Most Mulwijski


Na mapach: 41°56′08″N 12°28′01″E/41,935556 12,466944

Most Mulwijski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Most Mulwijski (wł. Ponte Molle lub Ponte Milvio, łac. Pons Milvius lub Pons Mulvius) – jeden z najstarszych mostów na Tybrze, znajdujący się na przedmieściach Rzymu, w ciągu prowadzącej do miasta drogi via Flaminia.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Most powstał pod koniec III wieku p.n.e., przypuszczalnie wraz z drogą via Flaminia[1]. W 109 roku p.n.e. został przebudowany przez cenzora Marka Emiliusza Skaurusa[1].

W 1805 roku most został przebudowany na zlecenie papieża Piusa VII przez Giuseppe Valadiera, a przy jego północnym krańcu dobudowano wieżę. Z oryginalnej konstrukcji starożytnej zachowały się do czasów współczesnych cztery środkowe przęsła[1].

W 312 roku Maksencjusz poniósł tu klęskę walcząc z wojskami Konstantyna Wielkiego, a w 489 roku Teodoryk zwyciężył Odoakra.

Ciekawostki | edytuj kod

Według przekazu Euzebiusza z Cezarei przed bitwą przy moście Mulwijskim (28 października 312) Konstantyn miał wizję, która pozwoliła mu odnieść zwycięstwo. Koło południa miał ujrzeć na niebie świetlisty krzyż, a pod nim napis po grecku Εν Τουτω Νικα - "Z tym zwyciężysz". Znany bardziej w tłumaczeniu łacińskim In hoc signo vinces - "W tym znaku zwyciężysz". Następnej nocy we śnie Chrystus nakazał mu użyć znaku krzyża przeciwko jego wrogom. Euzebiusz następnie opisuje labarum ze znakiem Chi Rho. Konstantyn jako pierwszy cesarz przeszedł na chrześcijaństwo. Zakończył politykę prześladowań chrześcijan i w 313 wydał edykt mediolański, proklamując swobodę wyznawania tej religii.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Stefan Grundmann: The Architecture of Rome. Stuttgart: Axel Menges, 1998, s. 29. ISBN 978-3-930698-60-8.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Most Mulwijski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy