Krzysztof Szczerski


Krzysztof Szczerski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Maria Szczerski (ur. 15 kwietnia 1973 w Krakowie) – polski politolog, polityk i nauczyciel akademicki, profesor nauk społecznych. W 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w latach 2007–2008 podsekretarz stanu w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej, poseł na Sejm VII kadencji, od 2015 sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP, od 2017 szef Gabinetu Prezydenta RP.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wykształcenie | edytuj kod

Uczęszczał do VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Absolwent politologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1997), ukończył też roczne Seminarium dla Młodych Polityków i Politologów w Instytucie Roberta Schumana w Budapeszcie (1997) oraz Amerykański Instytut Systemów Politycznych i Ekonomicznych Fundacji Studiów Amerykańskich i Georgetown University (1996). W 2001 uzyskał stopień doktora, a w 2010 doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Dynamika systemu europejskiego[1].

Prezydent RP Andrzej Duda w 2018 nadał mu tytuł naukowy profesora nauk społecznych[2][3].

Działalność zawodowa i społeczna | edytuj kod

Został nauczycielem akademickim na macierzystej uczelni. Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Współczesnych Systemów Politycznych Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ[1]. W latach 2005–2007 oraz 2008–2010 pełnił funkcję wicedyrektora INPiSM UJ. Wykładał także m.in. w Wyższej Szkole Biznesu w Nowym Sączu[4].

1 stycznia 2013 został redaktorem naczelnym dwumiesięcznika „Arcana”, zastępując na tym stanowisku Andrzeja Nowaka[5]. Pod koniec 2014 zrezygnował z tej funkcji, zastąpił go Andrzej Waśko[6]. W 2013 został członkiem honorowym Klubu Jagiellońskiego[7], a także członkiem rady Fundacji Dyplomacja i Polityka[8]. Również w 2013 rozpoczął stałą współpracę z miesięcznikiem „Wpis”, w którym prowadził rubrykę pt. Szczer(ski)e rozmowy[9]. Na podstawie prowadzonych w tym czasopiśmie rozmów z Leszkiem Sosnowskim w 2015 powstała książka Dialogi o naprawie Rzeczypospolitej wydana przez wydawnictwo Biały Kruk.

Działalność polityczna | edytuj kod

Od 1998 do 2001 był współpracownikiem KPRM za czasów premiera Jerzego Buzka, przez rok był również doradcą minister zdrowia Franciszki Cegielskiej[10].

5 stycznia 2007 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 10 września 2007 odszedł z MSZ i objął stanowisko podsekretarza stanu w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej, które zajmował do 15 stycznia 2008. Był także członkiem Rady Służby Cywilnej. W 2009 został powołany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego w skład Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa.

Bez powodzenia ubiegał się o mandat europosła w wyborach w 2009, uzyskując 1625 głosów[11]. Został członkiem Krakowskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010[12].

Od 2010 pracował w Parlamencie Europejskim w ramach frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. W wyborach w 2011 z listy Prawa i Sprawiedliwości uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu podkrakowskim 4751 głosów[13]. W styczniu 2015 został przedstawicielem polskiego parlamentu w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, obejmując również funkcję zastępcy przewodniczącego frakcji partyjnej[14]. W 2014 tygodnik „Polityka” na podstawie rankingu przeprowadzonego wśród polskich dziennikarzy parlamentarnych wymienił go wśród 10 najlepszych posłów w tym roku, podkreślając specjalizację w sprawach Unii Europejskiej i polityki zagranicznej[15].

7 sierpnia 2015 prezydent Andrzej Duda powołał go na stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP[16], w związku z czym doszło do wygaśnięcia jego mandatu poselskiego. Został powołany ze strony polskiej na stanowisko przewodniczącego Komitetu Konsultacyjnego Prezydentów Polski i Ukrainy[17]. 4 kwietnia 2017 został powołany na stanowisko szefa Gabinetu Prezydenta, zastępując Adama Kwiatkowskiego[18].

25 lipca 2019 premier Mateusz Morawiecki ogłosił, że Krzysztof Szczerski został polskim kandydatem na stanowisko komisarza UE w nowej Komisji Europejskiej[19].

Życie prywatne | edytuj kod

Jego bratem jest Andrzej Szczerski[20].

Publikacje | edytuj kod

Jest autorem licznych publikacji naukowych i publicystycznych, m.in.[21]:

  • Integracja europejska. Cywilizacja i polityka, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2003,
  • Wybór Europy: katolik wobec polityki w Unii Europejskiej, Wydawnictwo WAM, Kraków 2003,
  • Porządki biurokratyczne, Księgarnia Akademicka, Kraków 2004,
  • Administracja publiczna w modelu zarządzania wielopasmowego, Centrum Europejskie Natolin, Warszawa 2005,
  • Dynamika systemu europejskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2008,
  • Oburzeni, Biały Kruk, Kraków 2013,
  • Kazania sejmowe (wprowadzenie), Biały Kruk, Kraków 2013,
  • Wygaszanie Polski (współautor), Biały Kruk, Kraków 2015,
  • Dialogi o naprawie Rzeczypospolitej, Biały Kruk, Kraków 2015.
  • Polskość jest przywilejem (współautor), Biały Kruk, Kraków 2016.
  • Utopia Europejska. Kryzys integracji i polska inicjatywa naprawy, Biały Kruk, 2017.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Krzysztof Szczerski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-11-14].
  2. Prezydent Andrzej Duda wręczył nominacje profesorskie. prezydent.pl, 14 listopada 2018. [dostęp 2018-11-15].
  3. M.P. z 2018 r. poz. 1255 – pkt 16.
  4. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2012, s. 408.
  5. Nasz wywiad: Krzysztof Szczerski, nowy red. nacz. dwumiesięcznika „Arcana”: „Ta zmiana to jest sztafeta pokoleń, a nie pokoleniowa rewolucja”. wpolityce.pl, 5 grudnia 2012. [dostęp 2015-06-04].
  6. „Arcanowa” zmiana warty. gosc.pl, 22 listopada 2014. [dostęp 2016-03-23].
  7. Intelektualne hipsterstwo. jagiellonski24.pl, 17 października 2013. [dostęp 2015-06-04].
  8. Informacje na stronie dyplomacja.org. [dostęp 2015-06-04].
  9. 5/2015: W bieżącym numerze. e-wpis.pl. [dostęp 2016-03-23].
  10. Anna Dąbrowska: Dwa wcielenia Krzysztofa Szczerskiego, nowego szefa gabinetu prezydenta. Kosiarz. polityka.pl, 4 kwietnia 2017. [dostęp 2017-12-25].
  11. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2015-06-04].
  12. Krakowski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info, 9 maja 2010. [dostęp 2017-09-19].
  13. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-04].
  14. Krzysztof Szczerski (ang.). assembly.coe.int. [dostęp 2015-06-04].
  15. Janina Paradowska, Anna Dąbrowska: Biedroń, Kamiński, Olejniczak... Kogo jeszcze wyróżniliśmy za dobre posłowanie?. polityka.pl, 11 września 2014. [dostęp 2015-06-04].
  16. Prezydent powołał Szefa KPRP, Szefa BBN oraz Sekretarzy i Podsekretarzy Stanu. prezydent.pl, 7 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-07].
  17. Posiedzenie Komitetu Konsultacyjnego Prezydentów RP i Ukrainy. prezydent.pl, 4 marca 2016. [dostęp 2016-03-23].
  18. Krzysztof Szczerski Szefem Gabinetu Prezydenta RP. prezydent.pl, 4 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-04].
  19. Szczerski kandydatem na unijnego komisarza. „Zna doskonale realia Unii Europejskiej”. tvn24.pl, 25 lipca 2019. [dostęp 2019-08-21].
  20. Łukasz Gazur: Krzysztof i Andrzej Szczerscy, czyli o dwóch takich, co lubią być braćmi. dziennikpolski24.pl, 31 lipca 2015. [dostęp 2018-12-13].
  21. Szczerski, Krzysztof. Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2016-12-30].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Krzysztof Szczerski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy