Kumen


Kumen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Niebezpieczeństwo

Kumen, 2-fenylopropan, izopropylobenzen – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów aromatycznych zbudowany z pierścienia benzenowego połączonego z węglem 2 propanu.

Jest cieczą otrzymywaną z benzenu przez alkilowanie propenem w obecności katalizatora (np. chlorku glinu AlCl3) lub ze smoły węglowej i ropy naftowej w procesie reformingu. Po raz pierwszy został otrzymany w 1841 roku przez Charles’a Gerhardta i Auguste’a Cahours’a w wyniku destylacji kwasu kuminowego ((CH3)2CHC6H4COOH) z wapnem palonym[4].

Izomerami kumenu są m.in. pseudokumen (1,2,4-trimetylobenzen) i mezytylen (1,3,5-trimetylobenzen).

Zastosowanie

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Kumen (nr 36698) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2011-06-20]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  2. a b Kumen (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-04-07].
  3. Kumen (nr 36698) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-06-20]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  4. Ch. Gerhardt, A. Cahours. Untersuchungen über die ätherischen Oele. „Annalen der Chemie und Pharmacie”. 38 (1), s. 67–108, 1841. DOI: 10.1002/jlac.18410380111
Na podstawie artykułu: "Kumen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy