Mezzanino (architektura)


Mezzanino (architektura) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mezzanino (Mezanin, półpiętro; wł. mezzanino, od mezzano – środkowy) – niska kondygnacja między piętrami (często między parterem a pierwszym piętrem) pojawiająca się w architekturze pałacowej. Powierzchnia przeznaczona na pokoje gościnne, dla służby lub dzieci[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982, s. 232. ISBN 83-204-0291-3.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mezzanino (architektura)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy