Minimalny Supersymetryczny Model Standardowy


Minimalny supersymetryczny model standardowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Minimalny Supersymetryczny Model Standardowy) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Minimalny supersymetryczny model standardowy (MSSM z ang. Minimal Supersymmetric Standard Model) – minimalne rozszerzenie modelu standardowego (SM) dające model supersymetryczny.

Minimalność MSSM polega na tym, że jest to rozszerzenie modelu standardowego realizowane przez wprowadzenie najmniejszej możliwej liczby pól, by otrzymać supersymetryczny lagranżjan: superpartnerzy wszystkich pól SM oraz drugi dublet Higgsa wraz z dodatkowymi higgsinami (ponieważ superpotencjał musi być holomorficzny, co wyklucza pojawienie się wyrazów zawierających pola cząstek i antycząstek i wyjaśnienie mas wszystkich kwarków za pomocą jednego dubletu Higgsa jak w modelu standardowym).

Minimalność obejmuje też pominięcie członów lagranżjanu łamiących parzystość R, które bez dodatkowych ograniczeń mogłyby powodować szybki rozpad protonu.

MSSM pomija też masy neutrin.

Spis treści

Cząstki | edytuj kod

Najprostsze matematycznie sformułowanie MSSM obejmuje następujące multiplety superpól:

Do 122 stanów bozonowych i 122 stanów fermionowych w niegrawitacyjnej części SM należy doliczyć dwa stany grawitina i dwa stany grawitonu.

Po uwzględnieniu złamania symetrii elektrosłabej i różnych form mieszania[b] otrzymujemy następujące cząstki nieodróżnialne:

Wchłaniając (analogicznie jak cząstki W i Z wchłaniają składowe dubletu Higgsa) dwa stany goldstina (pochodzące ze spontanicznego złamania supersymetrii), bezmasowe grawitino staje się masywnym grawitinem o 4 składowych.

Lagranżjan MSSM | edytuj kod

Lagranżjan zawiera wyrazy supersymetrycznie:

  • potencjał Kählera dla pól materii i dla pól Higgsa,
  • potencjał pól cechowania odpowiadający za człony kinetyczne bozonów i gaugin,
  • superpotencjał dla pól materii i dla pól Higgsa (Dają one potencjał Yukawy dla fermionów modelu standardowego oraz czynnik masowy dla higgsina),

oraz wyrazy odpowiadające za miękkie naruszenie supersymetrii.

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Parzystość R bozonów jest taka, jak parzystość superpola, parzystość fermionów jest przeciwna.
  2. Wino miesza się z higgsinem tworząc dwa chargina, a bino, wino i higgsino tworzą cztery neutralina: Combined collider constraints on neutralinos and charginos.
  3. a b c d Zakładamy pomijalne mieszanie w pierwszych dwóch rodzinach.
  4. Albo N ~ 1 , {\displaystyle {\tilde {N}}_{1},} N ~ 2 , {\displaystyle {\tilde {N}}_{2},} N ~ 3 , {\displaystyle {\tilde {N}}_{3},} N ~ 4 . {\displaystyle {\tilde {N}}_{4}.}
  5. Albo C ~ 1 ± , {\displaystyle {\tilde {C}}_{1}^{\pm },} C ~ 2 ± . {\displaystyle {\tilde {C}}_{2}^{\pm }.}

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Supersymmetry, part I (theory) (ang.). Particle Data Group. [dostęp 2013-11-11].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Minimalny Supersymetryczny Model Standardowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy