NHL (2009/2010)


NHL (2009/2010) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sezon NHL 2009/2010 – 92. sezon ligi National Hockey League, a setny wliczając prekursora ligi National Hockey Association. Pierwsze mecze sezonu odbędą się 1 października 2009 roku. W tym dniu odbędą się cztery mecze, a w spotkaniu pomiędzy Colorado Avalanche oraz San Jose Sharks w Pepsi Center zostanie zastrzeżony nr 19 w uznaniu zasług Joe Sakica[1]. 2 oraz 3 października odbędą się mecze pomiędzy Detroit Red Wings i St. Louis Blues oraz Chicago Blackhawks z Florida Panthers[2] w europejskich halach: helsińskiej - Hartwall Areena oraz sztokholmskiej - Globen. Będzie to trzecie rozpoczęcie sezonu NHL na kontynencie europejskim w historii. Sezon zasadniczy w którym zagra 30 drużyn zakończy się w kwietniu 2010 roku, po zakończeniu tej fazy ligi, drużyny rozpoczną walkę o Puchar Stanleya w play off, które zakończą się w czerwcu. W lutym z powodu igrzysk olimpijskich będzie przerwa w rozgrywkach. Zawodnicy grający w drużynach NHL będą mogli zagrać w drużynach narodowych podczas turnieju olimpijskiego.

Spis treści

Wydarzenia przedsezonowe | edytuj kod

NHL Entry Draft 2009 | edytuj kod

 Osobny artykuł: NHL Entry Draft 2009.

W dniach 26-27 czerwca 2009 roku w znajdującej się w mieście Montreal, hali Centre Bell[3] odbył się czterdziesty szósty w historii draft, którym to drużyny występujące w lidze NHL mogły wybrać młodych, perspektywicznych zawodników. Z numerem pierwszym wybranym został Kanadyjczyk John Tavares, pochodzący z klubu London Knights, środkowy ten został wybrany przez drużynę New York Islanders. Łącznie zostało wybranych 211 graczy: 21 bramkarzy, 70 obrońców i 119 napastników z 11 państw: 102 z Kanady, 55 ze Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Rosji, Finlandii, Słowacji, Czech, Włoch, Białorusi, Danii oraz Niemiec. Po raz pierwszy w historii w pierwszej rundzie draftu wybrano siedmiu Szwedów, co jest rekordem tej nacji[4].

W pierwszej trójce draftu znaleźli się również: szwedzki obrońca Victor Hedman, który przeszedł do Tampa Bay Lightning. Trzecim zawodnikiem draftu był kanadyjski center Matt Duchene, który przeszedł do Colorado Avalanche.

Puchar Wiktorii 2009 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Wikotrii 2009.

29 września 2009 roku w szwajcarskiej Hallenstadion odbyła się druga edycja Pucharu Wiktorii. Wystąpiły w nim dwie drużyny: ZSC Lions (zwycięzca Ligi Mistrzów) oraz Chicago Blackhawks (reprezentant ligi NHL). Zwycięzcą spotkania została drużyna szwajcarska, która pokonała drużynę ze Stanów Zjednoczonych 2:1[5][6]. Drużyna z Zurychu została pierwszym zespołem europejskim, który wygrał Puchar Wiktorii oraz pierwszą drużyną z Europy, która pokonała drużynę NHL od 1991 roku[7].

Sezon zasadniczy | edytuj kod

Terminarz | edytuj kod

Każda z 30 drużyn rozegra 82 meczów sezonu zasadniczego (24 meczów z drużynami z tej samej dywizji, 40 meczów z drużynami z pozostałych dywizji tej samej konferencji oraz 15 meczów z drużynami opozycyjnej konferencji[8]) w ciągu 7 miesięcy od 1 października do 12 kwietnia 2010. Pomiędzy 15, a 28 lutym nie odbędzie się żaden mecz ligi z powodu odbywającego się w tym czasie turnieju olimpijskiego, w wyniku czego nie odbędzie się również mecz gwiazd. 1 stycznia 2010 roku odbyła się za to trzecia edycja NHL Winter Classic. Mecz rozegrany został na stadionie Fenway Park w Bostonie[9]. W spotkaniu tym uczestniczyły drużyny Boston Bruins oraz Philadelphia Flyers. Zwyciężyły niedźwiadki 2:1, zdobywając decydującą bramkę w dogrywce[10].

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. W każdej obowiązywać będzie formuła do czterech zwycięstw, w tym o Puchar Stanleya. Playoffy potrwają od kwietnia do czerwca 2010 roku.

Tabela | edytuj kod

Legenda: Lp. - miejsce, M - mecze, Z - zwycięstwa, P - porażki, OT — porażki po dogrywce lub rzutach karnych, Br - bramki, Bl - bilans bramkowy, Pkt - punkty     = lider dywizji,     = awans do playoff

Statystyki sezonu zasadniczego | edytuj kod

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 1230 meczach[11].

Zawodnicy z pola

Bramkarze

Playoff | edytuj kod

 Osobny artykuł: NHL (2009/2010)/Playoff.

Rozstawienie | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Washington Capitals zdobywca Presidents' Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 121 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: New Jersey Devils, Buffalo Sabres, Chicago Blackhawks, Vancouver Canucks oraz San Jose Sharks.

Konferencja Wschodnia | edytuj kod

Puchar Stanleya
  1. Washington Capitals – mistrz dywizji południowo-zachodniej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym, zdobywca Presidents' Trophy oraz 121 punktów.
  2. New Jersey Devils – mistrz dywizji atlantyckiej, 103 punkty
  3. Buffalo Sabres – mistrz dywizji północno-wschodniej, 100 punktów
  4. Pittsburgh Penguins – 101 punktów (47 zwycięstw)
  5. Ottawa Senators – 94 punkty (44 zwycięstwa)
  6. Boston Bruins – 91 punkty (39 zwycięstw)
  7. Philadelphia Flyers – 88 punktów (41 zwycięstw)
  8. Montreal Canadiens – 88 punktów (39 zwycięstw)

Konferencja Zachodnia | edytuj kod

  1. San Jose Sharks – mistrz dywizji pacyficznej oraz mistrz sezonu zasadniczego konferencji zachodniej, 113 punktów
  2. Chicago Blackhawks – mistrz dywizji centralnej, 112 punktów
  3. Vancouver Canucks – mistrz dywizji północno-zachodniej, 103 punkty
  4. Phoenix Coyotes – 107 punktów (50 zwycięstw)
  5. Detroit Red Wings – 102 punkty (44 zwycięstwa)
  6. Los Angeles Kings – 101 punktów (46 zwycięstw)
  7. Nashville Predators – 100 punktów (47 zwycięstw)
  8. Colorado Avalanche – 95 punktów (43 zwycięstwa)

Drzewko playoff | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents' Trophy (w tym wypadku Washington Capitals) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.

Nagrody | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jarosław Grabowski: Terminarz NHL ogłoszony (pol.). hokej.net. [dostęp 16 lipca 2009].
  2. 4 NHL teams to start '09-10 season in Europe (ang.). cba.ca. [dostęp 19 lutego 2009].
  3. Habs unveil 2009 NHL All-Star Game logo (ang.). canadiens.nhl.com. [dostęp 5 kwietnia 2008].
  4. John Kreiser: Entry Draft by the Numbers (ang.). nhl.com. [dostęp 27 czerwca 2009].
  5. Zurich beats Blackhawks 2-1 to win Victoria Cup (ang.). sports.yahoo.com. [dostęp 29 września 2009].
  6. Jarosław Grabowski: Ryk Lwów powrócił (pol.). hokej.net. [dostęp 29 września 2009].
  7. Bill Meltzer: Victoria Cup champs ZSC Lions cap year to remember (ang.). nhl.com. [dostęp 30 września 2009].
  8. NHL owners finally approve schedule change; Nashville sale approved (ang.). thehockeynews.com. [dostęp 29 listopada 2007].
  9. 2010 Winter Classic to be played at Fenway Park (ang.). tsn.ca. [dostęp 9 kwietnia 2009].
  10. Shawn P. Roarke: Bruins walk off Fenway field a Classic winner (ang.). nhl.com. [dostęp 1 stycznia 2010].
  11. Stats (ang.). nhl.com.
  12. Saves % (ang.). nhl.com.
  13. Średnia straconych bramek na mecz
  14. GAA (ang.). nhl.com.
  15. Shutouty (ang.). nhl.com.
  16. Zwycięstwa (ang.). nhl.com.
Na podstawie artykułu: "NHL (2009/2010)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy