Neubrandenburg


Na mapach: 53°33′N 13°16′E/53,550000 13,266667

Neubrandenburg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stargarder Tor i Konzertkirche (Kościół Mariacki przekształcony w salę koncertową)

Neubrandenburg (pol. hist. Nowy Branibórz[1], Branibór Nowy[2]) – miasto powiatowe w Niemczech w południowo-wschodniej części Meklemburgii-Pomorza Przedniego na Pojezierzu Meklemburskim, siedziba powiatu Mecklenburgische Seenplatte. Jest położone na północnym skraju jeziora Tollensesee w pobliżu miejsca, gdzie wypływa zeń rzeka Tollense. Miasto obejmuje także wzgórze Datzeberg, na którym wybudowano osiedle bloków mieszkalnych.

Gród słowiański w tym miejscu był wzmiankowany po raz pierwszy w 939 roku pod nazwą Brennaburg i w 948 roku jako Brendanburg. Fundacja miasta miała miejsce 4 stycznia 1248, kiedy margrabia brandenburski Jan I postanowił wybudować miasto strzegące północnych rubieży jego ziem. Od 1292 r. jest częścią Meklemburgii.

Do dzisiaj zachowały się średniowieczne mury obronne wraz z czterema bramami miejskimi, które są wizytówką miasta ("Neubrandenburg – miasto czterech bram").

Za czasów NRD w latach 1952–1990 stolica okręgu (Bezirk).

W mieście znajduje się stacja kolejowa.

Współpraca zagraniczna | edytuj kod

Neubrandenburg posiada następujące umowy partnerskie[3]:

Przypisy | edytuj kod

  1. Antoni Rehman: Niżowa Polska opisana pod względem fizyczno-geograficznym. Lwów: Drukarnia Ludowa, 1904, s. 348.
  2. ks. Stanisław Kozierowski: Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. T. Zeszyt IIA. Poznań: 1937.
  3. Współpraca międzynarodowa
Kontrola autorytatywna (gmina miejska w Niemczech):
Na podstawie artykułu: "Neubrandenburg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy