Moc zwarciowa


Moc zwarciowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Moc zwarciowa – fikcyjna wielkość informująca o wielkości początkowego prądu zwarciowego. Zdefiniowana jest jako iloczyn początkowego prądu zwarciowego i napięcia znamionowego według następującej zależności:

S K = 3 U n I K , {\displaystyle S_{K}^{''}={\sqrt {3}}U_{n}I_{K}^{''},}

gdzie:

I K {\displaystyle I_{K}^{''}} początkowy prąd zwarciowy, U n {\displaystyle U_{n}} – napięcie znamionowe międzyprzewodowe.

Fikcyjność tak określonej wielkości wynika z faktu, że wielkości znamionowego napięcia międzyprzewodowego oraz początkowego prądu zwarciowego nie występują nigdy jednocześnie. W trakcie zwarcia, gdy pojawia się prąd zwarciowy, napięcie zwarciowe jest zwykle dużo mniejsze od znamionowego, a w samym miejscu zwarcia bezpośredniego (metalicznego) napięcie to jest równe zero.

Znając moc zwarciową w określonym miejscu w sieci, można – zgodnie z twierdzeniem Thevenina – cały poprzedzający układ zasilania zastąpić jedną siłą elektromotoryczną i jedną szeregową impedancją zwarciową (systemu):

Z K Q = c m a x U n 2 S K . {\displaystyle Z_{KQ}^{''}={\frac {c_{max}U_{n}^{2}}{S_{K}^{''}}}.}

Moc zwarciowa cząstkowa | edytuj kod

Moc zwarciowa cząstkowa danego elementu (np. odcinek linii lub transformatora) nazywamy taką moc zwarciową, jaka występuje w przypadku, gdy zewrze się zaciski wyjściowe tego elementu, a do zacisków wejściowych przyłoży napięcie trójfazowe symetryczne, równe znamionowemu napięciu tego elementu.

Moc zwarciowa cząstkowa odcinka linii wyraża się wzorem:

S K L = U n 2 X L ( 1 ) . {\displaystyle S_{KL}^{''}={\frac {U_{n}^{2}}{X_{L(1)}}}.}

Moc zwarciowa cząstkowa transformatora wyraża się wzorem:

S K T = S r T u K T , {\displaystyle S_{KT}^{''}={\frac {S_{rT}}{u_{KT}}},}

gdzie:

U n {\displaystyle U_{n}} – znamionowe napięcie sieci w danym punkcie systemu, X L ( 1 ) {\displaystyle X_{L(1)}} – reaktancja odcinka linii dla składowych zgodnych, S r T {\displaystyle S_{rT}} – moc znamionowa transformatora, u K T {\displaystyle u_{KT}} – względne napięcie zwarcia transformatora.

W przypadku szeregowego połączenia elementów systemu elektroenergetycznego odwrotność wypadkowej mocy zwarciowej jest równa sumie odwrotności mocy cząstkowych elementów, natomiast w przypadku równoległego połączenia elementów moc zwarciowa wypadkowa jest równa sumie ich mocy zwarciowych cząstkowych.

Bibliografia | edytuj kod

  • PiotrP. Kacejko PiotrP., Zwarcia w systemach elektroenergetycznych, JanJ. Machowski, RyszardR. Kowalik, wyd. Wyd. 2, Warszawa: WNT, 2009, ISBN 978-83-204-3583-2, OCLC 751402667 .
  • IEC 60909-0:2001. Short – circuit current calculation in three – phase a.c. systems. Part 0: Calculation of currents.
  • Musiał E.: Prądy zwarciowe w niskonapięciowych instalacjach i urządzeniach prądu przemiennego. Biul. SEP INPE „Informacje o normach i przepisach elektrycznych” 2001, nr 40, s. 3–50.
Na podstawie artykułu: "Moc zwarciowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy