Muzeum Diecezjalne w Tarnowie


Na mapach: 50°00′47,2320″N 20°59′11,9040″E/50,013120 20,986640

Muzeum Diecezjalne w Tarnowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzeum Diecezjalne w Tarnowie – najstarsze muzeum diecezjalne w Polsce założone 25 października 1888 roku przez ówczesnego rektora tarnowskiego seminarium duchownego ks. Józefa Bąbę.

Historia | edytuj kod

Początkowo mieściło się w budynku seminarium. W okresie międzywojennym w ratuszu na tarnowskim Rynku, a obecnie w zabytkowych kamieniczkach z XVI wieku w sąsiedztwie katedry, niegdyś kolegiaty. Kamienica, w której obecnie mieszczą się dwie duże sale wystawowe, była kiedyś zwana Akademiolą, ponieważ była to filia Uniwersytetu Krakowskiego. Była to pierwsza tarnowska szkoła.

Zbiory muzeum | edytuj kod

„Opłakiwanie z Chomranic”, dzieło anonimowego artysty, gotyk ok. 1440 r.

Eksponaty muzeum dzielą się na cztery działy[2]: zabytki sztuki cechowej – gotycka rzeźba i malarstwo z terenu Małopolski, tkaniny kościelne – m.in. ornaty i kapy, sztuka ludowa, w szczególności obrazy malowane na szkle z całej Europy i innych kontynentów, oraz dzieła sztuki z przełomu XIX i XX wieku (obrazy, porcelana zegarki). Najstarszym eksponatem w muzeum jest rzeźba głowy św. Jana Chrzciciela na misie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Filie – Muzeum Diecezjalne w Tarnowie, muzeum.diecezja.tarnow.pl [dostęp 2018-11-12]  (pol.).
  2. Eksponaty – Muzeum Diecezjalne w Tarnowie, muzeum.diecezja.tarnow.pl [dostęp 2018-11-12]  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Muzeum Diecezjalne w Tarnowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy