Martin Pike


Martin Pike w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Martin William Pike (ur. 12 lipca 1920 w Tendring, zm. 10 stycznia 1997 w Taunton[1]) – brytyjski lekkoatleta, sprinter, mistrz Europy z 1950.

W 1939 był mistrzem Wielkiej Brytanii juniorów (AAA) w biegu na 440 jardów[2].

Podczas II wojny światowej służył jako nawigator w Royal Air Force[2].

Odpadł w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie (sztafeta brytyjska biegła w składzie: Leslie Lewis, Derek Pugh, Pike i Bill Roberts)[1].

Zwyciężył w sztafecie 4 × 400 metrów na mistrzostwach Europy w 1950 w Brukseli (skład brytyjskiej sztafety: Pike, Lewis, Angus Scott i Pugh)[3].

Rekord życiowy Pike’a w biegu na 400 metrów wynosił 48,6 s (7 sierpnia 1950 w Londynie), a na 440 jardów 48,9 s (23 lipca 1949 w Birmingham)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Martin Pike Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2019-01-09]  (ang.).
  2. a b c Michael Sheridan: Who’s Who of British International Athletes (men and women) 1945–1960. Somerset: 2010, s. 88. ISBN 978-0-9536597-5-3. (ang.)
  3. Berlin 2018 Statistics Handbook, European Athletics, s. 501 [dostęp 2019-01-09]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Martin Pike" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy