Lansjerzy


Lansjerzy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lansjer nadwiślański i ułan Księstwa Warszawskiego Lansjerzy podczas szarży

Lansjerzy – w dawnych armiach lekka kawaleria uzbrojona w lance. W wojsku polskim odpowiednikiem lansjerów byli ułani.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W XVII wieku jazda europejska z wyjątkiem polskiej i hiszpańskiej zarzuciła używanie lanc, jednak w XVIII wieku broń ta znów zdobyła popularność. W XIX wieku pułki uzbrojone w lance zwano zwykle ułanami - jedynie Francja i Anglia zachowały nazwę lansjerów.

W armii napoleońskiej lance popularne stały się dzięki pułkowi jazdy legionowej, który od 1807 roku zwano pułkiem lansjerów Legii Polsko-Włoskiej utworzony w Nysie oraz Korfantowie, od 1808 Legii Nadwiślańskiej, a od 18 lipca 1811 7. pułkiem szwoleżerów-lansjerów Wielkiej Armii Napoleona (jednocześnie sformowano 8. pułk, również złożony z Polaków).

 Osobne artykuły: 7 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów8 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2
  • Skrypt historyczny Stowarzyszenia Historycznego Legionów Polskich i Legii Polsko-Włoskiej w Nysie, Nysa 2010, pod red. Marek Szczerski, kpt. Tomek

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Lansjerzy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy