Mondeo


Ford Mondeo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Mondeo) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ford Mondeosamochód osobowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Ford od 1993 roku. Od 2014 roku jest produkowana piąta generacja modelu.

Spis treści

Pierwsza generacja | edytuj kod

Ford Mondeo I – tył Ford Mondeo I Sedan Ford Mondeo I Kombi

Ford Mondeo I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1992 roku.

Nazwa Mondeo pochodzi od łacińskiego słowa mundus, które oznacza świat[2]. Ford tworząc Mondeo podjął trzecią próbę stworzenia auta globalnego, dostępnego na wszystkich rynkach samochodowych świata. Projekt pod nazwą kodową CDW27 ruszył w 1986 roku i kosztował koncern 6 miliardów dolarów. Jest to jedna z najdroższych konstrukcji w historii motoryzacji. Po swoich poprzednich porażkach Ford do prac nad autem powołał jeden zespół inżynierów z europejskiego i amerykańskiego oddziału firmy. Mondeo zostało stworzone od nowa. Ponadto producent w czasie prac nad autem wdrażał nowe techniki produkcji. Aby zaprojektować Mondeo, koncern wykorzystywał najnowocześniejsze dostępne wówczas technologie komputerowe.

Pojazd otrzymał tytuł Car of the Year 1994[3]. Samochód pod tą nazwą na rynki światowe produkowany był w Europie, natomiast na rynku północnoamerykańskim jego odpowiednikami były bliźniacze modele Ford Contour i Mercury Mystique.

Układ napędowy | edytuj kod

Za napęd nowego modelu odpowiedzialne były całkiem nowe silniki benzynowe z serii Zetec oraz wysokoprężne Endura DE. Silnik umieszczono poprzecznie nad przednią osią. Napęd przenoszony na koła przednie z pomocą manualnej, pięciobiegowej skrzyni biegów bądź czterobiegowego, sterowanego elektronicznie automatu posiadającego dwa tryby pracy: sportowy i ekonomiczny.

Zawieszenie | edytuj kod

Zawieszenie auta jest dużo nowocześniejsze niż w Sierze. W pełni niezależne, oparte na kolumnach MacPhersona. Z przodu dolne wahacze poprzeczne, z tyłu dolne wleczone. Obie osie wyposażone są w stabilizatory poprzeczne.

Wyposażenie wnętrza | edytuj kod

Komfort jazdy i bezpieczeństwo były głównymi priorytetami konstruktorów Forda. Dlatego we wszystkich seryjnych wersjach dostępna była poduszka powietrzna. Jest to pierwszy na świecie samochód w którym poduszka powietrzna była montowana z konieczności. Przyczyniło się to do zdobycia tytułu Auta Roku. Wzmocnione zostały także boczne słupki; pasy doposażono w samonapinacze, natomiast w bogatszych wersjach standardem był system ABS. W wersji kombi dokupić można było samopoziomujące się zawieszenie. W wersjach V6 i AWD kontrolę trakcji i system podgrzewania przedniej szyby. Na fotelach znalazła się welurowa tapicerka, w podłokietniku schowek na kasety i płyty, samochód wyposażono w centralny zamek, elektryczne szyby i lusterka oraz płasko składającą się tylną kanapę. Bogatsze wersje wyposażono w skórzaną tapicerkę, komputer podróżny, elektryczny szyberdach oraz zmieniarkę CD[4].

Stylistyka | edytuj kod

Ford Mondeo I był również dostępny z pakietem RS oraz RS2. Pakiet RS (znany również jako RS1) składał się z dokładek do zderzaków oraz nakładek na progi. Dokładka przedniego zderzaka pozwalała na przełożenie przednich halogenów ze standardowego zderzaka. Pakiet RS2 to całe zderzaki oraz dokładki na progi. Zderzak przedni miał otwory przygotowane do montażu okrągłych lamp halogenowych. Stanowił również całość z grillem, na którym znajduje się emblemat „Ford”.

Wspólnymi elementami dla pakietów RS1 oraz RS2 są chlapacze, spojler montowany na klapie bagażnika, poszerzenia nadkoli oraz 16-calowe felgi aluminiowe. W wersji Ghia można było zauważyć grill z wykończeniem w chromie.

Spośród szerokiej gamy kolorów, jakie oferował Ford dla Mondeo I, najbardziej wyróżniającą się jest Citrine Geel. Jest to akrylowy lakier o jaskrawej barwie między żółtą a zieloną. Opcją były również lusterka lakierowane na kolor nadwozia.

Wersje wyposażeniowe | edytuj kod

  • Base
  • Aspen
  • LX
  • GLX
  • Ghia
  • Ghia X
  • Si
  • Festival
  • Mirage
  • CLX
  • Verona
  • Business Edition
  • GT
  • V6

Silniki | edytuj kod

  1. SEFI - Sequential Electronic Fuel Injection (sekwencyjny, elektronicznie sterowany układ wtrysku benzyny).
  2. a b EEC - Electronic Engine Control (układ elektrycznego sterowania silnikiem z układem zapłonowym sterowanym parametrami pracy silnika).


Druga generacja | edytuj kod

Ford Mondeo II – tył Ford Mondeo II Sedan Ford Mondeo II Kombi Ford Mondeo II ST 200

Ford Mondeo II został zaprezentowany po raz pierwszy w październiku 1996 roku.

De facto nie jest to całkowicie nowy model, a jedynie rozległa modernizacja modelu pierwszej generacji. Choć nie zmieniono płyty podłogowej auta, to przeprojektowano jednak całą karoserię. Jedyne elementy bezpośrednie pochodzące z Mondeo I to przednie drzwi oraz dach. Z przodu pojawiły się duże światła, masywniejszy zderzak oraz chromowane obramowanie osłony chłodnicy.

Tylny zderzak zmieniono na masywniejszy. Wzmocniono konstrukcję nadwozia pod względem bezpieczeństwa i poprawiono strefy zgniotu. Wzmocniono słupki drzwiowe oraz boczne przedłużnice podłogi. W drzwiach dodano stalowe belki. W Mondeo II poprawiono także estetykę wnętrza, dodano m.in. sterowanie radiem z kierownicy, choć zasadnicza bryła deski rozdzielczej nie uległa zmianie.

Bezpieczeństwo | edytuj kod

W zmodernizowanym aucie pojawił się szereg usprawnień z dziedziny bezpieczeństwa. Wzmocniono konstrukcję aut, wprowadzono trzypunktowe pasy bezpieczeństwa na wszystkich siedzeniach. Dla kierowcy i pasażera wprowadzono gazową poduszkę powietrzną. Za dopłatą dokupić można było boczne poduszki powietrzne[4].

Usportowione wersje | edytuj kod

  • ST24 była dostępna od lutego 1997 roku z 2.5 litrowym benzynowym, 24-zaworowym silnikiem V6 o mocy 170 KM. Samochód wyposażono w usportowione zawieszenie, zmieniono stylistykę zewnętrzną. Wewnątrz zamontowano kubełkowe, półskórzane fotele[4].
  • ST200 wprowadzono w marcu 1999 roku. Napędzono ją wzmocnionym silnikiem V6 Duratec o mocy 205 KM[4] z ST24. Przednie zawieszenie auta bazowało na zawieszeniu z Forda Cougara[7].

ST250 to koncepcyjna wersja Mondeo. Nie wprowadzono jej do produkcji. Moc silnika miała wynosić 250 KM.

Wersje wyposażenia | edytuj kod

  • ST200
  • Aspen
  • LX
  • Verona
  • GLX 1.8td
  • Si
  • Zetec
  • Zetec S
  • Ghia
  • Ghia X
  • ST 24
  • CLX
  • Festival
  • Futura
  • Clipper

Opcjonalnie pojazd wyposażyć można było m.in. elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek, elektryczne sterowanie foteli, klimatyzację oraz regulowaną w dwóch płaszczyznach kierownicę[4].

Dane techniczne | edytuj kod


Trzecia generacja | edytuj kod

Ford Mondeo III – tył Ford Mondeo III Sedan po drugim liftingu Ford Mondeo III Kombi Ford Mondeo III po liftingu Ford Mondeo III ST 220 chiński Ford Metrostar

Ford Mondeo III został zaprezentowany po raz pierwszy w 2000 roku.

Trzecia generacja Mondeo została zbudowana od podstaw jako zupełnie nowa konstrukcja, opracowana na nowej platformie. Stylistyka została utrzymana zgodnie z nowym językiem stylistycznym marki New Edge, przez co nadwozie charakteryzowało się licznymi ostrymi liniami i motywem trójkąta, który wykorzystano szczególnie w przypadku tylnych lamp[8].

Oferta nadwoziowa składała się ponownie zarówno z 5-drzwiowego liftbacka, jak i 4-drzwiowego sedana i 5-drzwiowego kombi. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 2001 model zajął 2. pozycję (za Alfą Romeo 147)[9].

Restylizacje | edytuj kod

W 2003 roku auto przeszło delikatny lifting. Zmieniono m.in. kształt reflektorów przeciwmgielnych, przedni zderzak, chromowaną atrapę chłodnicy, a także zmieniono kolor tylnych kierunkowskazów z pomarańczowego na biały oraz zastosowano nowe materiały wykończenia wnętrza pojazdu. W 2005 roku auto przeszło kolejne drobne zmiany stylistyczne. Zmieniono m.in. tylne lampy zastępując białe kierunkowskazy przezroczystymi[10].

ST 220 | edytuj kod

Podobnie jak w przypadku poprzednika, oferta Forda Mondeo trzeciej generacji została poszerzona o sportowy wariant ST 220. Charakteryzował się on dodatkowym ospojlerowaniem nadwozia, większymi alufelgami i sportowym ogumieniem, a także obniżonym zawieszeniem i standardowymi, ksenonowymi reflektorami. Samochód napędzał 3-litrowy silnik benzynowy V6 o mocy 226 KM[11].

Metrostar | edytuj kod

Na rynku chińskim i tajwańskim samochód był sprzedawany jako Ford Metrostar, charakteryzując się innym wyglądem pasa przedniego i innym wypełnieniem lamp tylnych. Pojazd charakteryzował się też bogatszym wyposażeniem standardowym[12].

Wersje wyposażeniowe | edytuj kod

  • Ambiente
  • Ambiente X
  • Trend, Trend X
  • Ghia
  • Ghia X
  • Ghia Executive
  • Titanium
  • Titanium X
  • Viva
  • Trendline

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje m.in. elektryczne sterowanie szyb przednich oraz system ABS. Opcjonalnie auto wyposażyć można m.in. w podgrzewaną przednią szybę, elektryczne sterowanie szyb tylnych, elektryczne sterowanie lusterek, tempomat, system nawigacji satelitarnej, system audio firmy Sony, skórzaną tapicerkę, klimatyzację automatyczną, elektryczne sterowanie foteli, a także system ESP[4], czujniki parkowania, deszczu i zmierzchu oraz wentylowane i podgrzewane przednie fotele.

Dane techniczne | edytuj kod


Czwarta generacja | edytuj kod

Ford Mondeo IV – tył Ford Mondeo IV Sedan Ford Mondeo IV Kombi Ford Mondeo IV po liftingu Ford Mondeo IV – tył po liftingu

Ford Mondeo IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 2006 roku.

Auto zbudowane zostało według nowego języka stylistycznego marki – kinetic design, poprzedzonego konceptem Iosis. Zbudowane zostało na bazie płyty podłogowej szwedzkiego koncernu motoryzacyjnego Volvo Car Corporation, która użyta została do stworzenia m.in. S-Maxa II oraz Galaxy II[4]. W 2007 roku wprowadzono do produkcji wersję kombi pojazdu. W tej generacji zastosowano silniki Diesla Koncernu PSA (2.0 Hdi 140–210 KM i 2.2 Hdi 175–200 KM) oraz benzynowe (2.5 T Volvo). Ciekawostką jest to że Mondeo MK IV przed premierą zostało pokazane w 2006 roku w filmie o Jamesie Bondzie była to topowa odmiana 2.5 T[15].

W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 2008 model zajął 3. pozycję (za Fiatem 500 i Mazdą 2)[16].

Lifting | edytuj kod

25 sierpnia 2010 roku w Moskwie zaprezentowana została wersja po face liftingu[17][18]. Zmieniono m.in. przedni zderzak, w którym zamontowano światła do jazdy dziennej wykonane w technologii LED oraz wykonane w tej samej technologii tylne lampy. Przy okazji zmieniono pokrywę bagażnika, odświeżono konsolę środkową pojazdu oraz przeprojektowano podświetlenie wnętrza. Przy okazji liftingu wprowadzono na rynek dwie nowe jednostki napędowe: benzynowy, turbodoładowany motor o pojemności 2 l i mocy 240 KM oraz wysokoprężny, 2.2 l silnik o mocy 200 KM[19].

Wersje wyposażeniowe[20] | edytuj kod

  • Ambiente
  • Trend
  • Ghia
  • Ghia X
  • Business Edition
  • Titanium
  • Titanium X
  • Titanium LXS
  • Titanium S – Platinium
  • Edge
  • Zetec
  • S Titanium
  • EcoNetic
  • Titanium ECO
  • Titanium X Sport
  • LX
  • XR5 Turbo
  • Champions Edition

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje m.in. system ABS, elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek. Opcjonalnie pojazd wyposażyć można m.in. w 5-calowy wyświetlacz LCD wyświetlający informacje z komputera pokładowego oraz system nawigacji satelitarnej, a także bezkluczykowy system uruchamiania pojazdu, podgrzewane oraz elektryczne przednie fotele z pamięcią, webasto, podgrzewaną przednią szybę oraz zawieszenie o regulowanej twardości[4].

Dane techniczne | edytuj kod


Piąta generacja | edytuj kod

Ford Mondeo V – tył Ford Mondeo V Kombi Ford Mondeo V Vignale Sedan – tył Ford Mondeo V Vignale Sedan Ford Mondeo V po liftingu Ford Mondeo V – tył po liftingu

Ford Mondeo V został zaprezentowany po raz pierwszy na Paris Motor Show w 2014 roku.

Auto zbudowane zostało na nowej płycie podłogowej – CD, a także otrzymało zupełnie nową konstrukcję tylnego zawieszenia. Pojazd jest tym razem samochodem światowym, identycznym z drugą generacją przeznaczonego na rynek Ameryki Północnej modelu Fusion.

Opóźniony debiut w Europie | edytuj kod

Bliźniacza odmiana na rynek USA o nazwie Fusion została zaprezentowana już w styczniu 2012 roku na Detroit Auto Show[21]. Samochód jako Mondeo piątej generacji miał pierwotnie trafić na rynek europejski z mniejszym opóźnieniem, wiosną 2013 roku[22]. Jednakże zamknięcie fabryki w Belgii i przeniesienie mocy produkcyjnych do zakładów Forda w Hiszpanii, a także trudna sytuacja ekonomiczna Forda[23], opóźniły debiut samochodu aż o półtora roku – do jesieni 2014 roku[24]. Ostatecznie, europejska premiera piątej generacji Mondeo miała miejsce w październiku 2014 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie[25].

Mondeo Vignale | edytuj kod

Wtedy też zaprezentowana została także odmiana Vignale. Model charakteryzował się przede wszystkim zmienionymi zderzakami, które łączą w sobie elementy sportowe i luksusowe. Zastosowano także nowy chromowany grill oraz kilka elementów w takim samym wykończeniu: klamki, obudowy lusterek oraz 20-calowe obręcze kół stworzone specjalnie na potrzeby tego konceptu. Wnętrze Mondeo Vignale wykończono przy użyciu skóry, dodatkowo zastosowano chromowane listwy przypodłogowe, skórzane podłokietniki oraz fotele z miękkiej skóry naturalnej z oznaczeniami serii Vignale. Oprócz tego skórą obszyto również koło kierownicy, panel instrumentów, konsolę środkową oraz środkowy podłokietnik[26].

W kwietniu 2015 roku Ford zaprezentował topową odmianę Vignale Mondeo będącą zapowiedzią nowej linii ekskluzywnych pojazdów amerykańskiej marki. Auto oferowane jest wyłącznie z najmocniejszymi jednostkami napędowymi (w tym w wersji hybrydowej) i wykańczane ręcznie w specjalnym Vignale Centre w hiszpańskiej Valencii. Po raz pierwszy w Mondeo standardem stał się m.in. system aktywnej redukcji hałasu. Auto wyposażone jest w szytą ręcznie skórzaną tapicerkę[27]. Z zewnątrz Mondeo Vignale wyróżnia się chromowanymi listwami oraz emblematami Vignale na nadkolach oraz listwie bagażnika. Vignale to również szereg bezpłatnych usług klasy premium, które oferowane są właścicielom auta[28].

Lifting | edytuj kod

W styczniu 2019 roku Ford zaprezentował Mondeo po modernizacji. Samochód otrzymał zmodyfikowany przedni zderzak, który oprócz nowego układu diod LED wzbogaciła większa atrapa chłodnicy[29]. Ponadto, zmodyfikowano też tylną część nadwozia, dodając chromowaną poprzeczkę biegnącą przez klapę bagażnika, a gamę wzbogaciła odmiana o napędzie hybrydowym[30].

Niepewne dalsze losy modelu | edytuj kod

W lipcu 2019 roku pojawiły się informacje, że z końcem produkcji piątej generacji Mondeo, nazwa ta zniknie z oferty marki, a producent wycofa się tym samym z produkcji samochodów osobowych klasy średniej[31]. Następcą ma zostać podwyższone kombi w stylu crossovera, które ponadto zastąpi także vany Galaxy oraz S-Max[32].

W 2020 roku ogłoszono jednak, że w przeciągu najbliższego roku zadebiutuje szósta już generacja tego modelu, mimo iż pod koniec 2019 roku ogłoszono przedstawienie następcy o nazwie Stormtrak lub Mondeo Evos[33].

Wersje wyposażeniowe[34] | edytuj kod

  • Ambiente Plus
  • Trend
  • Edition
  • Gold Edition
  • Luxe
  • ST Line
  • Titanium
  • Titanium Hybrid
  • Vignale
  • Pakiety
  • Silver X
  • Gold X

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje m.in. 16-calowe aluminiowe obręcze kół, klimatyzację manualną, elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek, radioodtwarzacz CD/MP3 z 6-głośnikami i kolorowym wyświetlaczem oraz wejściem USB, czołowe, boczne oraz kurtynowe poduszki powietrzne, elektroniczny układ stabilizacji toru jazdy, system ABS z ESP, system ułatwiający ruszanie na wzniesieniu, system monitorowania ciśnienia w oponach (TMPS), elektryczny hamulec postojowy oraz światła do jazdy dziennej i tylne lampy wykonane w technologii LED.

Opcjonalnie auto wyposażyć można w zależności od wersji wyposażeni m.in. w dwustrefową klimatyzację automatyczną, reflektory adaptacyjne wykonane w technologii LED, radioodtwarzacz CD/MP3 z systemem Ford SYNC i AppLink oraz 8 głośników i gniazda USB/AUX-IN, nadmuchiwane pasy bezpieczeństwa dla pasażerów dwóch tylnych skrajnych siedzeń, rozbudowane systemy audio, komunikacji oraz nawigacji, otwierany panoramiczny dach, ogrzewanie postojowe, elektrycznie otwieraną klapę bagażnika, czujniki parkowania, kamerę cofania, podgrzewaną kierownicę oraz przednią szybę, aktywne oraz samopoziomujące się zawieszenie, skórzaną kierownicę i gałkę zmiany biegów, 17-calowe alufelgi, oświetlenie wnętrza w technologii LED, przednie, sportowe, podgrzewane fotele, tempomat, 10,1-calowy kolorowy wyświetlacz, system utrzymywania na danym pasie ruchu, system rozpoznawania znaków drogowych oraz układ monitorowania koncentracji kierowcy, układ wspomagania parkowania równoległego oraz prostopadłego, elektrycznie regulowaną kolumnę kierownicy z pamięcią ustawień, Bluetooth oraz światła przeciwmgłowe.

Silniki | edytuj kod

Benzynowe | edytuj kod

  • R3 1.0 EcoBoost 125 KM
  • R4 1.5 EcoBoost 160 KM
  • R4 2.0 EcoBoost 203 KM
  • R4 2.0 EcoBoost 240 KM

Wysokoprężne | edytuj kod

  • R4 1.5 TDCi 120 KM
  • R4 1.6 TDCi 115 KM
  • R4 2.0 TDCi 150 KM
  • R4 2.0 TDCi 150 KM AWD
  • R4 2.0 TDCi 180 KM
  • R4 2.0 Twin-Turbo TDCi 210 KM

Hybrydowe | edytuj kod

  • R4 2.0 Hybrid 187 KM


Przypisy | edytuj kod

  1. Living with your Ford Mondeo, Jeremy Churchill, K. Legg: Haynes Service and Repair Mondeo, Sparkford, Anglia, Haynes Publishing, 1996, ​ISBN 1-85960-167-7​.
  2. Interbrand – Mondeo – Ford Motor Company (ang.).
  3. Previous winners - Car of the Year 1994 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2020-03-15].
  4. a b c d e f g h Ford Mondeo na stronie katalog.autokult.pl.
  5. H. R. Etzold. Ford Mondeo. Sam naprawiam samochód, Warszawa, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2003, ​ISBN 83-206-1468-6​.
  6. Ford Mondeo II * Dance Techniczne * AutoCentrum.pl. [dostęp 2016-11-04].
  7. Stowarzyszenie Mondeo Klub Polska (oficjalna strona internetowa).
  8. Future Classic: Ford Mondeo Mk 3 (ang.). [dostęp 2020-04-13].
  9. Previous winners - Car of the Year 2001 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2020-03-15].
  10. Ford Mondeo MK2 Estate (2000 - 2007) used car review (ang.). [dostęp 2020-04-13].
  11. Używany Ford Mondeo III (2000-2007). Wady, zalety, typowe usterki (pol.). [dostęp 2020-04-13].
  12. FORD METROSTAR (ang.). [dostęp 2020-04-13].
  13. Tygodnik Motor, nr 38, 17 września 2009.
  14. Wymiary: Tygodnik Motor, nr 49, 30 listopada 2009.
  15. Artur Kuśmierzak: Ford Mondeo Mk IV [awarie i problemy. autokult.pl. [dostęp 2016-03-14].
  16. Previous winners - Car of the Year 2008 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2020-03-15].
  17. Tygodnik Auto Świat, nr 28, 5 lipca 2010.
  18. Ford Mondeo 2013 FL (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 2020-30-15].
  19. Tomasz Popławski: Ford Mondeo Facelifting - Korekta. autogaleria.pl, 2010-06-25. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-06)].
  20. Tygodnik Auto Świat, nr 21, 21 maja 2007.
  21. 2013 Ford Fusion officially revealed (ang.). [dostęp 2019-10-18].
  22. (2013) Ford Mondeo/Fusion - oficjalny debiut [NAIAS 2012 - aktualizacja (pol.). [dostęp 2019-10-18].
  23. Ford zmienia plany i przesuwa premierę nowego Mondeo na 2014 rok (pol.). [dostęp 2019-10-18].
  24. Why is new 2015 Ford Mondeo so late to launch? (ang.). [dostęp 2019-10-18].
  25. Nowy Ford Mondeo - ważny gracz w swojej klasie (pol.). [dostęp 2019-10-18].
  26. Ford Mondeo Mk.V. Vignale (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 2020-03-15].
  27. Ford Vignale Mondeo oficjalnie (pol.). W: chceauto.pl [on-line]. [dostęp 2015-04-17].
  28. MichałM. Sztorc MichałM., Ford Mondeo Vignale TDCi - test i opis programu Vignale, 18 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-24]  (pol.).
  29. Nareszcie – Ford Mondeo przeszedł lifting. Do gamy dołącza hybryda kombi (pol.). [dostęp 2019-10-18].
  30. Ford Mondeo po liftingu 2019. Dużo zmian i hybrydowa wersja kombi (pol.). [dostęp 2019-10-18].
  31. Koniec Forda S-Max i Galaxy, Mondeo będzie crossoverem (pol.). [dostęp 2019-10-18].
  32. Koniec Mondeo, S-Maxa i Galaxy. Ford szykuje się do przewrotu? (pol.). [dostęp 2019-10-18].
  33. Następna generacja Forda Mondeo została potwierdzona na 2021 rok (pol.). [dostęp 2020-01-23].
  34. msob: Nowy Ford Mondeo od 89 000 zł. magazynauto.pl, 2014-09-26. [dostęp 2014-09-28].
Na podstawie artykułu: "Mondeo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy