Metoda Wilcoxa


Metoda Wilcoxa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metoda Wilcoxa – jest uproszczoną metodą szacowania wartości likwidacyjnej przedsiębiorstwa, w której to wartość przedsiębiorstwa szacowana jest z punktu widzenia możliwości zaspokojenia roszczeń jego wierzycieli. Rozumie się ją jako wartość netto przedsiębiorstwa w przypadku wymuszonej sprzedaży. Określa ona stopień do jakiego mogą być zaspokojone żądania kredytodawców. Wartość likwidacyjną według tej metody/formuły oblicza się następująco:

Jeżeli tak wyliczona wartość przedsiębiorstwa będzie ujemna to oznacza, że zobowiązania nie mogłyby być w całości spłacone. Wynik tego wyliczenia może być też wykorzystywany do szacowania możliwej do udzielenia kwoty kredytu. Warunkiem przeprowadzenia tego szacunku będzie uzyskanie dodatniej wartości likwidacyjnej. Wadą tej metody jest nieprecyzyjność i subiektywność uzyskanego wyniku.

Bibliografia | edytuj kod

  • Sławomir Nahotko: Zarządzanie przedsiębiorstwem w warunkach zagrożenia upadłością. Bydgoszcz: „AJG” Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej – Oficyna Wydawnicza, 2004, s. 85. ISBN 83-7378-004-1.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Metoda Wilcoxa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy