Maciej Kot


Maciej Kot w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maciej Kot (ur. 9 czerwca 1991 w Limanowej) – polski skoczek narciarski, zawodnik klubu AZS Zakopane, członek kadry narodowej. Drużynowy brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Drużynowy złoty (2017) oraz brązowy (2013) medalista mistrzostw świata. Indywidualny wicemistrz świata juniorów z 2009, dwukrotny drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata juniorów, dwukrotny indywidualnie oraz drużynowy medalista Zimowej Uniwersjady 2011. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2016, trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015. Wielokrotny medalista mistrzostw Polski, w tym dwukrotny mistrz indywidualny z 2013 i 2016 roku.

Jego rekord życiowy wynosi 244,5 m, ustanowiony został na Vikersundbakken w Vikersund 18 marca 2017[2][3].

Spis treści

Przebieg kariery sportowej | edytuj kod

Lata 2006–2007 | edytuj kod

Został powołany do kadry Polski na Mistrzostwa Świata Juniorów 2006 w Kranju[4], jednak jego występ ograniczył się do udziału w oficjalnych treningach. W sezonie 2005/2006 zadebiutował w zawodach FIS Cup, pierwsze punkty zdobywając 5 marca 2006 w Zakopanem[5].

W lutym 2007 Kot zwyciężył w zawodach FIS Cup w Zakopanem. Został powołany przez trenera kadry Hannu Lepistö na drużynowy konkurs Pucharu Świata zaliczany do klasyfikacji Pucharu Narodów w Lahti 10 marca 2007. W debiucie Kot oddał skoki na odległość 117,5 oraz 101,5 metrów i zajął wraz z drużyną 7. miejsce w zawodach. Zajął 15. miejsce indywidualnie i 6. drużynowo na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2007 w Planicy[6].

Sezon 2007/2008 | edytuj kod

W 2007 Kot zadebiutował w zawodach Letniego Grand Prix. 16 sierpnia zdobył w nich pierwsze punkty, zajmując 20. miejsce w zawodach w Pragelato. W zimowej części sezonu 2007/2008 dostał szansę debiutu w indywidualnych zawodach Pucharu Świata, nie udało mu się jednak zająć w nich miejsca w czołowej trzydziestce. Dwudziestokrotnie startował w kwalifikacjach, w jedenastu przypadkach uzyskując awans do konkursu głównego. Najlepszym osiągniętym przez Kota wynikiem w cyklu było 31. miejsce z Liberca. Wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2008 w Zakopanem. Indywidualnie zajął 7. miejsce, zaś w zawodach drużynowych wraz z Krzysztofem Miętusem, Dawidem Kowalem i Łukaszem Rutkowskim zdobył brązowy medal[7].

Sezon 2008/2009 | edytuj kod

6 lipca 2008 zwyciężył w zawodach z cyklu Letniego Pucharu Kontynentalnego w słoweńskim Kranju. Osiągnął dobre rezultaty w Letnim Grand Prix 2008: w konkursie w Zakopanem, rozgrywanym 30 sierpnia, zajął 7. pozycję, w trzech innych zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[8]. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 17. pozycji z dorobkiem 104 punktów[9].

Dwukrotnie wystąpił w zawodach Pucharu Świata 2008/2009, odpadając w pierwszej serii zawodów. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009 w Szczyrbskim Jeziorze. 5 lutego zdobył srebrny medal indywidualnie, przegrywając jedynie z Lukasem Müllerem. Dzień później reprezentacja Polski z Kotem w składzie zdobyła brązowy medal. W kolejnych tygodniach wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 w Libercu. W zawodach indywidualnych na skoczni normalnej zajął 45. pozycję. W pozostałych konkursach nie wystąpił[8].

Sezon 2009/2010 | edytuj kod

W Letnim Grand Prix 2009 Kot osiągnął wyniki słabsze niż w poprzednich latach. Najwyższym miejscem, jakie zajął, było 26. z Hakuby. Zimą startował głównie w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Dwa razy stanął w nich na podium: był drugi w Sapporo i Zakopanem. Tylko raz w całym sezonie wystąpił w konkursie Pucharu Świata: 17 stycznia 2010 był 35. w Sapporo. Trzykrotnie odpadał w kwalifikacjach[10].

Sezon 2010/2011 | edytuj kod

7 sierpnia 2010 w Hinterzarten zajął pierwsze miejsce w drużynowym konkursie Letniego Grand Prix (razem z Adamem Małyszem, Dawidem Kubackim i Krzysztofem Miętusem)[11]. 15 sierpnia w szwajcarskim Einsiedeln uplasował się na trzeciej pozycji w konkursie indywidualnym[12]. W całym cyklu zajął 16. miejsce, zdobywając 124 punkty[9].

W kolejnym sezonie zimowym ponownie nie zdobył punktów Pucharu Świata. Do zawodów Kot zgłaszany był sześciokrotnie, trzy razy awansował do konkursu głównego. Najwyższym zdobytym przez niego miejscem było 40. z Sapporo[13]. 29 stycznia 2011 zdobył srebrny medal Zimowej Uniwersjady 2011 w konkursie na skoczni K-125[14]. Dwa dni później po raz kolejny zdobył srebrny medal, tym razem na skoczni K-95. 3 lutego zdobył brązowy medal w zawodach drużynowych[13].

Sezon 2011/2012 | edytuj kod

Latem 2011 Kot zajął 9. miejsce w klasyfikacji generalnej Lotos Poland Tour[15]. W zawodach Letniego Grand Prix 2011 czterokrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[16]. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 9. pozycji[9].

W sezonie 2011/2012 Pucharu Świata po czterech latach nieudanych prób po raz pierwszy zdobył punkty tego cyklu. 3 grudnia 2011 zajął 19. miejsce na skoczni w Lillehammer[17]. Ostatecznie w trzydziestce znalazł się tamtej zimy dwanaście razy, najlepszy wynik – 12. miejsce – uzyskując dwukrotnie: 4 marca w Lahti i 11 marca w Oslo[16]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 35. pozycji, co było trzecim wynikiem wśród Polaków[18]. 15 marca 2012 na Letalnicy w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, uzyskując 200,5 metra[19].

Sezon 2012/2013 | edytuj kod

Kot podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013

21 lipca 2012 podczas konkursu Letniej Grand Prix w Wiśle na skoczni im. Adama Małysza Maciej Kot po raz pierwszy stanął na najwyższym podium w zawodach tej rangi, wyprzedzając Simona Ammanna i Wolfganga Loitzla[20]. 30 września 2012 w Hinzenbach ponownie został zwycięzcą zawodów LGP, przed drugim Severinem Freundem i trzecim Taku Takeuchi[21]. Kot był najwyżej sklasyfikowanym reprezentantem Polski w Letnim Grand Prix 2012 – w klasyfikacji generalnej zajął piąte miejsce[9].

Zdobył punkty w większości listopadowych i grudniowych konkursów Pucharu Świata 2012/2013, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 13. miejscu w Engelbergu[22]. 1 stycznia 2013 w noworocznym konkursie 61. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen zajął 5. miejsce[23]. W dwóch kolejnych konkursach TCS również zajął miejsca w pierwszej dziesiątce, odpowiednio 9. i 10. 12 stycznia w Zakopanem powtórzył wynik z początku roku, a tydzień później w Sapporo był dziesiąty. W kolejnych zawodach rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego zajmował głównie miejsca w drugiej dziesiątce[22].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, w indywidualnych konkursach zajmując 11. miejsce na skoczni normalnej i 27. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył natomiast wraz z Piotrem Żyłą, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem brązowy medal[22]. W marcu jeszcze dwukrotnie kończył indywidualne zawody Pucharu Świata w pierwszej dziesiątce[22]. Cały cykl ukończył na 18. pozycji, zdobywając 460 punktów[24].

Sezon 2013/2014 | edytuj kod

Dwukrotnie, w Wiśle i Einsiedeln, stawał na drugim stopniu podium zawodów Letniego Grand Prix 2013, a miejsca w dziesiątce zajął łącznie pięciokrotnie[25]. Pozwoliło to Kotowi zająć 8. miejsce w klasyfikacji generalnej[9].

W rozpoczynających sezon 2013/2014 Pucharu Świata zawodach w Klingenthal zajął 6. miejsce, a w trzecim konkursie indywidualnym cyklu, rozgrywanym na normalnej skoczni w Lillehammer, poprawił ten wynik, uzyskując najlepszą w sezonie, 5. pozycję. W kolejnych konkursach regularnie zajmował miejsca w trzydziestce, w grudniowych i styczniowych zawodach łącznie trzykrotnie zajmując 10. miejsce. W lutym wystąpił w konkursach skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Indywidualnie był 7. na skoczni normalnej oraz 12. na dużej, zaś w zawodach drużynowych zajął 4. pozycję. W marcu wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014, zajmując 10. miejsce indywidualnie. W lutowych i marcowych zawodach Pucharu Świata dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[25]. W klasyfikacji generalnej na zakończenie sezonu znalazł się na 17. pozycji, zdobywając 398 punktów[24].

Sezon 2014/2015 | edytuj kod

W Letnim Grand Prix 2014 zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Po słabych występach w początkowych konkursach Pucharu Świata 2014/2015 (najlepszym było 26. miejsce w Niżnym Tagile) Kot został odsunięty od występów w cyklu. W styczniu powrócił na dwa tygodnie do startów w PŚ: najwyższą pozycją zajętą przez niego w czterech konkursach w Polsce i Japonii było 24. miejsce z Sapporo. Przez większość sezonu startował w Pucharze Kontynentalnym, odnosząc jedno zwycięstwo (11 stycznia w Wiśle) i dwukrotnie zajmując drugie miejsce[26].

Sezon 2015/2016 | edytuj kod

W Letnim Grand Prix 2015 wystąpił trzykrotnie, zajmując miejsca w drugiej dziesiątce. Startował również w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2015, po dwa razy stając na drugim i trzecim stopniu podium[27]. Pozwoliło to mu na zajęcie trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej cyklu[28].

Od początku zimowej części sezonu startował w Pucharze Świata. Regularnie zdobywał punkty, jednak ani razu nie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. Najlepszymi indywidualnymi występami Kota w Pucharze Świata 2015/2016 były 12. miejsca z Zakopanego i Sapporo[27]. Podczas kończącego sezon konkursu na mamuciej skoczni w Planicy ustanowił nowy rekord życiowy wynoszący 231 metrów[29]. W całym cyklu Kot zajął 31. miejsce, zdobywając 165 punktów[24].

Sezon 2016/2017 | edytuj kod

Letnie Grand Prix 2016 rozpoczął od zwycięstwa w Courchevel. W trzech kolejnych konkursach rozgrywanych na przełomie lipca i sierpnia również stawał na podium, dwukrotnie zwyciężając i raz zajmując drugie miejsce. Nie brał udziału w zawodach rozgrywanych w Azji, a po powrocie do rywalizacji w październiku odniósł kolejne dwa zwycięstwa, w kończącym letnią część sezonu konkursie w Klingenthal wygrywając z przewagą blisko 30 punktów nad Kamilem Stochem[30]. W całym cyklu zwyciężył, uzyskując 580 puntów – o 229 więcej niż drugi Andreas Wellinger[9].

W dwóch pierwszych konkursach Pucharu Świata 2016/2017 zajmował kolejno 5. i 8. miejsce[30]. 3 grudnia w Klingenthal reprezentacja Polski z Kotem w składzie odniosła pierwsze w historii zwycięstwo w konkursie drużynowym Pucharu Świata, a on sam uzyskał najlepszy indywidualny wynik zawodów[31]. Po dwóch kolejnych startach zakończonych zajęciem 5. pozycji[30], 11 grudnia w Lillehammer zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium konkursu indywidualnego Pucharu Świata. Wyprzedzony został jedynie przez Kamila Stocha[32]. Trzy spośród konkursów 65. Turnieju Czterech Skoczni ukończył w pierwszej dziesiątce[30], a w klasyfikacji generalnej zajął 4. miejsce[24].

W styczniowych zawodach Pucharu Świata indywidualnie najwyżej znalazł się na 5. pozycji (dwukrotnie), dwa razy stawał również na podium zawodów drużynowych[30]. 11 lutego 2017 odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w Pucharze Świata, na skoczni Ōkurayama w Sapporo, ex aequo z Peterem Prevcem[33]. Pięć dni później odniósł drugie, tym razem samodzielne zwycięstwo na normalnej skoczni olimpijskiej w Pjongczangu, w międzyczasie zajmując jeszcze 4. i 7. miejsce. Został zgłoszony do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Indywidualnie zajął na nich 5. miejsce na skoczni normalnej oraz 6. na skoczni dużej[30], zaś 4 marca zdobył wraz z Piotrem Żyłą, Dawidem Kubackim oraz Kamilem Stochem pierwszy w historii reprezentacji Polski złoty medal w konkursie drużynowym[34]. W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[30]. 18 marca podczas drużynowego konkursu lotów na Vikersundbakken w Vikersund ustanowił nowy rekord życiowy, wynoszący 244,5 metra[3]. Sezon ukończył na 5. pozycji w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata z 985 punktami[24].

Sezon 2017/2018 | edytuj kod

W pięciu występach w Letnim Grand Prix 2017 Kot dwukrotnie stawał na podium – był drugi w Wiśle i Courchevel[35]. W klasyfikacji generalnej zakończył cykl na 4. pozycji[9].

W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata najczęściej zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany w zawodach indywidualnych był na 8. miejscu, w grudniu 2017 w Niżnym Tagile oraz w lutym 2018 w Willingen. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zajął 19. miejsce zarówno na normalnej, jak i na dużej skoczni[35], zaś w drużynie, startując razem z Stefanem Hulą, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal, pierwszy w historii reprezentacji Polski w konkursach drużynowych igrzysk olimpijskich[36]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zakończył sezon na 21. pozycji z 261 punktami[24].

Sezon 2018/2019 | edytuj kod

W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce indywidualnie – we wrześniu w Râșnovie był 9. i 10. W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata regularnie startował w zawodach, w większości występów nie zdobył jednak punktów. Najwyżej sklasyfikowany był na 21. miejscu, 27 stycznia 2019 w Sapporo. W lutym i marcu występował też w Pucharze Kontynentalnym; najwyżej znalazł się na 4. pozycji, w zawodach w Zakopanem[37].

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty M. Kota na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty M. Kota na mistrzostwach świata – szczegółowo | edytuj kod

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty M. Kota na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo | edytuj kod

Mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty M. Kota na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo | edytuj kod

Uniwersjada | edytuj kod

Maciej Kot podczas Pucharu Świata 2008 w Zakopanem

Puchar Świata | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

stan na 22 lutego 2020

Turniej Czterech Skoczni | edytuj kod

Maciej Kot podczas Adam’s Bull’s Eye – benefisu Adama Małysza

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Turniej Nordycki | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Raw Air | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Willingen Five | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Planica 7 | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Titisee-Neustadt Five | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Puchar Świata w lotach | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Letnie Grand Prix | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP | edytuj kod

stan po zakończeniu LGP 2019

Turniej Czterech Narodów | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Lotos Poland Tour | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Puchar Kontynentalny | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego | edytuj kod

stan na 23 lutego 2020

Letni Puchar Kontynentalny | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego | edytuj kod

stan po zakończeniu LPK 2019

FIS Cup | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup | edytuj kod

Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich | edytuj kod

Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich | edytuj kod

Stan w trakcie sezonu 2018/2019. Opracowano na podstawie[38][t].

Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich | edytuj kod

Stan po zakończeniu sezonu letniego 2019. Opracowano na podstawie[38][t]

Rekordy skoczni | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Młodszy brat innego skoczka – Jakuba, syn byłego fizjoterapeuty polskiej reprezentacji w skokach – Rafała.

W 2013 został ambasadorem kampanii firmy Procter & Gamble pt. „Dziękuję Ci, mamo...”, w której wystąpił wraz ze swoją matką, Małgorzatą[39][40].

18 maja 2019 skoczek wziął ślub z Agnieszką Lewkowicz[41].

Odznaczenia | edytuj kod

Otrzymał przyznany przez Polski Komitet Olimpijski złoty medal „Za zasługi dla polskiego ruchu olimpijskiego”[42].

Postanowieniem prezydenta RP Andrzeja Dudy z 29 sierpnia 2019 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia sportowe, za zasługi w działalności na rzecz propagowania i krzewienia kultury fizycznej[43].

Uwagi | edytuj kod

  1. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  2. a b c d e f Skład zespołu: Maciej Kot, Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  3. a b c d e f g Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  4. a b c d e f g Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Maciej Kot, Kamil Stoch
  5. a b c d Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch
  6. a b c d e f Seria konkursowa została odwołana.
  7. a b Skład zespołu: Łukasz Rutkowski, Maciej Kot, Krzysztof Miętus i Kamil Kowal
  8. a b Skład zespołu: Łukasz Rutkowski, Maciej Kot, Krzysztof Miętus i Dawid Kowal
  9. a b Skład zespołu: Grzegorz Miętus, Andrzej Zapotoczny, Jakub Kot i Maciej Kot
  10. Skład zespołu: Jakub Kot, Wojciech Gąsienica-Kotelnicki, Maciej Kot
  11. a b c d Skład zespołu: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Maciej Kot
  12. Skład zespołu: Maciej Kot, Klemens Murańka, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch.
  13. Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Klemens Murańka, Kamil Stoch.
  14. Skład zespołu: Andrzej Stękała, Maciej Kot, Stefan Hula, Kamil Stoch
  15. a b Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  16. Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  17. Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Dawid Kubacki, Adam Małysz
  18. Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Biegun, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
  19. Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch, Piotr Żyła
  20. a b Dane dotyczące drużynowych konkursów mogą być niepełne.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dominik Formela: Maciej KOT (Polska). skijumping.pl, 2018-03-25. [dostęp 2019-02-20].
  2. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-11-20].
  3. a b Andrzej Mysiak: Sobota w Vikersund: Dwa rekordy świata, trzy rekordy krajów, czternastu skoczków z życiówkami. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-06-09].
  4. Paweł Wagner: MŚ Juniorów: Polacy przeciętnie podczas treningów. skokinarciarskie.pl, 2006-02-01. [dostęp 2016-11-18].
  5. KOT Maciej - Athlete Information; Season 2006 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  6. KOT Maciej - Athlete Information; Season 2007 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  7. KOT Maciej - Athlete Information; Season 2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  8. a b KOT Maciej - Athlete Information; Season 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  9. a b c d e f g KOT Maciej - Athlete Information; Grand Prix Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  10. KOT Maciej - Athlete Information; Season 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  11. Marcin Hetnał: LGP w Hinterzarten: Historyczne zwycięstwo Polaków!. skijumping.pl, 2011-08-07. [dostęp 2013-01-09].
  12. Paweł Guzik: LGP w Einsiedeln: Ito wygrywa, Małysz i Kot na podium!. skijumping.pl, 2010-08-15. [dostęp 2013-01-09].
  13. a b KOT Maciej - Athlete Information; Season 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  14. Paweł Stawowczyk: Uniwersjada: Maciej Kot zdobywa srebrny medal!. skokinarciarskie.pl, 2011-01-29. [dostęp 2011-01-29].
  15. a b Marcin Hetnał: Lotos Poland Tour – pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2011-09-17].
  16. a b KOT Maciej - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  17. Paweł Guzik, Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lillehammer: Kofler zwycięża, Stoch na podium!. skijumping.pl, 2011-12-03. [dostęp 2013-01-09].
  18. Skoki narciarskie – Puchar Świata 2011/2012. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-09].
  19. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: 16 rekordów życiowych i dwa rekordy krajów podczas czwartkowych lotów. skokinarciarskie.pl, 15 marca 2012. [dostęp 2012-03-16].
  20. Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Maciej Kot zwycięzcą!!!. skijumping.pl, 21 lipca 2012. [dostęp 2012-08-06].
  21. LGP w Hinzenbach: Maciej Kot wygrywa!. skijumping.pl, 30 września 2012. [dostęp 2012-10-29].
  22. a b c d KOT Maciej - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  23. Tadeusz Mieczyński, Marcin Hetnał: TCS w Ga-Pa: Jacobsen ponownie triumfuje, dwóch Polaków w czołowej "6"!. skijumping.pl, 2013-01-01. [dostęp 2013-01-09].
  24. a b c d e f KOT Maciej - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  25. a b KOT Maciej - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  26. KOT Maciej - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  27. a b KOT Maciej - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  28. Letni Puchar Kontynentalny 2015. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-11-21].
  29. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Cztery życiówki w niedzielę, podsumowanie weekendu z lotami. skokinarciarskie.pl, 2016-03-20. [dostęp 2016-11-21].
  30. a b c d e f g KOT Maciej - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  31. Adam Bucholz: PŚ w Klingenthal: Historyczne zwycięstwo reprezentacji Polski!. skijumping.pl, 2016-12-03. [dostęp 2016-12-04].
  32. Adam Bucholz: PŚ w Lillehammer: Polski dublet! Stoch wygrywa, Kot drugi!. skijumping.pl, 2016-12-11. [dostęp 2016-12-13].
  33. Adam Bucholz: PŚ w Sapporo: Premierowe zwycięstwo Macieja Kota, ex aequo z Peterem Prevcem!. skijumping.pl, 2017-02-11. [dostęp 2020-02-22].
  34. Andrzej Mysiak: MŚ Lahti: Historyczne zwycięstwo Polaków w konkursie drużynowym!. skokinarciarskie.pl, 2017-03-04. [dostęp 2017-05-10].
  35. a b KOT Maciej - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  36. Adam Bucholz, Dominik Formela: ZIO w Pjongczangu: Pewny triumf Norwegów, Polacy z historycznym, brązowym medalem!. skijumping.pl, 2018-02-19. [dostęp 2018-05-24].
  37. KOT Maciej - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30].
  38. a b Mistrzostwa Polski. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-11-16].
  39. Polscy sportowcy w zimowej kampanii P&G „Dziękuję Ci, Mamo”. wirtualnemedia.pl, 2013-10-30. [dostęp 2017-12-19].
  40. Dziękuję Ci, mamo.... olimpijski.pl, 2013-11-06. [dostęp 2017-12-19].
  41. Ślub Macieja Kota z Agnieszką Lewkowicz, Skoki narciarskie online, gry, transmisje na żywo, klasyfikacja, 19 maja 2019 [dostęp 2019-05-19]  (pol.).
  42. Uroczyste wręczenie odznaczeń na gali 100-lecia PZN. skijumping.pl, 2019-09-23.
  43. M.P. z 2019 r. poz. 1006

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Maciej Kot" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy