Maska telekomunikacyjna


Maska telekomunikacyjna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maska telekomunikacyjna (ang. pulse mask) – termin stosowany przy pomiarach cyfrowych traktów telekomunikacyjnych. Aby odbiornik mógł właściwie zinterpretować przesyłane dane, sygnał przenoszony przez tor transmisyjny powinien mieć ściśle określony kształt. Na skutek różnych niepożądanych zjawisk (takich jak odbicia, spadki napięcia i mocy, nieliniowość stopni mocy odbiorników i nadajników, fluktuację fazy itp.) kształt odebranego impulsu zwykle nie jest idealny (i różni się od sygnału na wyjściu nadajnika).

Maski telekomunikacyjne określają dopuszczalne odchylenie kształtu impulsu sygnału cyfrowego. Jeśli sygnał nie wykracza poza ramy maski, to odbiornik powinien go prawidłowo odebrać i zinterpretować. W przeciwnym przypadku może to być niemożliwe lub może nastąpić jego przekłamanie (w zależności od charakteru tych zniekształceń).

Maski telekomunikacyjne mają zastosowanie dla urządzeń telekomunikacyjnych PCM[1], PDH i SDH.

Spis treści

Wymagania do przesyłania impulsu | edytuj kod

Wymagania na amplitudę i kształt napięcia impulsów w urządzeniach telekomunikacyjnych PCM i PDH precyzuje zalecenie Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego ITU-T G.703 oraz "Wymagania techniczno-eksploatacyjne dla teletransmisyjnych plezjochronicznych systemów cyfrowych".

Wyciąg z tych wymagań zawiera poniższa tablica:

Przykłady porównania przebiegów z maskami telekomunikacyjnymi | edytuj kod

Poniżej podano dwa przykłady rzeczywistych przebiegów z nałożonymi na nie maskami telekomunikacyjnymi zdefiniowanymi w tabeli. Zmierzone przebiegi są prawidłowe (nie wykraczają poza ramy masek).

Przykład maski telekomunikacyjnej dla przebiegu PDH 140 Mbit/s. Porównanie przebiegu nieramkowanego 140 Mbit/s (nałożone na siebie 100 impulsów), wyjście niesymetryczne 75 Ω, kod CMI, sygnał "same jedynki" z maską telekomunikacyjną. Przykład maski telekomunikacyjnej dla przebiegu PCM 2 Mbit/s. Porównanie przebiegu nieramkowanego 2 Mbit/s (nałożone na siebie 100 impulsów), wyjście symetryczne 120 Ω, kod HDB-3, sygnał "same jedynki" z maską telekomunikacyjną.


Przypisy | edytuj kod

  1. Zwyczajowa (ale stosowana także w oficjalnych dokumentach) nazwa używana w telekomunikacji określająca przyrządy pomiarowe i cyfrowe trakty telekomunikacyjne PDH o przepływności do 2 Mbit/s.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Maska telekomunikacyjna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy