Lachowa


Na mapach: 49°38′07″N 22°22′03″E/49,635278 22,367500

Lachowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lachowa (też Lachawa[1]) (ukr.: Ляхава, w latach 1977–1981 Miodowa) – wyludniona wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, na terenie gminy Tyrawa Wołoska [2][3].

Wieś wchodzi w skład sołectwa Rozpucie[4].

Spis treści

Wyznania | edytuj kod

We wsi nie było cerkwi; ludność ukraińska należała do parafii greckokatolickiej w Krecowie.

Demografia | edytuj kod

  • W 1785 wsi mieszkało 90 grekokatolików i 15 rzymskich katolików,
  • w 1840 – 183 grekokatolików,
  • w 1859 – 325 (wraz z Wolą Krecowską),
  • w 1899 – 515 (wraz z Wolą Krecowską),
  • w 1926 – 635 (wraz z Wolą Krecowską),
  • w 1938 – 345 grekokatolików.
    • (brak danych po pozostałych mieszkańcach)

Historia | edytuj kod

Od 1340 do 1772 ziemia sanocka, województwo ruskie. Do 1914 pow. sanocki, pow. podatkowy Bircza, austriacka Prowincja Galicja. Pierwsze wzmianki o Lachawie pochodzą z 1462 kiedy stanowiła własność Piotra z Siemuszowej. W odróżnieniu od innych wsi z tego okresu miała nietypowe położenie. Została założona nie w dolinie rzeki, lecz na szczycie wzniesienia zwanego Gródek (ukr.: Horodok), co może sugerować, że w tym miejscu znajdował się wcześniej średniowieczny gród, jednak dotychczas nie przeprowadzono badań archeologicznych mogących potwierdzić tę hipotezę.

W połowie XIX wieku właścicielką posiadłości tabularnej w Lachowej była Barbara Wisłocka[5]. W 1891 roku majątek ziemski w Lachowie będący własnością obywatela pruskiego Adolfa de Beillena nabył Władysław Nowacki z Krecowa[6]. Około 1905-1908 roku Stanisław Ossoliński z Olszyc zakupił dobra ziemskie w Lachowej i Krecowie za pośrednictwem ks. Leona Połoszynowicza, któremu w 1910 roku zarzucono oszustwo i majątek został zajęty przez sąd na poczet roszczeń wierzycieli [7].

W 1921 wieś składała się z 21 domostw i liczyła 301 mieszkańców - 262 grekokatolików, 22 rzymskich katolików i 17 żydów. W trakcie II wojny światowej Żydzi zostali wywiezieni, a wieś została zajęta przez sotnie UPA, które miały tu swoje kwatery.

W 1945 w miejscowej szkole znajdowała się szkoła podoficerska, działająca przy sotni Grzegorza Jankowskiego „Łastiwki”.

1 stycznia 1946 stacjonująca we wsi sotnia „Jara” została okrążona i zaatakowana przez 300-osobowy oddział Ludowego Wojska Polskiego, jednak wyrwała się z okrążenia tracąc 7 żołnierzy. Pod zarzutem pomocy banderowcom rozstrzelano 9 mieszkańców i spalono wieś.

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Lachawie.

Na mocy polsko-ukraińskiego porozumienia o wymianie ludności ukraińskich mieszkańców wsi przesiedlono na Ukrainę. Obecnie w miejscu wsi znajduje się las i zdziczały sad, a na pobliskiej górze Horb znajduje się cmentarz.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ryszard Januszczak:Tyrawa Wołoska - gmina w cieniu Gór Słonnych, Krosno, rok wydania nieznany.

Przypisy | edytuj kod

  1. Lachawa w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Statut Sołectwa Rozpucie
  5. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 107.
  6. Kuryer Lwowski, z 25 lutego 1891 r. str. 3. anno.onb.ac.at. [dostęp 2019-01-24].
  7. Kuryer Lwowski, z 17 listopada 1913 r. s. 5-6. anno.onb.ac.at. [dostęp 2019-01-24].
Na podstawie artykułu: "Lachowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy