Metopozaur


Metopozaur w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Metoposaurus bakeri

Metopozaur (Metoposaurus) - duży wymarły płaz z rzędu labiryntodontów z triasu.

Metopozaury występowały na początku późnego triasu na terenie dzisiejszej środkowej Europy. Wielkość ciała dochodziła do 3 m, z tego około 25% stanowiła masywna czaszka. Charakterystyczne dla tych płazów jest dobre wykształcenie linii bocznej. Szkielety metopozaurów znajdywane są w Niemczech oraz w Polsce, gdzie stanowisko paleontologiczne Krasiejów dostarczyło najliczniejszego i najbardziej kompletnego materiału. Szereg znalezisk z USA i Indii opisanych początkowo jako gatunki z rodzaju Metoposaurus zaliczono później do innych, choć blisko spokrewnionych, rodzajów.

Był zwierzęciem drapieżnym, zamieszkującym wody słodkie - jeziora, starorzecza rzek, potencjalnie również wolnopłynące rzeki[1], polującym na ryby. Polował głównie z zasadzki, przy dnie.

czaszka Metoposaurus ouazzoui
  1. Antczak, Bodzioch

Bibliografia | edytuj kod

  • Dzik, J., Sulej, T. 2004. Pierwszy polski dinozaur. 80 pp. Śląskie Wydawnictwo ADAN, Opole.
  • Sulej, T. 2002. Species discrimination of the Late Triassic labyrinthodont Metoposaurus diagnosticus. –Acta Palaeontologica Polonica 47 (3): 535–546.
  • Sulej, T. 2007. Osteology, variability, and evolution of Metoposaurus, a temnospondyl from the Late Triassic of Poland. Palaeontologia Polonica 64, 29–139.
  • Antczak M., Bodzioch A. 2018. Ornamentation of dermal bones of Metoposaurus krasiejowensis and its ecological implications. PeerJ 6:e5267https://doi.org/10.7717/peerj.5267
Na podstawie artykułu: "Metopozaur" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy