Krzysztof Oliwa


Krzysztof Oliwa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Oliwa, pierwotnie Krzysztof Grabowski (ur. 12 kwietnia 1973 w Tychach) – polski hokeista, reprezentant kraju, menedżer i trener hokejowy.

Drugi Polak w lidze NHL, w której w ciągu dziewięciu sezonów reprezentował barwy sześciu klubów: New Jersey Devils, Columbus Blue Jackets, Pittsburgh Penguins, New York Rangers, Boston Bruins i Calgary Flames oraz pierwszy Polak, który zdobył Puchar Stanleya (w sezonie 1999/2000 w barwach New Jersey Devils).

Grając w NHL pełnił rolę tzw. "enforcera", zawodnika wszczynającego bójki w czasie meczów z graczami drużyn przeciwnych, pełniącego rolę quasi ochroniarza dla partnerów z drużyny. Po zakończeniu kariery zawodniczej przyznał, że w ciągu 15 lat gry stoczył ponad 400 bójek[1].

W trakcie kariery określany pseudonimami The Polish Hammer (Polski Młot), Dentysta[2].

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

GKS Katowice | edytuj kod

Krzysztof Oliwa karierę rozpoczął w 1990 roku w zespole juniorskim GKS Katowice. W jego barwach w rozgrywkach Centralnej Ligi Juniorów w sezonie 1990/1991 rozegrał 5 spotkań. Uzyskał w nich 8 punktów za 4 bramki i 4 asysty. Na ławce kar spędził 10 minut.

GKS Tychy | edytuj kod

Zawodową karierę Krzysztof Oliwa rozpoczął w sezonie 1991/1992 w barwach klubu ekstraligi polskiejGKS Tychy. Rozegrał w nim 10 meczów notując 10 punktów za 3 bramki i 7 asyst. Na ławce kar przesiedział 6 minut.

Występy za oceanem | edytuj kod

Krzysztof Oliwa wyjechał do Kanady, gdzie występował w klubie Welland Cougars w lidze GHL. W sezonie 1992/1993 rozegrał 30 meczów i zdobył 34 punkty (13 bramek, 21 asyst) oraz spędził 127 minut na ławce kar. Następnie w latach 1993–1995 Oliwa był zawodnikiem klubu Albany River Rats w lidze AHL. W pierwszym sezonie rozegrał 53 spotkania i zdobył 8 punktów za 3 bramki i 5 asyst oraz spędził 228 minut na ławce kar. W sezonie 1994/1995 wraz z zespołem został mistrzem fazy zasadniczej (109 punktów), zdobywając Macgregor Kilpatrick Trophy. Następnie zdobył Puchar Caldera po zwycięstwie 4:0 w finale rywalizacji z Fredericton Canadiens, mimo iż w fazie play-off nie rozegrał żadnego meczu. W międzyczasie występował w ramach wypożyczenia kolejno w ligach ECHL, AHL i IHL, gdzie grał dla takich klubów jak: Raleigh IceCaps (1994 – 15 meczów, 2 punkty (2 asysty), 65 minut na ławce kar w fazie zasadniczej oraz 9 meczów, 35 minut na ławce kar w fazie play-off), Saint John Flames (1995 – 14 meczów, 5 punktów (1 bramka, 4 asysty), 79 minut na ławce kar w fazie zasadniczej) oraz w Detroit Vipers (1995 – 4 spotkania, 1 punkt (1 asysta), 24 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej). Następnie Oliwa przez krótki czas występował w klubie Raleigh IceCaps z ligi ECHL. W sezonie 1994/1995 rozegrał 5 spotkań, w których zdobył 2 punkty za 2 asysty oraz otrzymał 32 minuty kar. Ponownie wrócił do Albany River Rats, w którym w sezonie 1995/1996 rozegrał 51 meczów i uzyskał 16 punktów strzelając 5 bramek i notując 11 asyst. Spędził również 217 minut na ławce kar. Z tym klubem (115 punktów) został mistrzem fazy zasadniczej, zdobywając drugi raz w karierze Macgregor Kilpatrick Trophy. Po tym sukcesie został zawodnikiem klubu Raleigh IceCaps w lidze ECHL, gdzie w sezonie 1995/1996 rozegrał 9 meczów. Zdobył w nich 1 punkt za strzeloną bramkę oraz zanotował 53 minuty na ławce kar.

New Jersey Devils i debiut w NHL | edytuj kod

Dobre występy w północnoamerykańskich niższych ligach spowodowały, że w 1993 roku Krzysztof Oliwa został zauważony przez działaczy klubu ligi NHLNew Jersey Devils, którzy w dniu 26 czerwca 1993 roku w Colisée de Québec w Québecu wybrali go w 3. rundzie draftu NHL jako 65. w kolejności.

W 1996 roku Oliwa został zawodnikiem "Diabłów", jednak potem został wypożyczony do klubu ligi AHLAlbany River Rats, w barwach którego w sezonie 1996/1997 rozegrał 60 meczów i zdobył 27 punktów (13 bramek, 14 asyst) oraz spędził 322 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej oraz rozegrał 15 meczów, zdobył 8 punktów (7 bramek, 1 asysta) oraz spędził 49 minut na ławce kar w fazie play-off.

Debiut w lidze NHL w barwach New Jersey Devils Oliwa zaliczył jeszcze w sezonie 1996/1997, dnia 9 marca 1997 roku w meczu domowym z Buffalo Sabres, który zakończył się zwycięstwem "Diabłów" 4:1, a Oliwa spędził w tym meczu 5 minut na ławce kar po bójce z Bobem Boughnerem.

W następnych sezonach: 1997/1998, 1998/1999 i 1999/2000 Oliwa był podstawowym zawodnikiem drużyny New Jersey Devils. Pierwszy punkt w lidze NHL zdobył dnia 30 października 1997 roku, zaliczając asystę podczas wygranego 1:8 wyjazdowego meczu z Vancouver Canucks. Natomiast pierwszą bramkę w lidze NHL zdobył dnia 7 marca 1998 roku podczas wygranego 3:6 wyjazdowego meczu z New York Rangers, w którym Oliwa w 50. minucie trafił na 4:3 do bramki bronionej przez Mike’a Richtera z asysty Siergieja Brylina[3], a w sezonie 1997/1998 był najczęściej bijącym się zawodnikiem[4].

W sezonie 1999/2000 drużyna Oliwy, New Jersey Devils zdobyła Puchar Stanleya po zwycięstwie rywalizacji w finale z Dallas Stars 4:2, a Oliwa, mimo że w fazie play-off nie rozegrał żadnego meczu z powodu kontuzji[5], został pierwszym Polakiem, który zdobył to trofeum. Po sezonie odszedł z klubu.

Łącznie Oliwa dla New Jersey Devils rozegrał 207 meczów i zdobył 33 punkty (13 bramek, 20 asyst) oraz spędził 724 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej, a także rozegrał 7 meczów, nie zdobywając punktów oraz spędził 25 minut na ławce kar w fazie play-off w lidze NHL.

Columbus Blue Jackets i Pittsburgh Penguins | edytuj kod

12 czerwca 2000 roku, Krzysztof Oliwa został zawodnikiem Columbus Blue Jackets. Jednak z powodu kontuzji ręki odniesionej 28 października 2000 roku podczas przegranego 1:4 meczu domowego z Detroit Red Wings oraz konfliktu z kapitanem Columbus Blue Jackets, Lyle’em Odeleinem po rozegraniu zaledwie 10 meczów i zdobyciu 2 punktów (2 asysty) oraz spędzeniu 34 minut na ławce kar w trakcie sezonu (2000/2001), 14 stycznia 2001 roku przeniósł się do Pittsburgh Penguins, w którym zadebiutował dnia 30 stycznia 2001 roku podczas meczu domowego z Atlanta Thrashers, który zakończył się zwycięstwem "Pingwinów" 6:3[6].

W fazie zasadniczej sezonu 2000/2001 Oliwa rozegrał wszystkie 26 meczów i zdobył 3 punkty (1 bramka, 2 asysty) oraz spędził 131 minut na ławce kar, a Pittsburgh Penguins zajął 6. miejsce w Konferencji Wschodniej i awansował do fazy play-off, gdzie dotarli do finału Konferencji Wschodniej, w którym przegrali rywalizację 4:1 z New Jersey Devils, a Oliwa w tej fazie rozegrał 5 meczów, nie zdobywając punktów oraz spędził 16 minut na ławce kar w fazie play-off w lidze NHL.

Natomiast sezon 2001/2002, w którym Oliwa rozegrał 57 meczów, zdobył 2 punkty (2 asysty) oraz spędził 150 minut na ławce kar, okazał się dla Pittsburgh Penguins słaby (28 zwycięstw, 8 remisów, 46 porażek), w którym zajęli 12. miejsce w Konferencji Wschodniej i nie awansował do fazy play-off. Po sezonie Oliwa odszedł z klubu.

Łącznie Oliwa dla Pittsburgh Penguins rozegrał 83 mecze i zdobył 5 punktów (1 bramka, 4 asysty) oraz spędził 283 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej, a także rozegrał 5 meczów, nie zdobywając punktów oraz spędził 16 minut na ławce kar w fazie play-off w lidze NHL.

Sezon 2002/2003 | edytuj kod

Dnia 23 czerwca 2002 roku, Krzysztof Oliwa przeniósł się do New York Rangers, w którym debiut zaliczył dnia 9 października 2002 roku w inauguracyjnym meczu domowym drużyny w sezonie 2002/2003 z Carolina Hurricanes, który zakończył się zwycięstwem "Rangersów" 4:1. Jednak nie zdołał przebić się do podstawowego składu drużyny i po rozegraniu 9 meczów bez zdobyczy punktowej oraz spędzeniu 51 minut na ławce kar i przeniósł się do filialnej drużyny występującej w AHL, Hartford Wolf Pack.

Dnia 6 stycznia 2003 roku, po rozegraniu 15 meczów, zdobyciu 1 punktu (asysta) oraz spędzeniu 30 minut na ławce kar w Hartford Wolf Pack, Oliwa wrócił do ligi NHL, zostając zawodnikiem Boston Bruins, w którym zadebiutował 10 stycznia 2003 roku z przegranym 2:4 meczu domowym z Buffalo Sabres. W fazie zasadniczej sezonu 2002/2003 Boston Bruins zajął 7. miejsce w Konferencji Wschodniej i awansował do fazy play-off, gdzie odpadli w ćwierćfinale Konferencji Wschodniej po porażce rywalizacji 4:1 z New Jersey Devils, a Oliwa nie rozegrał żadnego meczu. Po zakończeniu sezonu 2002/2003 i rozegraniu 33 meczów bez zdobyczy punktowej i spędzeniu 110 minut na ławce kar, Oliwa odszedł z klubu.

Calgary Flames | edytuj kod

Dnia 30 lipca 2003 roku, Krzysztof Oliwa został zawodnikiem Calgary Flames, w którym zadebiutował dnia 9 października 2003 roku, kiedy Calgary Flames przegrał 1:4 u siebie w swoim pierwszym meczu sezonu 2003/2004 z Vancouver Canucks, a pierwszą bramkę dla zespołu zdobył dnia 25 października 2003 roku podczas wygranego 4:2 domowego meczu z Edmonton Oilers, kiedy w 44. minucie meczu z asysty Chrisa Clarka trafił do bramki Tommy’ego Salo[7].

Z zespołem zajął 6. miejsce w Konferencji Zachodniej i awansował do fazy play-off, gdzie najpierw dnia 9 maja 2004 roku w wygranym u siebie 4:3 meczu półfinału Konferencji Zachodniej z San Jose Sharks Oliwa w 9. minucie z asysty Olega Saprykina i Chucka Kobasewa strzelił swoją ostatnią bramkę w lidze NHL[8], potem dotarł do finału Pucharu Stanleya, w którym po zaciętej walce przegrał 4:3 z Tampa Bay Lightning.

Łącznie Oliwa dla Calgary Flames rozegrał 65 meczów i zdobył 5 punktów (3 bramki, 2 asysty) oraz spędził 247 minut na ławce kar (3. miejsce w klasyfikacji najczęściej karanych zawodników[9]) w fazie zasadniczej, a także rozegrał 20 meczów, zdobył 2 punkty (2 bramki) oraz spędził 6 minut na ławce kar w fazie play-off ligi NHL.

Podhale Nowy Targ | edytuj kod

15 lipca 2004 roku Krzysztof Oliwa podpisał kontrakt ze swoim dawnym klubem – New Jersey Devils, jednak w wyniku lokautu w NHL rozgrywki w sezonie 2004/2005 nie odbyły się, w związku z czym zawodnicy klubów ligi NHL dostali wolną rękę w poszukiwaniu nowego klubu. Oliwa zdecydował się wrócić do Polski i w grudniu 2004 roku został zawodnikiem Podhala Nowy Targ[10][11][12][13][14].

Jedyny mecz w sezonie 2004/2005 Oliwa rozegrał 16 lutego 2005 roku, kiedy to Podhale Nowy Targ podejmował w Krakowie w fazie play-off w ćwierćfinale Cracovię. Mecz zakończył się porażką Podhala Nowy Targ 0:2, a Oliwa spędził 12 minut na ławce kar oraz w 33. minucie z powodu kontuzji pachwiny musiał opuścić taflę[15][16].

Powrót do NHL i koniec kariery | edytuj kod

Po zakończeniu lokautu w NHL wznowiono rozgrywki w sezonie 2005/2006, w związku z czym Krzysztof Oliwa wrócił do ligi NHL, do New Jersey Devils, w którym rozegrał zaledwie 3 mecze w sezonie, a dnia 20 października 2005 roku rozegrał swój ostatni mecz w lidze NHL, kiedy to New Jersey Devils wygrał u siebie 6:3 z Pittsburgh Penguins.

Na początku listopada 2005 roku działacze New Jersey Devils rozwiązali kontrakt z Oliwą, a sam zawodnik mimo licznych ofert m.in. od Phoenix Coyotes[17] z powodów osobistych po sezonie 2005/2006 zakończył karierę[18].

Łącznie w latach 1997–2005 fazie zasadniczej ligi NHL Oliwa rozegrał 410 meczów, zdobył 45 punktów (17 bramek, 28 asyst) oraz spędził 1447 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 32 mecze, zdobył 2 punkty (2 bramki) oraz spędził 47 minut na ławce kar.

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

Krzysztof Oliwa występował w reprezentacji Polski U-18 podczas mistrzostw Europy juniorów 1991 w Czechosłowacji, na których reprezentacja Polski U-18 zajęła 7. miejsce, a Oliwa zdobył 2 punkty, zaliczając 2 asysty oraz w reprezentacji Polski U-20 podczas mistrzostw świata juniorów 1992 Grupy B w Polsce, na których reprezentacja Polski U-20 zajęła 2. miejsce i nie awansowała do Grupy A, a Oliwa zdobył 2 punkty (1 bramka, 1 asysta).

Oliwa występował w seniorskiej reprezentacji Polski podczas mistrzostw świata 2002 Elity w Szwecji, na których Oliwa podczas wygranego 5:1 meczu z reprezentacją Włoch rozegranego dnia 2 maja 2002 roku w hali Kinnarps Arena w Jönköping w ramach turnieju o utrzymanie strzelił 5. minucie na 1:0 przy asyście Jacka Płachty oraz w 46. minucie zaliczył asystę przy golu Leszka Laszkiewicza na 5:1, a także w tym samym lodowisku dnia 5 maja 2002 roku podczas wygranego 5:2 meczu z reprezentacją Japonii zaliczył w 47. minucie asystę przy golu Mariusza Czerkawskiego na 5:1, jednak reprezentacja Polski zakończyła turniej na 14. miejscu i spadła do Dywizji I.

Oliwa brał także udział w turniejach kwalifikacyjnych do igrzysk olimpijskich 2006: w Nowym Targu rozegranego w dniach 11 kwietnia – 14 kwietnia 2004 roku oraz wygranego przez reprezentację Polski, na którym Oliwa 13 listopada 2004 roku w meczu z reprezentacją Chorwacji w 45. minucie ustalił wynik na 7:0 na korzyść reprezentacji Polski, a 14 listopada 2004 roku w wygranym 5:0 meczu z reprezentacją Holandii w 16. minucie wraz z Mariuszem Czerkawskim asystował przy golu Michała Garbocza oraz w finałowym turnieju w Rydze rozegranego w dniach 10 lutego – 13 lutego 2005 roku, na którym reprezentacja Polski zajęła 4. miejsce i nie awansowała do turnieju olimpijskiego 2006 w Turynie.

Łącznie Oliwa w latach 1991–1992 w reprezentacji Polski U-18 i reprezentacji Polski U-20 rozegrał 11 meczów i zdobył 4 punkty (1 gol, 3 asysty) oraz spędził 20 minut na ławce kar, a w seniorskiej reprezentacji Polski w latach 2002–2005 rozegrał 12 meczów i zdobył 5 punktów (2 gole, 3 asysty) oraz spędził 56 minut na ławce kar.

Statystyki | edytuj kod

Klubowe | edytuj kod

Reprezentacyjne | edytuj kod

Sukcesy | edytuj kod

Klubowe

Po zakończeniu kariery | edytuj kod

Krzysztof Oliwa po zakończeniu kariery w latach 2006–2009 był menedżerem reprezentacji Polski. 18 kwietnia 2009 roku, tuż po zakończeniu turnieju Mistrzostw Świata 2009 I Dywizji w hotelu Mercure Helios wdał się w bójkę z Marcinem Koluszem i Krystianem Dziubińskim, w wyniku czego 28 kwietnia 2009 roku Wydział Gier i Dyscypliny PZHL podjął decyzję o rocznej dyskwalifikacji oraz karze pieniężnej dla Marcina Kolusza i Krystiana Dziubińskiego. Wobec Krzysztofa Oliwy, który użył siły i przemocy wobec wyżej wymienionych zawodników (Marcin Kolusz miał złamany nos, Krystian Dziubiński sińce pod oczami i złamany kciuk[19][20], uderzeni mieli zostać także Patryk Noworyta i Jacek Płachta[21]) nie zostały wyciągnięte konsekwencje, gdyż jak stwierdził Wydział Gier i Dyscypliny Polskiego Związku Hokeja na Lodzie "nie podlega on jurysdykcji Wydziału"[22].

Następnie w 2009 roku Oliwa przez kilka tygodni pełnił funkcję dyrektora sportowego ŁKS-u Łódź[23][24].

Oliwa zajmował się również promocją hokeja wśród dzieci (Jest patronem Turnieju Wschodzących Gwiazd dla żaków) oraz tworzył marki odzieżowe "KO-Gear", "Polish Hammer" i "Lanista"[25].

Kariera trenerska | edytuj kod

Krzysztof Oliwa od 2014 roku jest trenerem klubu najpierw juniorskiej ligi CIHL, potem juniorskiej ligi USPHLKalkaska Rhinos[26][27][28][29].

Życie prywatne | edytuj kod

Krzysztof Oliwa po urodzeniu nazywał się Krzysztof Grabowski. Jego biologiczny ojciec porzucił rodzinę, gdy hokeista był mały. Gdy miał 13 lat, jego matka ponownie wyszła za mąż i został adoptowany przez swego ojczyma i przybrał po nim nazwisko Oliwa[25]. Oliwa początkowo pracował jako górnik w kopalni[30][31].

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną Dawn Catinellą ma córkę Skylar (ur. 1996), która jest tenisistką w Warren Hills Regional High School w Waszyngtonie[32]. Potem był związany z Amerykanką Karen[33], Moniką i Ewą Domżałą – redaktorką magazynu "Top Biografie" (do 2008 roku, kiedy ta wyrzuciła Oliwę z domu[34]).

W styczniu 2010 roku wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych, gdzie obecnie mieszka w Kalkaska w stanie Michigan, gdzie jest trenerem klubu ligi USPHLKalkaska Rhinos (prezesem klubu jest druga żona Oliwy – Jolecyne[35]).

Posiada również obywatelstwo amerykańskie.

Problemy z prawem | edytuj kod

We wrześniu 2007 roku ówczesna dziewczyna Krzysztofa Oliwy, 26-letnia wówczas Monika F. złożyła zawiadomienie o popełnienia przestępstwa pobicia przez Oliwę. Przeprowadzona u kobiety obdukcja lekarska wykazała złamany nos, ślady duszenia i znamiona ogólnego pobicia ciała[36].

17 lutego 2012 roku Prokuratura Okręgowa w Łodzi wystawiła za Krzysztofem Oliwą list gończy, gdyż jest poszukiwany przez Wydział Kryminalny Komendy Miejskiej Policji w Tychach w związku z podejrzeniem o współudział w usiłowaniu wyłudzenia w Łodzi w 2009 roku 34 tysięcy złotych kredytu na podstawie fikcyjnych dokumentów o zatrudnieniu[37][38].

Przypisy | edytuj kod

  1. Oliwa: Nie Boję Się Nikogo. sporty-walki.org, 2009-12-18. [dostęp 2016-04-24].
  2. Był jednym z największych zabijaków w NHL. Co teraz robi Krzysztof Oliwa?. sportowefakty.wp.pl, 2016-03-30. [dostęp 2016-03-30].
  3. 1997-98 Krzyzstof Oliwa Game Winning Goal - Youtube.com (ang.)
  4. Był jednym z największych zabijaków w NHL. Co teraz robi Krzysztof Oliwa? [data dostępu: 2016-03-30]
  5. Krzysztof Oliwa: Reprezentacja to zaszczyt [data dostępu: 2000-04-06]
  6. Kulisy transferu hokeisty NHL Krzysztofa Oliwy [data dostępu: 2001-01-17]
  7. Kiprusoff saves 49, leads Flames to OT win in Game 1 [data dostępu: 2003-10-26] (ang.)
  8. Flames 4, Oilers 2 [data dostępu: 2004-05-09] (ang.)
  9. 2003-04 NHL Season Leaders (ang.)
  10. Oliwa do Podhale Nowy Targ [data dostępu: 2004-09-30] (słow.)
  11. Oliwa zagra w Podhalu [data dostępu: 2004-10-19]
  12. Hokej: Najwięcej zmian w Sanoku [data dostępu: 2004-12-21]
  13. Podhale z Oliwą! [data dostępu: 2004-12-22]
  14. Krzysztof Oliwa: Milioner w Podhalu [data dostępu: 2005-01-20]
  15. 2005-02-16 Podhale Nowy Targ - Cracovia 0:2
  16. Podhale Nowy Targ - CRACOVIA 16.02.05 [data dostępu: 2005-02-16]
  17. Krzysztof Oliwa zostaje w NHL [data dostępu: 2005-11-14]
  18. Burzliwe życie Krzysztofa Oliwy [data dostępu: 2009-05-15]
  19. Tajemnice upojnej nocy! [data dostępu: 2009-04-20]
  20. Polscy hokeiści pobili się po mistrzostwach świata! [data dostępu: 2009-04-20]
  21. Jak Oliwa uspokajał hokeistów: No to dostał z plaskacza [data dostępu: 2009-04-21]
  22. Kolusz i Dziubiński zawieszeni na rok [data dostępu: 2009-05-08]
  23. Oliwa nadzieją łódzkiego hokeja [data dostępu: 2009-10-02]
  24. Krzysztof Oliwa ścigany listem gończym [data dostępu: 2012-03-22]
  25. a b Wywiad z Krzysztofem Oliwą
  26. Contact Kalkaska Rhinos Hockey Club (ang.)
  27. Kalkaska Rhinos - Coaching Staff (ang.)
  28. Kalkaska Rhinos rady to start season [data dostępu: 2014-09-23] (ang.)
  29. Oliwa znów wypłynęła [data dostępu: 2015-02-18]
  30. Oliwa w kopalni? [data dostępu: 2004-05-06]
  31. HOCKEY; Kazakhstan To Israel To Canada To Devils [data dostępu: 2000-06-25]
  32. Skylar Oliwa - Moraviansports.com (ang.)
  33. Polski hokeista poleciał do USA ratować swój związek [data dostępu: 2007-10-13]
  34. Oliwa wylany na bruk [data dostępu: 2008-07-26]
  35. Był jednym z największych zabijaków w NHL. Co teraz robi Krzysztof Oliwa? [data dostępu: 2016-03-30]
  36. Słynny hokeista skatował swoją konkubinę [data dostępu: 2007-11-05]
  37. Krzysztof Oliwa poszukiwany listem gończym [data dostępu: 2012-03-22]
  38. Znany hokeista poszukiwany listem gończym [data dostępu: 2012-03-22]

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Krzysztof Oliwa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy