Lotar II


Lotar II w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lotar (Chlothar) II (ur. 825, zm. 8 sierpnia 869 w Piacenzy) – drugi syn Lotara I. Władca Lotaryngii i Górnej Burgundii.

Historia | edytuj kod

Po śmierci Lotara I w 855 roku odziedziczył ziemię nazwane Lotharii Regnum, od czego powstała nazwa "Lotaryngia". Granice panowania Lotara II obejmowały nie tylko dzisiejszą Lotaryngię, ale także m.in. dzisiejsze Niderlandy i Nadrenię. W 855 roku poślubił Teutbergę, córkę hrabiego Bozona. Po śmierci brata Karola w 863 roku odziedziczył po nim część jego ziem. Po śmierci Lotara II królestwo na mocy porozumienia z Meerssen zostało podzielone pomiędzy jego stryjów, tj.: Karola II Łysego i Ludwika II Niemieckiego (870). Miał nieślubnego syna Hugo Ślepego, który otrzymał od ojca nadania w Alzacji i próbował uzyskać Lotaryngię.

Bibliografia | edytuj kod

  • Pierre Riche: Karolingowie. SUPERNOWA-Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA, 1997, s. 393.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Lotar II" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy