MFO


MFO w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Multinational Force & Observers (MFO) (Wielonarodowe Siły i Obserwatorzy, Międzynarodowe Siły Obserwacyjne) – międzynarodowe siły pokojowe na Półwyspie Synaj, nadzorujące strefę graniczną między Izraelem a Egiptem. Działają od 1982, a obecnie (2014) liczą ok. 1700 żołnierzy z 11 państw. Jest to jedna z niewielu misji pokojowych nieprowadzonych przez ONZ, NATO, Unię Europejską lub Afrykańską, nie posiada nawet mandatu Rady Bezpieczeństwa ONZ.

Spis treści

Geneza | edytuj kod

W marcu 1979 Izrael i Egipt podpisały traktat pokojowy, na mocy którego Siły Obronne Izraela opuściły Półwysep Synaj. Jednocześnie oba państwa zgodziły się na obsadzenie znajdującej się na terenie Egiptu strefy zmilitaryzowanej wojskami i obserwatorami ONZ (United Nations Force & Observers), lecz Rada Bezpieczeństwa ONZ (RB) nie przedłużyła mandatu dotychczasowym siłom pokojowym - UNEF II (United Nations Emergency Force II) i musiały one zostać wycofane.

Stany Zjednoczone obawiały się, że niestabilna sytuacja w Egipcie może doprowadzić do ponownej wojny. Dlatego część obowiązków UNEF II przejęła amerykańska misja wojskowa na Synaju (United States Sinai Field Mission), jednak posiadając skromne siły i środki nie była w stanie obsadzić strefy buforowej, więc decyzją prezydenta Cartera rozpoczęto przygotowywanie międzynarodowych sił pokojowych i obserwacyjnych. Początkowo miały być one autoryzowane przez ONZ - po przedstawieniu sprawy na forum RB została ona zawetowana przez delegację radziecką.

Zmusiło to władze USA do samodzielnego utworzenia Wielonarodowych Sił i Obserwatorów (MFO), które zostały ustanowione 3 sierpnia 1981 protokołem do traktatu pokojowego. Następnie rozpoczęto budowę niezbędnej infrastruktury i szukanie państw chętnych do wsparcia MFO – jako pierwsze zgodziły się Fidżi, Kolumbia i Urugwaj, potem dyskutowano z członkami Wspólnot Europejskich (dołączyły Francja, Holandia i Włochy, finansowo wsparły Niemcy Zachodnie), brytyjskiej Wspólnoty Narodów (dołączyły Australia, Nowa Zelandia i Wielka Brytania) oraz Norwegią. Do marca 1982 MFO były już skompletowane i 25 kwietnia oficjalnie rozpoczęły działalność.

Kalendarium | edytuj kod

  • 26 marca 1979traktat pokojowy izraelsko-egipski,
  • 24 lipca 1979 – zakończenie misji UNEF, przejęcie części zadań sił pokojowych przez amerykańską misję wojskową na Synaju (US Sinai Field Mission),
  • 18 maja 1981 – radzieckie veto wobec autoryzacji przez ONZ dowodzonych przez USA sił pokojowych na Półwyspie Synaj,
  • 3 sierpnia 1981 – podpisanie protokołu do traktatu pokojowego, ustanawiającego Multinational Force & Observers,
  • 2 września 1981 – rozpoczęcie budowy baz wojskowych dla MFO przez amerykańskie spółki budowlane,
  • 23 listopada 1981 – zapowiedź uczestnictwa w MFO wojsk brytyjskich, francuskich, holenderskich i włoskich,
  • 20 marca 1982 – zakończenie przegrupowania kontyngentów na granicę egipsko-izraelską,
  • 25 kwietnia 1982 – oficjalne rozpoczęcie misji MFO,
  • 15 lutego 1984 – zastrzelenie Dyrektora Generalnego Leamona R. Hunta przez włoskie Czerwone Brygady,
  • 12 grudnia 1985katastrofa lotu Arrow Air 1285 - śmierć 248 amerykańskich żołnierzy MFO,
  • 25 kwietnia 1986 – wycofanie kontyngentu australijskiego, zastąpił go kontyngent kanadyjski,
  • październik 1992 – wycofanie kontyngentu brytyjskiego, w styczniu 1993 zastąpił go kontyngent australijski,
  • maj 1995 - wycofanie kontyngentu holenderskiego, we wrześniu 1995 zastąpił go kontyngent węgierski,
  • 15 sierpnia 2005 – wybuch miny-pułapki pod pojazdem MFO - 2 Kanadyjczyków rannych,
  • 26 kwietnia 2006 – atak samobójczy na pojazd MFO - zginął tylko zamachowiec, nikt nie został ranny,
  • 6 maja 2007katastrofa francuskiego samolotu wojskowego na Synaju - śmierć 8 Francuzów i 1 Kanadyjczyka,
  • 17 listopada 2009 – przybycie na Synaj nowego kontyngentu MFO - czeskiego,
  • 14 sierpnia 2012 – oblężenie Kwatery Głównej FC MFO przez uzbrojonych beduińskich demonstrantów, którzy próbowali przedrzeć się do bazy. Po nadejściu odsieczy wojsk egipskich napastnicy wycofali się. Rannych zostało 4 żołnierzy MFO, w tym 3 Kolumbijczyków[1],
  • 23 marca 2015 – wycofanie kontyngentu węgierskiego, jego obowiązki przejął kontyngent kanadyjski.

Zadania | edytuj kod

Podział na strefy

Do zadań MFO należy:

  • utrzymywanie posterunków w strefie C (Zone C) oraz patrolowanie jej,
  • obserwacja egzekwowania postanowień traktatu pokojowego,
  • zapewnienie wolnego dostępu do Zatoki Akaba.

Strefa kontrolowana przez MFO wynika z postanowień aneksu do traktatu pokojowego z 1979. Na jego mocy Półwysep Synaj podzielono na 4 strefy:

  • Strefę A (Zone A) – pomiędzy Kanałem Sueskim a Linią A (Line A). Stacjonować w niej może maksymalnie 22-tysięczna egipska dywizja piechoty zmechanizowanej,
  • Strefę B (Zone B) – pomiędzy Linią A a Linią B (Line B). Obsadzona jest przez 4 egipskie bataliony ochrony pogranicza,
  • Strefę C (Zone C) – pomiędzy Linią B a granicą egipsko-izraelską. Dzieli się na 4 sektory:
    • wydzielony sektor przy Strefie Gazy, podporządkowany egipskiej straży granicznej,
    • Sektor Północny (Northern Sector) – obsadzony przez FIJBATT. Znajduje się w nim Obóz Północny (North Camp), rozlokowany przy mieście Al Gora,
    • Sektor Centralny (Central Sector) – obsadzony przez COLBATT,
    • Sektor Południowy (Southern Sector) – obsadzony przez USBATT. Znajduje się w nim Obóz Południowy (South Camp), rozlokowany przy mieście Szarm asz-Szajch,
  • Strefę D (Zone D) - pomiędzy granicą egipsko-izraelską a Linią D (Line D). Stacjonują w niej 4 izraelskie bataliony piechoty.

Struktura organizacyjna | edytuj kod

Amerykański śmigłowiec Bell UH-1 Iroquois w barwach MFO Włoski okręt Vedetta (P 407), służący w Jednostce Patrolu Przybrzeżnego
  • Biuro Dyrektora Generalnego Rzym
    • Kwatera Główna MFO Rzym
      • Kwatera Główna Dowódcy Sił Al Gora
        • Batalion Operacyjny - USBATT
          • kompanie: A, B, C i D
          • kompania dowodzenia
        • Batalion Operacyjny - FIJBATT
          • kompanie: A, B i C
          • kompania dowodzenia
        • Batalion Operacyjny - COLBATT
          • kompanie A i B
          • kompania dowodzenia
        • batalion wsparcia (SPTBATT)
          • kompania lotnicza
          • kompania medyczna
          • oddział rozminowania
          • sekcja transportowa
          • zespół szkoleniowo-doradczy
        • Jednostka Patrolu Przybrzeżnego (CPU)
        • Jednostka Policji Wojskowej (FMPU) – od 2015
        • Jednostka Transportowa i Inżynieryjna (TREU)
      • Cywilna Jednostka Obserwacyjna (COU)
    • Reprezentant Dyrektora Generalnego – Kair
    • Reprezentant Dyrektora Generalnego – Tel Awiw-Jafa

Ponadto Kwaterze Głównej Sił podlegały następujące jednostki:

  • Jednostka Lotnicza (FWAU) – 1982-2010
  • Jednostka Łączności Sił (FSU) – 1982-1995
  • Jednostka Policji Wojskowej (FMPU) – 1982-1995
  • Jednostka Policji Wojskowej (FMPU) – 1995-2015
  • Jednostka Śmigłowców (RWAU) – 1982-1986
  • Jednostka Śmigłowców (RWAU) – 1986-1990

Podobnie jak w przypadku misji pokojowych ONZ, na czele MFO stoi osoba cywilna – Dyrektor Generalny (Director General), odpowiednik oenzetowskiego Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego. Jest to stanowisko zarezerwowane dla Amerykanina. Dotychczasowymi Dyrektorami Generalnymi byli:

Tak jak w innych misjach pokojowych i stabilizacyjnych, głównodowodzącym wojskowym jest Dowódca Sił (Force Commander), którym zostaje generał wytypowany przez jedno z państw wystawiających kontyngent. Dowódcami Sił byli:

  • 1982-1984 gen. broni Fredrik Bull-Hansen
  • 1984-1989 gen. broni Egil Ingebrigtsen
  • 1989-1991 gen. broni Donald McIver
  • 1991-1994 gen. broni Joop van Ginkel
  • 1994-1997 gen. dyw. David Ferguson
  • 1997-2001 gen. dyw. Tryggve Tellefsen
  • 2001-2004 gen. dyw. Robert Meating
  • 2004-2007 gen. dyw. Roberto Martinelli
  • 2007-2010 gen. dyw. Kjell Ludvigsen
  • 2010-2014 gen. dyw. Warren Whiting
  • 2014-nadal – gen. dyw. Denis Thompson

Kontyngenty | edytuj kod


Przypisy | edytuj kod

  1. Gunmen attack Sinai HQ of MFO peacekeeping force, four injured (ang.). The Times of Israel. [dostęp 17 września 2013].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (wojskowość):
Na podstawie artykułu: "MFO" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy