Mijanka


Mijanka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Odtwórz plik multimedialny Mijanka na trasie kolejki na Gubałówkę Mijanka na przystanku tramwajowym w Libercu w Czechach Mijanka na sieci tramwajowej GOP w Świętochłowicach w dzielnicy Lipiny

Mijanka – wyznaczony odcinek drogi szynowej lub kołowej jednopasmowej (jednotorowej) umożliwiający wyprzedzanie i wymijanie się pojazdów szynowych lub drogowych.

Mijanka na liniach szeroko- i normalnotorowych to stacja kolejowa o ograniczonym zakresie działania, której układ torowy umożliwia jedynie krzyżowanie i wyprzedzanie pociągów[1][2][3].

Spis treści

Rodzaje mijanek | edytuj kod

Tor główny zasadniczy i główny dodatkowy | edytuj kod

Mijanka z torem głównym zasadniczym i dodatkowym wyposażonym w perony

Podstawowy system mijanki, w którym przy obu torach znajdują się perony. Tor główny jest w tej samej linii, co szlaki z obu stron, natomiast tor boczny odchodzi na bok. Stosowany przeważnie w miejscach gdzie ruch jest niewielki, najczęściej tylko pasażerski. Przeważnie przez tor główny można przejechać bez większej zmiany prędkości natomiast przez tor boczny już ze znaczną redukcją.

Mijanka z peronem tylko przy torze dodatkowym | edytuj kod

Mijanka z peronem tylko przy torze dodatkowym

Wjazd na peron tylko w torze bocznym. Tor przelotowy bez peronu.

Mijanka stosowana przeważnie przy przystankach podmiejskich na liniach, w których nie ma wydzielonych torów tylko do ruchu podmiejskiego. Tor przelotowy umożliwia przejazd przez stację bez większej redukcji prędkości, lecz nie pozwala na zatrzymanie na stacji więcej niż dwóch pociągów. Dodatkowy drugi tor boczny może być wykorzystywany do ruchu towarowego.

Mijanka z peronem wyspowym | edytuj kod

Mijanka z peronem wyspowym z ruchem jednokierunkowym na mijance

Układ w którym na szlakach wokół odbywa się ruch dwukierunkowy, a na samej stacji ruch jednokierunkowy ze stałymi (często umownymi) kierunkami. Pociągi zatrzymują się przy przeciwległych krawędziach peronu. Układ ten jest bardzo często wykorzystywany na liniach lokalnych w Wielkiej Brytanii (w Polsce najpopularniejszy jest pierwszy system).

Prędkość musi być ograniczona na obu torach jednakże nie tak drastycznie jak w powyższych przykładach.

Mijanka wraz z innymi punktami | edytuj kod

Na kolei w Polsce mijanka może być urządzona wraz z innymi punktami na szlaku, takimi jak:

Tak urządzony posterunek stanowi całość. Nie stosuje się oddzielnych nazw czy pozycji w wewnętrznych rozkładach jazdy.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 2005 r. nr 172, poz. 1444.
  2. Instrukcja o prowadzeniu ruchu pociągów (R-1) [1].
  3. Bronisław Gajda: Technika ruchu kolejowego Cz. I: Prowadzenie ruchu pociągów. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1985, s. 20. ​ISBN 83-206-0290-4​.
Na podstawie artykułu: "Mijanka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy