Menojkeus (syn Kreona)


Menojkeus (syn Kreona) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Menojkeus (Μενοικεύς) – w mitologii greckiej syn władcy Teb Kreona i jego żony Eurydyki[1].

Jego postać związana jest z mitem o wyprawie Siedmiu przeciw Tebom. Według opowieści przedstawionej w Fenicjankach Eurypidesa wieszcz Tejrezjasz miał przepowiedzieć, że miasto zostanie ocalone od najazdu, jeśli syn królewski zostanie poświęcony Aresowi[1][2]. Kreon usiłował ocalić Menojkeusa, odsyłając go z Teb, ten jednak zdołał poznać wyrocznię i odebrał sobie życie, co zapewniło Tebańczykom zwycięstwo[1][2]. Według innej wersji to sam Kreon miał go złożyć w ofierze lub też pożarł go Sfinks[2].

Na grobie Menojkeusa wyrosnąć miało drzewo granatu o owocach koloru krwi[2]. Przy grobie tym stoczyli śmiertelny pojedynek Polinik i Eteokles[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Jenny March: Dictionary of Classical Mythology. Oxford: Oxbow Books, 2014, s. 312. ISBN 978-1-78297-635-6.
  2. a b c d e Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 232. ISBN 978-83-04-04673-3.
Na podstawie artykułu: "Menojkeus (syn Kreona)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy