Maria Klimowicz


Maria Klimowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maria Klimowicz de domo Bartmińska (ur. 24 stycznia 1941 w Bączalu Dolnym, zm. 8 lutego 1995 w Krasiczynie) – polska lekarka stomatolog, działaczka katowickiej Solidarności, działaczka opozycji w PRL, animatorka kultury, społeczniczka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Młodość | edytuj kod

Przyszła na świat 24 stycznia 1941 roku na plebanii w Bączalu Dolnym, jako jedyna córka Mieczysława i Franciszki z domu Zając[1], a zarazem siostra Stanisława, Mariana, Jerzego, Floriana i Jana Bartmińskich. Rodzina Bartmińskich mieszkała podczas II wojny światowej aż do roku 1947 w Bączalu Dolnym u brata Franciszki – ks. Floriana Zająca, piastującego funkcję proboszcza. Ukończyła Szkołę Żeńska im. Królowej Jadwigi oraz II Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu, gdzie złożyła egzamin maturalny. Od 1958 roku rozpoczęła studia na Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach.

Działalność społeczna | edytuj kod

Po ukończeniu studiów, rozpoczęła pracę w Górniczej Służbie Zdrowia. Świadczyła bezpłatną pomoc stomatologiczną dla osób internowanych w okresie stanu wojennego oraz ich najbliższych i przyjaciół[2]. Zasiadała w prezydium katowickiej Komisji Zakładowej Służby Zdrowia, była przewodniczącą katowickiej Sekcji Służby Człowiekowi przy Klubie Inteligencji Katolickiej oraz wiceprzewodniczącą Sląskiej Izby Lekarskiej w latach 1989-1993[3].

Podjęła współpracę z fundacją Friends of Poland Julie Hykiel. Silnie zaangażowała się w pomoc dla ludności Beskidu Niskiego i Bieszczadów, organizując charytatywne leczenie ludności przez zaprzyjaźnionych lekarzy różnych specjalizacji medycznych. W grudniu 1981 weszła w skład Biskupiego Komitetu Pomocy Uwięzionym i Internowanym w Katowicach[4].

Działalność charytatywna | edytuj kod

Rokrocznie od 1982 roku rozpoczęła w Krasiczynie organizację kolonii letnich oraz zimowisk dla dzieci. W roku 1986 była inicjatorem i jednym z założycieli nieformalnej grupy skupiającej dzieci z upośledzeniem umysłowym oraz ich rodzin, znanej dzisiaj jako Stowarzyszenie na Rzecz Niepełnosprawnych SPES[5].

Maria Klimowicz była współzałożycielką Charytatywnego Stowarzyszenia Opiekuńczo-Wychowawczego IGNIS, powstałego w 1994 roku, które działa głównie na rzecz dzieci z rodzin ubogich, zaniedbanych wychowawczo oraz środowisk polonijnych zza wschodniej granicy[6].

Śmierć | edytuj kod

Zmarła nagle w wieku 54 lat w Krasiczynie podczas jednego z organizowanych przez siebie turnusów wypoczynkowych dla dzieci. Spoczywa na cmentarzu parafialnym przy kościele św. Wojciecha w Kruhelu Małym (obecnie cześć m. Przemyśla)[7].

Życie prywatne | edytuj kod

Żona dra Andrzeja Klimowicza, którego poznała w czasie studiów medycznych.

Odznaczenia | edytuj kod

  • 1982 - Nagroda Polcul Foundation[8]
  • 2010 - Pierścień Zasłużonych (pośmiertnie)

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Bartmiński. „Wieści Krasiczyńskie”. 
  2. Maria Klimowicz z d. Bartmińska (1941 - 1995). [dostęp 2015-01-30].
  3. Nekrologi - dr. Maria Klimowicz.
  4. Andrzej Sobański: Biskupi Komitet Pomocy Uwięzionym i Internowanym.
  5. Pro Memoria - SPES. spes.org.pl.
  6. Antoni Dudek, Krzysztof Madej: Świadectwa stanu wojennego. Warszawa: IPN, 2006.
  7. Lokalizator miejsc pochówku - Maria Klimowicz.
  8. Laureaci 1980 - 1989.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Maria Klimowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy