tych funkcji na stanowisku prokuratora generalnego 31 marca 2010 zastąpił go Andrzej Seremet. 11 kwietnia 2010 został członkiem Międzyresortowego Zespołu do spraw koordynacji działań podejmowanych w związku z tragicznym wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem, powołanego przez premiera Donalda Tuska po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku.

W wyborach parlamentarnych w 2011 był kandydatem Platformy Obywatelskiej do Sejmu z trzeciego miejsca w okręgu łódzkim. Uzyskał mandat poselski, zdobywając 68 814 głosów[4].

26 lipca 2013 został powołany przez Sejm na prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Jeszcze w tym samym miesiącu złożył rezygnację z członkostwa w PO. 9 sierpnia jego wybór na szefa NIK zatwierdził Senat, w tym samym dniu przestał być posłem na Sejm RP. Urząd prezesa NIK objął 18 dni później. W sierpniu 2015 prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach złożył wniosek o uchylenie mu immunitetu w związku z zamiarem przedstawienia zarzutów dotyczących przestępstw urzędniczych związanych z niektórymi konkursami na kierownicze stanowiska w NIK. Krzysztof Kwiatkowski wniósł do marszałka Sejmu o uchylenie mu immunitetu, deklarując również przekazanie nadzoru nad prowadzonymi kontrolami i jednostkami organizacyjnymi izby swoim zastępcom[5]. 19 sierpnia 2019 złożył na ręce marszałek Sejmu Elżbiety Witek rezygnację z funkcji prezesa NIK (ze skutkiem na 21 sierpnia) w związku z zamiarem startu w wyborach parlamentarnych w tym samym roku[6].

Odznaczenia i nagrody | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Łódzcy notable garną się do zakonu. naszemiasto.pl, 21 kwietnia 2008. [dostęp 16 maja 2019].
  2. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 6 listopada 2011].
  3. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 6 listopada 2011].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 6 listopada 2011].
  5. Prezes NIK: wystąpiłem z prośbą o uchylenie mi immunitetu. tvn24.pl, 28 sierpnia 2015. [dostęp 8 września 2015].
  6. Szef NIK złożył rezygnację. Zamierza wystartować w wyborach. wpolityce.pl, 19 sierpnia 2019. [dostęp 19 sierpnia 2019].
  7. Minister Sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski uhonorowany Orderem Zasługi Republiki Węgierskiej. ms.gov.pl, 19 października 2011. [dostęp 6 listopada 2011].
  8. Közös érdemünk a totalitárius rendszerek elítélése (węg.). kormany.hu, 19 października 2011. [dostęp 23 lutego 2012].
  9. Laureat 17 edycji Nagrody Im. A. Bączkowskiego. baczkowski.org. [dostęp 7 sierpnia 2014].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Krzysztof Kwiatkowski (polityk)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy