Magurka Radziechowska


Na mapach: 49°37′48″N 19°02′33″E/49,630000 19,042500

Magurka Radziechowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Magurka Radziechowska (1108 m n.p.m.[1]) – niewybitny szczyt w Beskidzie Śląskim, w ramieniu górskim odchodzącym od Magurki Wiślańskiej w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry na wschód, nad dolinę Soły. Jest ważnym zwornikiem: od grzbietu opadającego ku Glinnemu odgałęzia się tu w kierunku północnym grzbiet biegnący w stronę Muronki.

Wierzchołek pierwotnie zalesiony litymi świerczynami. Od lat 90. XX w. lasy pocięte licznymi wyrębami. Obecnie (2015 r.) praktycznie całe stoki wylesione. Na grzbiecie łączącym Magurkę Radziechowską z Magurką Wiślańską znajdują się liczne drobne wychodnie skalne. Interesujące formacje skalne położone są również na południowych stokach tej góry. Grzbiet opadający od szczytu Magurki Radziechowskiej na wschód ku Glinnemu pokrywa rozległy ciąg polan, zwanych wspólnie Halą Radziechowską.

Na dawniejszych mapach (z połowy XX w.) szczyt zwany był czasem również "Magurką Górką". Z rzadkich w Polsce roślin na stokach Magurki Raciechowskiej występuje wierzbownica zwieszona[2].

Przez szczyt Magurki Radziechowskiej przebiegają czerwone znaki Głównego Szlaku Beskidzkiego.

Szlaki turystyczne | edytuj kod

Węzeł szlaków

Przypisy | edytuj kod

  1. Geoportal. [dostęp 2010-01-30].
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
Na podstawie artykułu: "Magurka Radziechowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy