Madeleine Albright


Madeleine Albright w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Madeleine Korbel Albright, właśc. Marie Jana Korbelová (ur. 15 maja 1937 w Pradze) – amerykańska dyplomatka, polityk; 64. sekretarz stanu. Urodziła się w żydowskiej rodzinie zamieszkałej w Czechosłowacji.

Została nominowana przez prezydenta Billa Clintona 5 grudnia 1996 na stanowisko sekretarza stanu. Oficjalnie objęła urząd 23 stycznia 1997 roku. Albright była pierwszą kobietą na tym stanowisku (Condoleezza Rice była drugą).

Spis treści

Studia i kariera polityczna | edytuj kod

Urodziła się 15 maja 1937 w Pradze-Smíchov[1]. Jest córką czechosłowackiego dyplomaty Josefa Korbela i Anny Spiegel. Rodzina wyemigrowała do USA[1].

Po ukończeniu Wellesley College ze specjalnością w dziedzinie nauk politycznych, rozpoczęła studia w Szkole Wyższych Studiów Międzynarodowych na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa. Uzyskała również certyfikat w Instytucie Rosyjskim na Columbia University oraz tytuł magistra i doktora prawa publicznego i rządowego również na Columbia University. Była studentką Zbigniewa Brzezińskiego[2].

Od 1978 do 1981, Albright była członkiem Narodowej Rady Bezpieczeństwa, gdzie jako pracowniczka Białego Domu odpowiedzialna była za politykę zagraniczną[3]. W 1976 została szefem doradców prawnych senatora Edmunda Muskie[4].

Od września 1981 do 1982, Albright zostało przyznane członkostwo w Międzynarodowym Centrum Woodrowa Wilsona przy Smithsonian Institution[5]. Opisała tam rolę prasy i mediów podczas zmian politycznych w Polsce na początku lat 80.

Od 1981 do 1982 sprawowała również funkcję starszego członka ds. sowieckich i Europy Wschodniej w Centrum Strategii i Studiów Międzynarodowych. Przewodziła badaniom nad rozwojem i dążeniami ZSRR i państw satelickich.

W 1981 została współzałożycielką Centrum Polityki Narodowej, objęła wówczas stanowisko przewodniczącej tej organizacji.

W 1982 Albright została mianowana profesorem spraw międzynarodowych i dyrektorem ds. kobiet w Programie Spraw Zagranicznych na Uniwersytecie Georgetown, na Wydziale Spraw Zagranicznych. Prowadziła zajęcia ze studentami oraz kursy z zakresu amerykańskiej polityki zagranicznej, dyplomacji rosyjskiej, polityki państw Europy Środkowo-Wschodniej.

Zanim została sekretarzem stanu, Albright sprawowała funkcję członka gabinetu prezydenta Billa Clintona.

Ambasador przy Organizacji Narodów Zjednoczonych | edytuj kod

Albright została mianowana amerykańską ambasador przy Organizacji Narodów Zjednoczonych[6]. Jej pierwsza praca w roli dyplomaty, rozpoczęła się krótko po zaprzysiężeniu Billa Clintona na prezydenta – 9 lutego 1993 roku. Podczas pracy w ONZ Albright miała chłodne stosunki z sekretarzem generalnym ONZBoutrosem Boutrosem-Ghalim'[7].

Albright pełniąc funkcję Ambasadora Stanów Zjednoczonych przy ONZ została skrytykowana za opinię jaką wyraziła w czasie wywiadu 12 maja 1996, dla programu telewizyjnego 60 Minut. Tematem rozmów były amerykańskie sankcje nałożone na Irak, prezenter Lesley Stahl zadał pytanie:

Słyszeliśmy, że pół miliona dzieci zginęło. Wydaje mi się, że to jest więcej niż zginęło w Hiroszimie. Jak pani myśli, czy ta cena jest warta tego?

Albright odpowiedziała: Myślę, że to jest bardzo trudny wybór, ale cena – myślimy że jest to tego warte[8][9].

Sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych | edytuj kod

23 stycznia 1997 roku została sekretarzem stanu[10].

W 2000 Albright była pierwszą osobą na tak wysokim szczeblu zachodniej dyplomacji, która spotkała się z Kim Dzong Ilem, przywódcą reżimu Korei Północnej[11].

Informacje personalne | edytuj kod

Urodziła się 15 maja 1937 roku w Pradze jako Marie Jana Korbelová[1]. Madeleine było francuską wersją czeskiego imienia Madlenka, nadanym jej przez babkę. Albright zaakceptowała nowe imię, kiedy rozpoczęła naukę w Swiss Boarding School. Po spędzeniu wojny w Wielkiej Brytanii w 1950 roku wraz z rodzicami wyjechała do Stanów Zjednoczonych. W 1957 roku rozpoczęła naukę na The Wellesley College.

W maju 1959 poślubiła dziennikarza prasowego Josepha Albrighta, z którym miała później trzy córki. Rozwiedli się w 1983 roku[12].

Znana jest ze swoich broszek, które zakłada odpowiednio do wszelkiego rodzaju okazji. W czasie uroczystości związanych z marynarką amerykańską (US Navy), miała założoną broszkę w kształcie kotwicy, natomiast w czasie spotkania z Saddamem Husajnem – w kształcie węża.

Przed rozpoczęciem II wojny światowej, jej ojciec Josef Korbel wraz z rodziną poszukiwał schronienia w Belgradzie w Jugosławii, gdzie przebywał z misją dyplomatyczną z Czechosłowacji. Mogło jej to uratować życie, ponieważ wielu czeskich i słowackich Żydów zginęło w Holokauście. Albright o swoim żydowskim pochodzeniu dowiedziała się dopiero będąc dorosła.

W 2003 roku wydała swoją autobiografię: Madeleine Albright. Madam Secretary (2003). W Polsce książka ukazała się w połowie 2005 roku pt. Madeleine Albright. Pani Sekretarz Stanu.

13 lipca 2009 roku odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[13], zaś w maju 2012 – Prezydenckim Medalem Wolności.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Madeleine Albright: Pani Sekretarz Stanu. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 16. ISBN 978-83-7391-465-0.
  2. wiadomosci.onet.pl
  3. Madeleine Albright: Pani Sekretarz Stanu. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 85. ISBN 978-83-7391-465-0.
  4. Madeleine Albright: Pani Sekretarz Stanu. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 81. ISBN 978-83-7391-465-0.
  5. Madeleine Albright: Pani Sekretarz Stanu. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 98. ISBN 978-83-7391-465-0.
  6. Madeleine Albright: Pani Sekretarz Stanu. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 135. ISBN 978-83-7391-465-0.
  7. Madeleine Albright: Pani Sekretarz Stanu. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 140. ISBN 978-83-7391-465-0.
  8. The Mighty and the Almighty: Reflections on America, God, and World Affairs - Madeleine Albright - Google Livres, books.google.com [dostęp 2017-11-25] .
  9. Madeleine Albright - Wikiquote, en.wikiquote.org [dostęp 2017-11-25]  (ang.).
  10. Biography: Madeleine Korbel Albright
  11. frontline: kim's nuclear gamble: interviews: madeleine albright | PBS
  12. Madeleine Albright: Pani Sekretarz Stanu. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 105. ISBN 978-83-7391-465-0.
  13. M.P. z 2010 r. nr 7, poz. 60 – pkt 11.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Madeleine Albright" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy