Leto Atryda II


Leto II Atryda w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Leto Atryda II) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leto II Atryda (także Bóg Imperator, Tyran) – postać literacka stworzona przez Franka Herberta, występująca w powieściach Dzieci Diuny i Bóg Imperator Diuny. Urodził się jako człowiek, syn Muad'Diba i jego konkubiny Chani. Po śmierci ojca postanowił wprowadzić ludzkość na „Złoty Szlak”. By zapewnić sobie nieśmiertelność, połączył się z piaskowymi trociami – larwami czerwia pustyni. Zapoczątkowało to przemianę w czerwia, trwającą trzy i pół tysiąca lat, w czasie których Leto panuje jako Bóg Imperator.

Jestem tym, co można by nazwać pre-czerwiem. Moje ciało ma około siedmiu metrów długości i nieco ponad dwa metry średnicy, atrydzka twarz umieszczona jest na jednym końcu, w miejscu, gdzie zwykle mają ją ludzie, ramiona i dłonie (wciąż zupełnie rozpoznawalne jako ludzkie) znajdują się tuż poniżej. Moje nogi i stopy? Cóż, uległy prawie zupełnej atrofii. To tylko płetwy, naprawdę, i przewędrowały na tył ciała. W sumie ważę w przybliżeniu pięć dawnych ton. „Dzienniki Leto II”[1]

Leto jest "przednarodzonym" - to znaczy, że osiągnął świadomość swego istnienia już w łonie matki. Posiada także dostęp do wspomnień wszystkich swoich przodków od początku istnienia ludzkości. Mogą oni również przez niego przemawiać. Gdy przemawia przez niego dowolny przodek, jego twarz w niewytłumaczony sposób nabiera rysów tej osoby. Imperator posiada również zdolności z zakresu postrzegania pozazmysłowego, które daje mu wytwarzany przez ciało czerwia melanż. Jego jedyną słabą stroną jest wrażliwość na wodę.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Bóg Imperator Diuny, tłum. Marek Mastalerz
Na podstawie artykułu: "Leto Atryda II" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy