Lot termiczny


Lot termiczny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lot termiczny – to lot szybowca, lotni, paralotni w warunkach prądów wznoszących w słoneczne letnie dni.

W wyniku nasłonecznienia terenu następuje jego nierównomierne nagrzanie. W miejscach, gdzie teren nagrzewa się najmocniej również najintensywniej ogrzewa się od niego powietrze, które unosi się do góry w formie wznoszącego się wirującego słupa cieplejszego powietrza tzw. „komina termicznego” i tę właściwość wykorzystują szybownicy, lotniarze i paralotniarze celem nabierania i uzupełniania wysokości dla bezpiecznych i długich lotów.

Komin termiczny zwykle zwieńcza chmura typu cumulus, co wynika z przekroczenia przez wznoszące i stopniowo ochładzające się powietrze poziomu kondensacji.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Lot termiczny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy