Mellit z Canterbury


Mellit z Canterbury w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mellit z Canterbury, wł. Mellito di Canterbury, ang. Mellitus (zm. 24 kwietnia 624 w Anglii) – włoski benedyktyn (OSB), pierwszy biskup Londynu (604-619) i trzeci arcybiskup Canterbury od 619, święty Kościoła katolickiego, czczony w Kościele anglikańskim.

O młodości Mellita nic nie wiadomo. Początkowo był opatem w benedyktyńskim klasztorze św. Andrzeja na Monte Celio w Rzymie, gdzie przeorem był św. Augustyn[1][2]. W 601 roku został wysłany przez papieża Grzegorza I do Anglii, by pomagać Augustynowi w chrystianizacji Wysp Brytyjskich.

Najpóźniej w kwietniu 604 roku osiedlił się w Londynie. Tam król Ethelbert kazał mu zbudować katedrę pod wezwaniem św. Pawła, której Mellit został pierwszym biskupem.

W 619 roku, po śmierci Wawrzyńca, został arcybiskupem Canterbury.

Jego dzień pamięci u anglikanów przypada na 24 kwietnia, głównie w archidiecezjach: Westminster i Southward oraz diecezji Brentwood w Anglii.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kalendarz liturgiczny (27 maja) - "KERYGMA" - Katecheza w Sieci
  2. Augustyn z Canterbury - WIEM (encyklopedia)

Bibliografia | edytuj kod

  • Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 4, Kraków 2000, szpalta 257.

Źródła internetowe:

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mellit z Canterbury" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy