Ludwik Zefiryn Moreau


Ludwik Zefiryn Moreau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Zefiryn Moreau, właśc. fr. Louis-Zéphirin Moreau (ur. 1 kwietnia 1824 w Bécancour w Kanadzie, zm. 24 maja 1901 w Saint-Hyacinthe) – założyciel żeńskich zgromadzeń zakonnych, biskup w diecezji św. Hiacynta (Jacka Odrowąża) w Québecu, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Był piątym z dwanaściorga dzieci swoich rodziców. W dniu 19 grudnia 1846 roku otrzymał święcenia kapłańskie, a w dniu 19 listopada 1875 roku został mianowany biskupem diecezji św. Hiacynta (archidiecezja Sherbrooke). Założył dwa zgromadzenia: Zgromadzenie Sióstr pod wezwaniem św. Józefa oraz Instytut Św. Marty dla obsługiwania seminarium, kurii biskupiej i zakładów wychowawczych w Saint-Hyacinthe.

Zmarł 24 maja 1901 roku mając 77 lat, w opinii świętości.

Jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1924 roku. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 10 maja 1987 roku.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ludwik Zefiryn Moreau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy