Manganin


Manganin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Manganin – stop miedzi z manganem i niklem. Charakteryzuje się bardzo małym współczynnikiem temperaturowym oporu elektrycznego. Stosowany do produkcji oporników wzorcowych i precyzyjnych, a także połączeń elektrycznych w urządzeniach kriogenicznych[1]. Zawiera zwykle 86% miedzi, 12% manganu i 2% niklu (Cu86/Mn12/Ni2).

Przypisy | edytuj kod

  1. Adam L. Woodcraft: An introduction to cryogenics (ang.). uk.lowtemp.org, 2007-10-25. s. 8. [dostęp 2013-06-15].
Na podstawie artykułu: "Manganin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy