Ludwik II Niemiecki


Ludwik II Niemiecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik II Niemiecki (ur. w 806, zm. 28 sierpnia 876 we Frankfurcie nad Menem) – król Bawarii w latach 817–843, a od 843 król wschodniofrankijski[1]. Syn Ludwika I Pobożnego, wnuk Karola Wielkiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Młodość | edytuj kod

W 817 na mocy rozporządzenia sukcesyjnego ojca, Ludwik otrzymał Bawarię[1]. W 824 brał udział w wyprawie przeciw wojskom bretońskim. W 826 stłumił powstanie Sasów i objął samodzielne rządy w Bawarii. Rok później najechał na Bułgarów panońskich. Wraz z braćmi uczestniczył w spisku przeciwko swej macosze Judycie. W 833 wraz z braćmi uczestniczył w powstaniu przeciwko Ludwikowi Pobożnemu, który został uwięziony na polecenie Lotara. Bracia dokonali podziału ziem ojca, na mocy którego Ludwik miał otrzymać oprócz Bawarii terytoria Szwabii, Alzacji i Nadrenii. W 834 Ludwik uwolnił ojca, w obawie przed zwiększeniem wpływów swego brata Lotara.

Początki rządów | edytuj kod

W wyniku kolejnych buntów przeciwko ojcu w latach 838–840, ojciec Ludwika pozbawił go wszystkich ziem prócz Bawarii. W 843 na mocy traktatu z Verdun otrzymał trzecią, wschodnią część posiadłości państwa karolińskiego, z którego w miarę czasu formowały się Niemcy. W celu poszerzenia granic swego królestwa, Ludwik II rozpoczął w 844 kampanię przeciwko Obodrytom. W 846 osadził na tronie wielkomorawskim Rościsława jako wasala. W 855 Rościsław nawiązał kontakty z opozycją przeciwko Ludwikowi, co zmusiło króla do wyprawy na Morawy, która jednak zakończyła się porażką.

Konflikt z Karolem Łysym | edytuj kod

W 855, po śmierci swego brata Lotara próbował osłabić władzę młodszego brata Karola II Łysego. W 858 najechał na ziemie Karola, lecz mimo zwycięskiej bitwy pod Brienne został zmuszony do odwrotu. W 864 zorganizował kolejną wyprawę zbrojną na Rościsława i zmusił go do oddania się. W 870 przyjął hołd lenny następcy Rościsława, Świętopełka I. W 874 zawarł pokój z nowym księciem morawskim w Forchheim, zapewniający państwu wielkomorawskiemu większą samodzielność. W 875 ponownie najechał na ziemię Karola Łysego, lecz z powodu braku poparcia ponownie został zmuszony do odwrotu.

Po śmierci Ludwika w 876, królestwo wschodniofrankijskie uległo podziałowi między jego synów.

Małżeństwo | edytuj kod

W 827 ożenił się z Hemmą siostrą drugiej żony swojego ojca, Judyty Bawarskiej. Miał z nią 7 dzieci:

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Louis II, king of the East Franks (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-02-14].

Bibliografia | edytuj kod

  • MałgorzataM. Hertmanowicz-Brzoza MałgorzataM., KamilK. Stepan KamilK., Słownik władców świata, Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2005, s. 425–427, ISBN 83-7435-077-6, OCLC 749692036 .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ludwik II Niemiecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy