Liliana Sonik


Liliana Sonik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liliana Maria Sonik z domu Batko (ur. 30 sierpnia 1954 w Krakowie) – polska filolog, działaczka opozycji w okresie PRL.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończyła w 1978 studia z zakresu polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Od 1972 była działaczką krakowskiego Duszpasterstwa Akademickiego „Beczka”, przy klasztorze oo. dominikanów. Po śmierci Stanisława Pyjasa, w maju 1977 założyła wraz z innymi młodymi opozycjonistami Studencki Komitet Solidarności w Krakowie, pełniła funkcję rzecznika SKS.

Po wprowadzeniu w dniu 13 grudnia 1981 stanu wojennego zajmowała się organizacją pomocy dla rodzin osób internowanych, prowadząc m.in. punkt informacyjny w swoim mieszkaniu.

W latach 1984–1996 przebywała we Francji, gdzie była m.in. dziennikarką Radio France Internationale oraz Deutsche Welle. Współpracowała z „Tygodnikiem Powszechnym”. Pełniła funkcję sekretarza stowarzyszenia SOS Aide aux Malades Polonais, które zajmowało się leczeniem za granicą osób z Polski, a także organizowaniem staży profesjonalnych dla polskich lekarzy i pomocą finansową dla polskich szpitali.

Jest współautorką serii edukacyjnej Wielcy Malarze, opisującej historię malarstwa europejskiego. W 2007 krótko zajmowała stanowisko dyrektora biura programowego Telewizji Polskiej. Zajęła się także działalnością publicystyczną, współpracując m.in. z „Rzeczpospolitą”, „Dziennikiem Polskim” i TVP.

Objęła funkcję prezes Instytutu Dziedzictwa Narodowego i członkini zarządu Stowarzyszenia „Maj 77”. Należy też do Stowarzyszenia Wolnego Słowa, a od 2009 do Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).

Jest żoną Bogusława Sonika, polityka i działacza opozycji antykomunistycznej, ma dwoje dzieci.

Odznaczenia | edytuj kod

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1999)[1], Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006)[2], Krzyżem Wolności i Solidarności (2017)[3][4], Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2019)[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 lipca 1999 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1999 r. nr 31, poz. 482).
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 września 2006 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2006 r. nr 84, poz. 848).
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 października 2017 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2018 r. poz. 37).
  4. Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych. ipn.gov.pl, 2017-12-13. [dostęp 2017-12-13].
  5. Odznaczenia dla byłych działaczy Studenckiego Komitetu Solidarności i Niezależnego Zrzeszenia Studentów. prezydent.pl, 2019-05-07. [dostęp 2019-05-07].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Liliana Sonik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy