Michael Jepsen Jensen


Michael Jepsen Jensen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michael Liglad Jepsen Jensen (ur. 18 lutego 1992 w Grindsted) – duński żużlowiec. Indywidualny Mistrz Świata Juniorów z roku 2012. Obecny zawodnik Falubazu Zielona Góra.

Największym jego sukcesem w międzynarodowych zawodach drużynowych jest zwycięstwo w Mistrzostwach Świata Juniorów w 2010 roku[1]. W zawodach indywidualnych zajął drugie miejsca w Mistrzostwach Danii (2010)[2] i Mistrzostwach Europy Juniorów (2011)[3].

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Ściganie na żużlu rozpoczynał w rodzinnym Grindsted, obecnie występuje również w tamtejszym klubie[4]. Poprzednio w lidze duńskiej jeździł w barwach Vojens Speedway Klub. W lidze szwedzkiej od 2012 roku występuje w Dackarnie Målilla[5]. Wcześniej jeździł w Vargarnie Norrköping, do której przeniósł się z Solkkaterny Karlstad[6]. W lidze angielskiej w sezonie 2011 reprezentował Peterborough Panthers[7].

Od 2010 reprezentował również polski klub KS Toruń. W drugiej części swojego debiutanckiego sezonu w polskiej lidze wygrał rywalizację o miejsce w składzie z Darcym Wardem, ówczesnym mistrzem świata juniorów. W ostatnim meczu sezonu, w którym KS Toruń walczył o trzecie miejsce z WTS–em Wrocław, Jensen zdobył 10 punktów w 6 startach, czym znacząco przyczynił się do zwycięstwa swojej drużyny[8]. Przed sezonem 2011 w polskiej lidze wprowadzono zapis dopuszczający na pozycjach juniorskich występy wyłącznie zawodników krajowych. Toruńscy działacze zadecydowali jednak, że nie pozbędą się ze składu Duńczyka – Warda wypożyczono do Wybrzeża Gdańsk, a Jensen został zgłoszony do rozgrywek jako senior. Mimo konkurencji ze strony Karola Ząbika i Matěja Kůsa, zdołał wywalczyć sobie pewne miejsce w składzie toruńskiej drużyny.

2012 | edytuj kod

W sezonie 2012 w polskiej ekstralidze żużlowej reprezentował Stal Gorzów Wielkopolski. Sezon 2012 był jednym z jego najlepszych w karierze. Z drużyną Stali Gorzów zdobył srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski, ulegając w finale Unii Tarnów. Był jednym z liderów swojej drużyny, uzyskując średnią 1,916 zajmując tym samym 23. miejsce na liście najlepszych zawodników Enea Ekstraligi.

Wraz z reprezentacją Danii zdobył Drużynowy Puchar Świata.

W listopadzie 2012 w Bahia Blanca w Argentynie zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Świata Juniorów, pokonując jednym punktem obrońcę tytuły sprzed rok, Macieja Janowskiego.

2013 | edytuj kod

Przed sezonem 2013 po raz kolejny zmienił barwy klubowe, podpisując kontrakt z drużyną Włókniarza Częstochowa. Wraz z drużyną wywalczył wejście do fazy play-off, zajmując ostatecznie czwartą pozycję. On sam osiągnął 27 miejsce w klasyfikacji zawodników Ekstraligi. Pod koniec sezonu zdecydował się na przedłużenie kontraktu z częstochowskim klubem o kolejny rok[9].

W tym samym sezonie wraz z reprezentacją Danii juniorów wywalczył na torze w Pardubicach złoty medal Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów, natomiast na torze w Pradze z duńską reprezentacją zdobył srebro.

Uzyskując średnią 1,802 pkt/ bieg zajął 27. lokatę na liście najlepszych zawodników polskiej Enea Ekstraligi.

2014 | edytuj kod

Przed sezonem 2014 podpisał 3-letni kontrakt ze swoją dotychczasową drużyną w polskiej Ekstralidze, Włókniarzem Częstochowa. W trakcie sparingu przed rozpoczęciem ligowych zmagań, doznał kontuzji, która zmusiła go do przerwy na samym początku sezonu[10]. W 2014 bronił również barw klubów z Grindsted oraz Malilli, których był kapitanem. Na wyspach brytyjskich reprezentował barwy Coventry Bees. Pełnił funkcję rezerwowego całego cyklu Grand Prix, wystąpił w sześciu turniejach zdobywając łącznie 42 punkty, co dało mu 16 miejsce. Startował w Indywidualnych Mistrzostwach Danii, gdzie ostatecznie zajął czwartą pozycję. Podczas Grand Prix Polski w Toruniu złamał obojczyk, co spowodowało przedwczesne zakończenie sezonu[11].

W rozgrywkach polskiej Enea Ekstraligi uzyskał średnią 1,864 pkt/bieg, zajmując 20. miejsce, jako najlepszy zawodnik Włókniarza Częstochowa.

2015 | edytuj kod

Przed sezonem otrzymał dziką kartę na starty w cyklu Grand Prix.

Zmienił barwy klubowe w Polsce, wiążąc się kontraktem z drużyną Sparty Wrocław[12]. W lidze szwedzkiej i duńskiej pozostał w swoich dotychczasowych klubach.

Starty w Grand Prix (Indywidualnych Mistrzostwach Świata na Żużlu) | edytuj kod

Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand Prix | edytuj kod

Miejsca na podium | edytuj kod

Punkty w poszczególnych zawodach Grand Prix | edytuj kod

Osiągnięcia | edytuj kod

Osiągnięcia indywidualne | edytuj kod

  • Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Danii

Osiągnięcia drużynowe | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Adam Zasimowicz: Finał DMŚJ: Duńczycy przerwali hegemonię Polaków! Biało–czerwoni tylko z brązem (pol.). Sportowe Fakty, 2010-09-05. [dostęp 2011-07-09].
  2. Dawid Cysarz: Bach Mistrzem Danii Juniorów (pol.). Sportowe Fakty, 2010-09-19. [dostęp 2011-07-09].
  3. Dawid Cysarz: Piotr Pawlicki Mistrzem Europy Juniorów (pol.). Sportowe Fakty, 2011-07-09. [dostęp 2011-07-09].
  4. Dawid Cysarz: Jensen zdecydował się na zmianę klubu (pol.). Sportowe Fakty, 2011-11-11. [dostęp 2011-11-12].
  5. Dawid Cysarz: Jepsen Jensen zmienił klub (pol.). Sportowe Fakty, 2011-11-03. [dostęp 2011-11-03].
  6. Dawid Cysarz: Duński talent ostatnim zawodnikiem Vargarny (pol.). Sportowe Fakty, 2009-12-23. [dostęp 2011-07-09].
  7. Jensen signs (ang.). Peterborough Panthers, 2011-08-27. [dostęp 2011-08-28].
  8. Robert Chruściński: Z piekła do nieba. Relacja z meczu Unibax Toruń – WTS Wrocław (pol.). Sportowe Fakty, 2010-09-26. [dostęp 2011-07-09].
  9. Michael Jepsen Jensen zostaje w Częstochowie! - Sport WP SportoweFakty, www.sportowefakty.pl [dostęp 2020-07-09]  (pol.).
  10. Mateusz Makuch: Michael Jepsen Jensen bez złamań!.
  11. Łukasz Witczyk: Złamany obojczyk Michaela Jepsena Jensena.
  12. Katarzyna Łapczyńska: Michael Jepsen Jensen podpisze kontrakt z Betardem Spartą Wrocław.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Michael Jepsen Jensen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy