Leszek Andrzejczak


Leszek Andrzejczak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leszek Andrzejczak (ur. 15 maja 1959 w Poznaniu) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk.

Życiorys | edytuj kod

Syn Seweryna i Stanisławy Żmudzińskiej, uzyskał wykształcenie zawodowe jako elektromonter. Startował w barwach klubów poznańskich - Grunwaldu (od 1971 jako młodzik) i Pocztowca (od 1975), jako zawodnik Pocztowca był 7-krotnie mistrzem Polski (1979, 1981, 1982, 1983, 1988, 1991, 1995). W latach 1978-1989 zaliczył 151 meczów w reprezentacji narodowej, strzelił w nich 3 bramki. Uczestniczył w trzech mistrzostwach świata (1978, 1982, 1986) i dwóch mistrzostwach Europy (1983, 1987). W 1980 brał udział w igrzyskach olimpijskich w Moskwie, w których Polska zajęła 4. miejsce.

Po zakończeniu kariery podjął pracę trenera, doprowadzając m.in. zespół Polonii Środa Wielkopolska do wicemistrzostwa Polski (2001). Został uhonorowany srebrnym medalem „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”.

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty (żona Iwona Adamczak), ma dwie córki (Sylwię i Natalię).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Leszek Andrzejczak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy