Nadchloran sodu


Nadchloran sodu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Niebezpieczeństwo

Nadchloran sodu, NaClO4nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu nadchlorowego.

Spis treści

Właściwości | edytuj kod

Nadchloran sodu jest najlepiej rozpuszczalną solą z nadchloranów. Jest białą, higroskopijną, krystaliczną substancją stałą. Zazwyczaj występuje jako monohydrat o rombowym układzie krystalograficznym[1].

Otrzymywanie | edytuj kod

Związek jest otrzymywany w reakcji anodowego utleniania chloranu sodu na anodzie wykonanej z platyny, β-tlenku ołowiu(II) lub grafitu. Katoda jest wykonana ze stali[5].

Schematyczny przebieg reakcji jest następujący:

NaClO3 + H2O → NaClO4 + H2

Ponadto jako produkt uboczny na anodach wydziela się tlen. W zależności od używanych anod wymagane jest napięcie prądu 4,75 V (anoda z tlenku ołowiu) lub 6 V (anoda platynowa). Zużycie energii dla procesu wynosi 2,5–3 kWh/kg nadchloranu sodu[5].

Zastosowanie | edytuj kod

W laboratorium stosowany jest jako prekursor w syntezie innych nadchloranów. Z powodu jego higroskopijności znajduje niewielkie zastosowanie w pirotechnice. W napędach rakietowych może służyć jako źródło tlenu.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d CRC handbook of chemistry and physics: a ready-reference book of chemical and physical data. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. (4-91). ISBN 1-4200-9084-4. (ang.)
  2. a b Nadchloran sodu (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-28].
  3. Nadchloran sodu (nr 410241) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2011-07-30]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  4. Nadchloran sodu (nr 410241) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-07-30]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  5. a b Karl Heinz Büchel, Hans-Heinrich Moretto: Industrial inorganic chemistry. Weinheim; New York: Wiley-VCH, 2000, s. 172. DOI: 10.1002/9783527613328. ISBN 978-3-527-29849-5. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Nadchloran sodu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy