Maja (mitologia grecka)


Maja (mitologia grecka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania William-Adolphe Bouguereau: L'Etoile Perdue (Zaginiona gwiazda), 1884, prywatna kolekcja

Maja (gr. Μαῖα Maia, łac. Maea, Maia) – w mitologii greckiej nimfa góry Kyllene w Arkadii, najstarsza z siedmiu Plejad[1][2].

Uchodziła za córkę tytana Atlasa i Okeanidy Plejone (lub Okeanidy Ajtry; według jednego przekazu Sterope)[1][3]. Była siostrą Alkione, Elektry, Kelajno, Merope, Sterope, Tajgete, a także Hiad i Hyasa[4][5].

Ze swoim kochankiem, bogiem Zeusem, miała syna Hermesa, boskiego posłańca[1][2]. Opiekowała się Arkasem po śmierci Kallisto[1].

Mityczna Maja jest identyfikowana z gwiazdą Mają w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka[2][6][7]. Na niebie sąsiaduje z Hiadami (gromadą otwartą gwiazd w gwiazdozbiorze Byka) i konstelacją Oriona, które są z nią mitologicznie powiązane.

Zobacz też | edytuj kod

  • Maja – imię żeńskie

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 217. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b c Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 265. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. PierreP. Grimal PierreP., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, JerzyJ. Łanowski (red.), MariaM. Bronarska (tłum.), Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, 2008, s. 292, ISBN 978-83-04-04673-3, OCLC 297685612 .
  4. PierreP. Grimal PierreP., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, JerzyJ. Łanowski (red.), MariaM. Bronarska (tłum.), Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, 2008, s. 148, ISBN 978-83-04-04673-3, OCLC 297685612 .
  5. Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 364. ​ISBN 80-8046-098-1​.
  6. Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 355. (słow.)
  7. Carlos Parada: Constellations and Stars (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-08-04].

Bibliografia | edytuj kod

  1. Aaron J. Atsma: Maia (ang.). theoi.com. [dostęp 2011-06-26].
  2. Marie Benediktová, Petra Písařová: Hvězdy – Názvosloví – Starověké Plejády jako nebeské sedmero (cz.). astronomia.zcu.cz. [dostęp 2011-06-26].
  3. Maia (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-06-26].
  4. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  5. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 984. ISBN 83-7399-022-4.
  6. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 597. ISBN 83-01-03529-3.
  7. Carlos Parada: Pleiades (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-06-26].
  8. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01069-0.
  9. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 372: Maia (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-06-26].
  10. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Maia (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
  11. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Maia (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
Na podstawie artykułu: "Maja (mitologia grecka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy