Neonazizm


Neonazizm w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Marsz niemieckich neonazistów w Monachium Marsz niemieckich neonazistów ku czci Rudolfa Heßa

Neonazizmskrajnie prawicowa[1][2] ideologia, doktryna, kult, fascynacja mająca na celu przywrócenie lub ustanowienie ustroju opartego na niemieckiej wersji narodowego socjalizmu.

Głosi konieczność supremacji własnego narodu (uznając go za najwyższe po narodzie niemieckim dobro) i jego pochodzenia etnicznego (w tym elementy kulturowe takie jak etniczne wierzenia), oraz charakteryzuje się postawami rasizmu, antysemityzmu, kultem siły i darwinizmem społecznym. W niektórych odłamach przechodzi w skrajny nacjonalitaryzm, w innych zaś w „biały” internacjonalizm. Neonaziści używają charakterystycznej dla siebie symboliki.

W neonazizmie kultura danego społeczeństwa przyjmuje własne określone historyczne fundamenty ideologii na inspiracje organizacji neonazistowskich[3][4].

Spis treści

Elementy ideologii | edytuj kod

Antysemityzm | edytuj kod

 Osobny artykuł: Antysemityzm.

Różnice z nazizmem | edytuj kod

Neonazizm od nazizmu hitlerowskiego generalnie odróżnia panaryjskie pojmowanie narodów Europy (w przeciwieństwie do hitlerowskiego pangermanizmu). Wiele grup neonazistowskich (w tym międzynarodowe Blood & Honor, czy brytyjskie Combat 18, najbardziej znana organizacja neonazistowska na świecie), choć uznaje Hitlera za twórcę ideologii narodowego socjalizmu, odcina się od niektórych jego poglądów, postaw czy działań.

Do lat 80. XX wieku neonazizm nazywany był nazizmem. Uległo to zmianie wskutek protestów środowisk pokrzywdzonych w czasie II wojny światowej.

Neonazizm na świecie | edytuj kod

Neonazizm jest silnie rozwinięty w Stanach Zjednoczonych, Niemczech oraz Rosji. Wiele osób usiłuje rozbudzić ten ruch, m.in. Colin Jordan, George Lincoln Rockwell, Savitri Devi, Francis Parker Yockey, William Pierce oraz David Myatt.

Stany Zjednoczone | edytuj kod

Poprawka do konstytucji, gwarantująca wolność wypowiedzi, powoduje iż organizacje te działają legalnie, legalnie też rozprowadzają przedmioty związane z Adolfem Hitlerem.

Niemcy | edytuj kod

W Niemczech częste są ataki na ośrodki dla osób starających się o azyl, lub na rodziny przesiedleńców do Niemiec. Grupy bezpośrednio odwołujące się do faszyzmu i hitleryzmu nie mogą legalnie działać w RFN, dlatego tradycyjnie przenoszą swoje demonstracje do Danii, gdzie obowiązuje łagodniejsze prawo w tym zakresie.

Wielka Brytania | edytuj kod

Następujące organizacje w Wielkiej Brytanii zostały opisane jako neonazistowskie:

Neonazizm w Polsce | edytuj kod

Współczesne grupy narodowosocjalistyczne w Polsce w większości przynależą do międzynarodowego neonazizmu. Apoteozują III Rzeszę i jej przywódców, demonstrują wrogość do chrześcijaństwa, a nawet do nacjonalizmu jako kierunku dzielącego „rasę aryjską”. Wielokrotnie odnoszą się pogardliwie do polskiej kultury i tradycji. W swoich publikacjach często stosują język niemiecki oraz przedruki z pism hitlerowskich. Te elementy sprawiają, że pełnią oni rolę także czynnika germanizującego[5].

Sytuacja prawna | edytuj kod

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997 r. nr 78, poz. 483):

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 2019 r. poz. 1950, z późn. zm.):

Przypisy | edytuj kod

  1. Marcin Kozakiewicz, Różne oblicza faszyzmu we współczesnej Europie, 2015, s. 15-16.
  2. S. von Mering, T. W. McCarty, Right-Wing Radicalism Today: Perspectives from Europe and the US, 2014, s. 22.
  3. Sieg heil! Neonazizm w Polsce ma się dobrze. Harłukowicz tropi faszystowskie kapele, „wyborcza.pl” [dostęp 2018-07-18]  (pol.).
  4. Neonaziści w Rosji groźniejsi od Czeczenów, „wiadomosci.dziennik.pl” [dostęp 2018-07-18] .
  5. Olgierd Grott: Faszyści i narodowi socjaliści w Polsce. Kraków: Nomos, 2007, s. 344. ISBN 978-83-60490-19-8.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (ideologia polityczna):
Na podstawie artykułu: "Neonazizm" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy