Monochromatyzm (sztuka)


Monochromatyzm (sztuka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Monochromatyzm (sztuka) – użycie w obrazie tylko jednej barwy o różnych odcieniach.

Technika popularna m.in. w Japonii w okresie Muromachi (13331560). Charakterystyczna także dla malarstwa Paolo Uccello. Stosowana często w malarstwie iluzjonistycznym przy naśladowaniu efektów reliefu, płaskorzeźby i detalu architektonicznego.

Techniką monochromatyczną malowano zwykle, według zasad tradycyjnego warsztatu malarskiego, podmalówki pod obrazy olejne lub olejno-żywiczne.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Monochromatyzm (sztuka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy