Lak (stomatologia)


Lak (stomatologia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lak, uszczelniacz (stomatologiczny lub dentystyczny) – materiał do powlekania bruzd, szczelin i zagłębień w zębach.

Lakuje się powierzchnie żujące i ślepe otwory w zębach trzonowych mlecznych i stałych, w zębach przedtrzonowych stałych, a także wgłębienia w górnych bocznych siekaczach stałych. Miejsca te, ze względu na budowę anatomiczną, sprzyjają zaleganiu resztek pokarmowych; są także bardzo trudne do oczyszczenia, szczególnie dla dzieci. Dzięki lakowaniu zapobiega się rozwojowi w nich próchnicy.

Na podstawie artykułu: "Lak (stomatologia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy