Mick Jagger


Mick Jagger w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sir Michael Philip ‘Mick’ Jagger[4][5] (ur. 26 lipca 1943 w Dartford[6]) – brytyjski wokalista, kompozytor, autor tekstów i lider/współzałożyciel rockowego zespołu The Rolling Stones, który ma ponad 200 milionów sprzedanych płyt w ciągu pięciu dekad swojej kariery[7]. Wykonawca piosenek opartych na bluesie i soulu melodyjnych i pełnych ekspresji, które sam komponuje. Jako solista wydał pięć albumów, które cieszyły się umiarkowanym powodzeniem, próbował także, bez większego powodzenia, kariery aktorskiej.

Wraz z grupą odniósł jeden z największych sukcesów komercyjnych w historii muzyki spośród wszystkich zespołów rockowych świata[8][9]. Jagger jest współtwórcą większości repertuaru grupy wraz z gitarzystą Keithem Richardsem[10].

12 grudnia 2003 królowa brytyjska Elżbieta II uhonorowała go brytyjskim tytułem szlacheckim i Orderem Imperium Brytyjskiego[11].

W 2006 został sklasyfikowany na 15. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[12]. Wartość jego majątku pod koniec XX wieku oszacowano na ponad 230 mln dolarów.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Przyszedł na świat w Dartford[13] w Anglii, w hrabstwie Kent, w dystrykcie Dartford, w przeciętnej rodzinie klasy średniej jako syn nauczyciela wychowania fizycznego Basila Fanshawe “Joe’go” Jaggera i fryzjerki Evy Ensley Mary (z domu Scutts), urodzonej w Nowej Południowej Walii[14]. Od dzieciństwa kochał śpiewać w chórze kościelnym, a później zafascynował się głównie czarnoskórymi artystami takimi jak Chuck Berry czy Muddy Waters[15]. Chociaż jego stopnie pogorszyły się w Dartford Maypole County Primary School[16], gdy poświęcał więcej czasu muzyce to jednak w 1960, po otrzymaniu stypendium socjalnego, Jagger wybrał studia ekonomiczne w London School of Economics.

Kariera | edytuj kod

W wieku pięciu lat poznał na przedszkolnym boisku chłopca nazywającego się Keith Richards. Ich drogi rozeszły się, gdy poszli do innych szkół, lecz w 1960 przypadkowo odnowili znajomość w pociągu. Jagger grał wtedy w zespole Little Boy Blue and the Blue Boys, a Richards studiował sztuki piękne. Ich przyjaźń scementowało zamiłowanie do amerykańskiej muzyki, jednak decydujący wpływ na ich całe przyszłe życie miał rok 1962, w którym przyłączył się do zespołu Briana Jonesa.

Mick Jagger (1965)

2 maja 1962 utalentowany młody multiinstrumentalista zafascynowany bluesem – Brian Jones zamieścił ogłoszenie w czasopiśmie muzycznym „Jazz News”, że tworzy nowy zespół i poszukuje do niego gitarzystów i wokalistów, a także saksofonistę, pianistę, basistę i perkusistę. Pierwszy zgłosił się pianista Ian Stewart, następnie Geoff Bradford (gitarzysta), nie mieli w tym czasie stałego perkusisty. W czerwcu Mick Jagger i Keith Richards wybrali się na jedną z prób zespołu Jonesa, wkrótce potem przyłączyli się do jego zespołu, zastępując Geoffa. W lipcu nadarzyła się okazja zagrania koncertu w Marquee Club w zastępstwie za Blues Incorporated, w tym czasie zespół jeszcze nie miał nazwy – dlatego Jones specjalnie na tę okazję zdecydował, że wystąpią pod nazwą The Rollin’ Stones (inspirował się utworem Muddy’ego Watersa o podobnym tytule). Wystąpili w składzie Mick Jagger (wokal), Keith Richards i Brian Jones (gitary), Dick Taylor (gitara basowa), Ian Stewart (pianino) oraz Mick Avory[17] (perkusja), (według innych źródeł grał wtedy Tony Chapman, który był pierwszym perkusistą Stones)[18][19][20]. Występ w Marquee Club okazał się sukcesem, zespół zaczął następnie grywać we wspomnianym Ealing Jazz Club. Muzycy nadal poszukiwali perkusisty, gdyż Jones uważał, że tylko z bardzo dobrym perkusistą będą dobrze brzmieć, tymczasowo wykorzystywali do tego celu Tony’ego Chapmana, z którego jednak nie byli zadowoleni. W sierpniu 1962 do Jonesa, który samotnie wynajmował mieszkanie w londyńskiej Chelsea przy Edith Grove 102 (w tym czasie mieszkał z Pat Andrews i dzieckiem), wprowadził się Mick Jagger, niedługo potem Keith Richards. Było to mieszkanie bez łazienki z tylko jedną żarówką w dużym pokoju (wynajęte za 16 funtów tygodniowo). Zarobione pieniądze Jones przeznaczał na struny gitarowe i sprzęt, pieniądze Pat Andrews były na życie. W wolnych chwilach Jones, Jagger i Richards słuchali płyt, najczęściej Muddy’go Watersa oraz grali i śpiewali bluesa, poza tym Jones nadal pracował w sklepie, Jagger uczył się w londyńskim LSE, a Richards szukał pracy[17][21][22][23][24][25].

 Osobny artykuł: The Rolling Stones. Mick Jagger (1982)

W połowie lat 80. pokłócił się z Keithem Richardsem. Przebaczyli sobie w 1989. W 1994 Stonesi otrzymali nagrodę Grammy za najlepszy album rockowy Voodoo Lounge.

Nagrał kilka albumów solowych: She’s the Boss (wyd. Columbia, 1985), Primitive Cool (1987), Wandering Spirit (wyd. Atlantic, 1993) i Goddess in the Doorway (wyd. Virgin, 2001), a także wydał single: „Just Another Night of You” (1985), „Dancin’ in the Streets” (1985) w duecie z Davidem Bowie[26][27], za który odebrał MTV Video Music Award – występ ogólny w teledysku czy „Let’s Work” (1987).

Zadebiutował na kinowym ekranie w roli australijskiego przestępcy Neda Kelly w filmie biograficznym Tony’ego Richardsona Ned Kelly (1970) z Diane Craig. Wystąpił też w thrillerze Freejack (1992), inspirowanym powieścią Korporacja „Nieśmiertelność” (Immortality Inc.) autorstwa Roberta Sheckleya i nominowanym do Nagrody Saturna w kategorii najlepszy film science fiction, u boku Anthony’ego Hopkinsa, Emilio Esteveza, Johna Shei, Kevina Nasha i Rene Russo. Wspólnie z Lorne Michaelsem zajął się również produkcją dramatu sensacyjno-wojennego wg powieści Roberta Harrisa Enigma (2001), gdzie zagrali: Dougray Scott, Kate Winslet, Saffron Burrows, Jeremy Northam, Nikolaj Coster-Waldau, Tom Hollander, Matthew Macfadyen i Edward Hardwicke, a sam Jagger pojawił się cameo jako oficer RAF.

Życie prywatne | edytuj kod

Jego pierwszą dziewczyną była Chrissie Shrimpon[28], którą muzyk poznał jeszcze będąc studentem. Planował ją poślubić, ale jego rosnąca sława stawała się powodem wielu kłótni pary. W 1967 Jagger i Richards zostali aresztowani za posiadanie nielegalnej amfetaminy[29]; Jagger krył w rzeczywistości swą dziewczynę, piosenkarkę pop Marianne Faithfull[30]. W międzyczasie Chrissie Shrimpon załamana rozstaniem przedawkowała tabletki nasenne, w porę znalazł ją Jagger i unikając skandalu, zabrał ją do szpitala. Z kolei związek (1964-70) z Faithfull zakończył się po stracie dziecka, w 1969 połknęła tabletki, popijając je czekoladą; Jagger w porę zareagował i zawiózł Faithfull do szpitala. Później nawiązał szybki romans z Marshą Hunt, który rozpadł się, zanim zdążyła urodzić córkę Karis w 1970.

Mick Jagger (2014)

12 maja 1971 w Kaplicy św. Anny w Saint-Tropez we Francji ożenił się z nikaraguańską modelką Biancą Pérez-Morą Macías[31]. Pięć miesięcy później w Paryżu przyszła na świat ich córka Jade Sheena Jezebel (ur. 21 października 1971)[32]. Bianca odmówiła podpisania intercyzy, a ich małżeństwo oficjalnie trwało zaledwie rok. Para została razem dla dobra córki. Rozwiedli się osiem lat później, w 1980, gdy muzyk odbił Bryanowi Ferry teksańską modelkę Jerry Hall[33], z którą oficjalnie się afiszował. Ślub wzięli jednak dopiero 21 listopada 1990 na Bali i mieli czwórkę dzieci: dwie córki – Elizabeth Scarlett (ur. 2 marca 1984) i Georgię May Ayeeshę (ur. 1992) oraz dwóch synów – Jamesa Leroya Augustina (ur. 1986) i Gabriela Luke’a Beauregarda (ur. 1997)[34].

Romansował z włoską modelką Carlą Bruni (1992)[35] w Tajlandii i czeską modelką Janą Rajlich (1996)[28]. W latach 1998–1999 był związany z modelką Lucianą Morad, z którą miał syna Lucasa Maurice’a (ur. w maju 1999)[36].

Od 2001 do 2014 Jagger był związany z amerykańską stylistką i projektantką mody, L’Wren Scott, której kreacje nosiły m.in. Madonna, Angelina Jolie czy Jennifer Lopez, a po jej samobójstwie w 2014 (spowodowanym depresją), ustanowił na lata 2015–2017 stypendium jej imienia, pokrywające roczne koszty studiów dla jednej osoby, na kierunku projektowanie mody w szkole Central Saint Martins w Londynie[37][38].

Od 2014 związany jest z młodszą o 44 lata tancerką baletową Melanie Hamrick, z którą ma syna Deverauxa Octaviana Basila (ur. 8 grudnia 2016)[39][40][41].

W kwietniu 2019 artysta pomyślnie przeszedł operację wymiany zastawki aortalnej serca[42].

Publikacje | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

Albumy
Kompilacje
Ścieżki dźwiękowe

Wybrana filmografia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Mick Jagger w Discogs.com (ang.)
  2. Mick Jagger w bazie Filmweb
  3. Mick Jagger w bazie IMDb (ang.)
  4. Mick Jagger – Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2017-08-04].
  5. Mick Jagger (ang.). Listal. [dostęp 2017-08-04].
  6. Stephen Thomas Erlewine: Mick Jagger Biography (ang.). AllMusic. [dostęp 2011-09-28].
  7. Artista Mick Jagger (26 de Julho de 1943) (port.). Filmow. [dostęp 2009-05-09].
  8. The Rolling Stones w bazie IMDb (ang.)
  9. Rolling Stone’s 100 Immortals of Rock & Roll (ang.). Future Rock Legends. [dostęp 2017-08-04].
  10. Mick Jagger (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-08-04].
  11. Stones frontman becomes Sir Mick (ang.). BBC. [dostęp 2009-05-09].
  12. Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time (ang.). Hearya.com. [dostęp 2010-06-16].
  13. Personalidade: Mick Jagger (Reino Unido) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-08-04].
  14. Mick Jagger – What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2017-08-04].
  15. Mick Jagger (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-08-04].
  16. Mick Jagger – Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2017-08-04].
  17. a b Bill Wyman: The Rolling Stones. Wiedza i Życie. ISBN 83-7184-272-4.
  18. Bob Brunning: Blues. The British Connection, 1986. London: Helter Skelter, 2002. ISBN 1-900924-41-2. (ang.)
  19. Dick Heckstall-Smith: The safest place in the world: A personal history of British Rhythm and blues, 2004. Clear Books, 2004. ISBN 0-7043-2696-5. (ang.)
  20. Harry Shapiro: Alexis Korner: The Biography, 1997. Bloomsbury Publishing PLC, 1997. (ang.)
  21. Anna Wohlin: The Murder of Brian Jones. Blake Publishing, Ltd, 2001. ISBN 978-1857823165.
  22. James Hector: The Complete Guide to the Music of the Rolling Stones. Omnibus Pr, 1995. (ang.) ​ISBN 978-0711943032
  23. David Hinckley, Debra Rodman: The Rolling Stones: Black and White Blues, 1963. Turner Pub, 1995. ISBN 978-1570361500. (ang.)
  24. Sean Egan: The Rough Guide to The Rolling Stones. Rough Guides, 2006. ISBN 978-1843537199. (ang.)
  25. Daniel Wyszogrocki: Satysfakcja. 30 lat the Rolling Stones. Polska Oficyna Wydawnicza BGW, Warszawa 1993. ISBN 83-86365-63-3.
  26. Christopher Andersen (2012-07-09): Mick Jagger’s affair with David Bowie revealed (ang.). Daily News (Nowy Jork). [dostęp 2017-08-04].
  27. Mick Jagger’s affair with David Bowie claimed in new controversial (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-08-04].
  28. a b Mick Jagger Dating History (ang.). FamousFix. [dostęp 2017-08-04].
  29. Mick Jagger (ang.). Decadent Lifestyle. [dostęp 2011-09-28].
  30. Marianne Faithfull w bazie Notable Names Database (ang.)
  31. Bianca Jagger w bazie IMDb (ang.)
  32. Jade Jagger w bazie IMDb (ang.)
  33. Jerry Hall w bazie Notable Names Database (ang.)
  34. Mick Jagger Biography (1943-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2017-08-04].
  35. Carla Bruni w bazie Notable Names Database (ang.)
  36. Jagger Mick Jagger w bazie Notable Names Database (ang.)
  37. Elizabeth Day: L’Wren Scott: the mysterious suicide of Mick Jagger’s girlfriend (ang.). The Guardian. [dostęp 2016-10-29].
  38. Emma Akbareian: Mick Jagger donates fund to Central Saint Martins in memory of L’Wren Scott (ang.). The Independent. [dostęp 2016-10-29].
  39. Kate Thomas (2017-05-03): Mick Jagger’s partner Melanie Hamrick coos over Devereaux (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-08-04].
  40. Helena Horton (2016-12-16): Sir Mick Jagger 'names baby son Deveraux Octavian Basil’ (ang.). The Daily Telegraph. [dostęp 2017-08-04].
  41. Mick Jagger names his eighth child Deveraux Octavian Basil (ang.). The Guardian. [dostęp 2017-08-04].
  42. USA: Wokalista The Rolling Stones Mick Jagger już po operacji serca - tvp.info, www.tvp.info [dostęp 2019-04-25]  (pol.).
  43. a b Mick Jagger Billboard Albums Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-09-28].
  44. a b Mick Jagger UK Charts (ang.). www.chartstats.com. [dostęp 2011-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-19)].
  45. a b Chartverfolgung / Mick Jagger / Longplay (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-09-28].
  46. a b Mick Jagger Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-09-28].
  47. a b Mick Jagger Swiss Albums Chart (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2011-09-28].
  48. Mick Jagger French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2011-09-28].
  49. a b Mick Jagger Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2011-09-28].
  50. a b Mick Jagger Norwegian Albums Chart (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2011-09-28].
  51. a b RIAA: Mick Jagger (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2011-09-28].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mick Jagger" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy