Liber beneficiorum


Liber beneficiorum w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liber beneficiorum (z łac. Księga dobrodziejstw także Księga beneficjów, uposażeń) – spis uposażeń, dóbr i przywilejów, zwłaszcza kościelnych, sporządzana dla celów statystycznych oraz podatkowych. Wypisy z takich ksiąg sądy cywilne przyjmowały jako prawomocne dowody w sporach majątkowych. Stanowią ważne źródło historyczne do dziejów kościoła, a także stosunków majątkowych i gospodarczych[1].

Spis treści

Liber beneficiorum w Polsce | edytuj kod

Spisami tego typu, które dotyczą terenów obecnej Polski są[2]:

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Brückner 1990 ↓, s. 770.
  2. a b c d e f Witczak 2013 ↓, s. 140.
  3. Witczak 2013 ↓, s. 139-140.
  4. Witczak 2013 ↓, s. 141.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Liber beneficiorum" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy