Kurt Feldt


Kurt Feldt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kurt Feldt (ur. 22 listopada 1887 w Schmentau (obecnie: Smętowo Graniczne), zm. 11 marca 1970 w Berlinie) – uczestnik I wojny światowej, generał kawalerii w Wehrmachcie podczas II wojny światowej.

Kurt Feldt po ukończeniu studiów w 1908 postanowił wstąpić do wojska. Rozpoczął szkolenie w Regimencie Ułanów von Schmidt Nr. 4 w Toruniu. Po zakończeniu szkolenia w 1909 został mianowany na chorążego.

Na początku I wojny światowej zaciągnął się do 1 Dywizji Kawalerii. Wojnę zakończył w stopniu rotmistrza.

W czasie dwudziestolecia międzywojennego służył w różnych oddziałach kawalerii.

W pierwszych latach II wojny światowej zaangażowany był w wiele kampanii i bitew, często wykonywał operację na własną rękę. Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako dowódca 1 Brygady Kawalerii. Podczas kampanii holenderskiej dowodził 1 Dywizją Kawalerii. Dowodził Niemcami w czasie bitwy o Afsluitdijk. W czerwcu 1940 brał udział w zdobyciu Saumur (siedzibie francuskiej kawalerii). Po przekształceniu 1 Dywizji Kawalerii w 24 Dywizję Pancerną, w 1942 zostaje dowódca okręgu obronnego południowo-zachodniego we Francji, a następnie dowódcą okręgu obronnego VI. W 1944 chwilowo był dowódcą obozu Abschnit III, następnie został szefem sztabu korpusu Feldt (od swojego nazwiska). Od 5 lutego 1945 aż do końca wojny zostaje Naczelnym dowódcą sił zbrojnych w Danii i dowódcą korpusu Süd Jütland.

Został pojmany przez wojska alianckie 8 maja 1945. Od 8 maja 1945 do 23 grudnia 1947 więziony jako jeniec wojenny.

Po wojnie zaangażował się w Centrum hodowli i badań niemieckich koni gorącokrwistych i był członkiem jego zarządu.

Kurt Feldt zmarł w Berlinie 11 marca 1970.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

  • 1938 - 25 października 1939 dowódca 1 Brygady Kawalerii
  • 25 października 1939 - 28 listopada 1941 dowódca 1 Dywizji Kawalerii
  • 28 listopada 1941 - 14 kwietnia 1942 dowódca 24 Dywizji Pancernej
  • 14 kwietnia 1942 - 8 lipca 1942 w rezerwie
  • 8 lipca 1942 - 11 stycznia 1943 dowódca okręgu obronnego południowo-wschodniego we Francji (Militärverwaltungs Bezirke Südwestfrankreich ou Oberfeldkommandantur)
  • 11 stycznia 1943 - 10 sierpnia 1944 dowódca okręgu obronnego VI
  • 10 sierpnia 1944 - 12 września 1944 dowódca obozu Abschnit III – Marne (Befehlshaber Abschnit III)
  • 12 września 1944 - 5 lutego 1945 szef sztabu korpusu Feldt (Korps Feldt)
  • 5 lutego 1945 - 8 maja 1945 Naczelny dowódca sił zbrojnych w Danii (General z.b.V. Wehrmachtbefehlshaber Dänemark) i dowódca korpusu Süd Jütland (Korps Süd Jütland)

Awanse | edytuj kod

  • chorąży (Fähnrich) - 1909
  • porucznik (Oberleutnant) - 22 marca 1910
  • rotmistrz - 18 czerwca 1917
  • pułkownik (Oberst) - 1 kwietnia 1936
  • generał brygady (Generalmajor) - 1 lutego 1940
  • generał dywizji (Generalleutnant) - 1 lutego 1942
  • generał kawalerii (General der Kavallerie) - 1 lutego 1944

Odznaczenia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Walther-Peer Fellgiebel: Bookseller Photo Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939-1945. Friedburg: Stern Verlag E.K., 2001. ISBN 978-3-7909-0284-6.
  • Helden der Wehrmacht III: Unsterbliche deutsche Soldaten. München: FZ Vlg, 2007. ISBN 978-3-924309-82-4.
  • Veit Scherzer: Die Ritterkreuzträger 1939-1945. Scherzers Militaer-Verlag, 2007. ISBN 978-3-938845-17-2.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kurt Feldt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy