Michelangelo Tamburini


Michelangelo Tamburini w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michelangelo Tamburini (ur. 27 września 1648, zm. 28 lutego 1730) – generał jezuitów.

Był kolejno profesorem filozofii i teologii, rektorem kolegiów, prowincjałem weneckim, sekretarzem generała, a od 1703 wikariuszem pełniącym obowiązki przełożonego generalnego, którym został oficjalnie 31 stycznia 1706. Za jego rządów, które sprawował aż do śmierci, szczytowe nasilenie osiągnął spór akomodacyjny, który zakończył się klęską zakonu i kryzysem misji azjatyckich. Inny problem stanowił wrogi jezuitom arcybiskup Paryża Louis-Antoine de Noailles. Z drugiej strony dzięki porozumieniu z Piotrem Wielkim Tamburini rozszerzył działalność na Rosję. Udana była także walka z jansenizmem, w której zyskał pełne poparcie papieża i Ludwika XIV. Przyczynił się ponadto do wielu sukcesów Towarzystwa Jezusowego takich jak redukcje misyjne w Paragwaju.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Michelangelo Tamburini" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy