Morze Beringa


Na mapach: 58°N 178°W/58,000000 -178,000000

Morze Beringa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Morze Beringa – obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego o powierzchni ok. 2 mln km². Od północy i wschodu graniczy z Alaską, na zachodzie z Syberią, a na południu jego granice wyznacza łuk wyspowy tworzony przez Aleuty. Morze Beringa otrzymało nazwę na cześć Vitusa Beringa, duńskiego komandora w służbie rosyjskiej, który je odkrył i opisał.

W czasie ostatniej epoki lodowcowej poziom morza był na tyle niski, że umożliwił migrację zarówno ludziom, jak i zwierzętom z Azji do Ameryki Północnej suchą stopą poprzez ląd Beringii, który jest obecnie dnem morza w okolicy cieśniny Beringa.

Na Morzu Beringa znajdują się m.in. Wyspy Komandorskie i Wyspy Pribyłowa.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (morze):
Na podstawie artykułu: "Morze Beringa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy