Męczennicy wczesnochrześcijańscy


Męczennicy wczesnochrześcijańscy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Obraz T.E. Breitenbacha przedstawiający – od lewej – św. Szczepana, Bartłomieja Apostoła i Pawła z Tarsu.

Męczennicy chrześcijańscyświęci i błogosławieni Kościoła katolickiego i prawosławnego, którzy ponieśli męczeńską śmierć ze względu na bycie chrześcijanami. Wykaz zawiera informacje o męczennikach zabitych do podziału chrześcijaństwa w 1054 roku. Dokładna ich liczba nie jest znana, dlatego poniższa lista jest niepełna[1].

 Osobny artykuł: Prześladowania chrześcijan.

Spis treści

Okres prześladowań | edytuj kod

W czasach cesarzy rzymskich chrześcijaństwo było religią rozwijającą się. Ze względu jednak na monoteistyczny charakter religii i jej dynamiczną ekspansję niektórzy z cesarzy, zwłaszcza upatrujący w mitologicznych wierzeniach uniwersalny rdzeń jedności państwa, wydawali edykty godzące w wolność chrześcijan. Tak ustanowione prawo spowodowało powstanie okresów prześladowań nazywanych od imion cesarzy nakazujących piętnowania. Między właściwymi okresami prześladowań chrześcijanie ponosili śmierć zazwyczaj na podstawie praw ustanowionych wcześniej.

Męczennicy opisani w Biblii | edytuj kod

Prześladowania za Nerona (54–68) | edytuj kod

  • Św. Nikodem – poniósł śmierć męczeńska z rąk Żydów (nieznana jest data śmierci)
  • Św. Tekla – dwukrotnie skazana na śmierć i męczona, ocalała (nieznana jest data śmierci)
  • Św. Karp z Berei – poniósł śmierć męczeńska z rąk Żydów (nieznana jest data śmierci)
Henryk SiemiradzkiPochodnie Nerona (1882)

Prześladowania w latach 68–80 | edytuj kod

Jean Léon Gérôme – Ostatnia modlitwa męczenników (1883)

Prześladowania za Domicjana (81–96) | edytuj kod

Prześladowania za Trajana (98–117) | edytuj kod

Prześladowania za Hadriana (117–138) | edytuj kod

Prześladowania za Antonina Piusa (138–161) | edytuj kod

Prześladowania za Marka Aureliusza (161–180) | edytuj kod

Prześladowania za Septymiusza Sewera (193–211) | edytuj kod

Prześladowania za Aleksandra Sewera (222–235) | edytuj kod

Prześladowania za Maksymina Traka (235–238) | edytuj kod

Prześladowania za Decjusza (249–251) | edytuj kod

Męczennicy w katakumbach (mal. J.E. Lenepveu, 1855)

Prześladowania za Waleriana (253–260) i Galiena (253–268) | edytuj kod

Prześladowania za Klaudiusza II Gockiego (268–270) | edytuj kod

Prześladowania za Aureliana (270–275) | edytuj kod

Prześladowania za Probusa (276–282) | edytuj kod

Prześladowania za Dioklecjana (284–305) i Maksymiana (286–305) | edytuj kod

Prześladowania za Galeriusza (305–311) i Maksymina Daji (305–313) | edytuj kod

Wolność religijna – działalność misyjna | edytuj kod

W 313 wydany został Edykt mediolański, który gwarantował wolność religijną, w tym wolność dla chrześcijan. Od tej pory, z wyjątkiem czasów panowania Licyniusza (od czasu konfliktu ze św. Konstantynem ok. 320 do 325) i Juliana Apostaty (361–363) męczeństwo było przede wszystkim wynikiem działalności misyjnej.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Martyr (Męczennicy)Catholic Encyclopedia [dostęp: 2010-10-29] (ang.)
  2. Dz 7,57-60 w przekładach Biblii.
  3. Dz 12,1–3 w przekładach Biblii.

Bibliografia | edytuj kod

Źródła w obcych językach
Na podstawie artykułu: "Męczennicy wczesnochrześcijańscy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy