Nirefs (1927)


Nirefs (1927) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nirefs (Y-4) (gr.: Νηρεύς) – grecki okręt podwodny z okresu międzywojennego i II wojny światowej, druga zamówiona jednostka typu Protefs. Okręt został zwodowany w grudniu 1927 roku we francuskiej stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes, a do służby w Marynarce Grecji wszedł w marcu 1930 roku. „Nirefs” uczestniczył w wojnie grecko-włoskiej z lat 1940–41, a po inwazji Niemiec na Grecję w 1941 roku operował u boku Royal Navy na Morzu Śródziemnym. Okręt został skreślony z listy floty w maju 1947 roku i złomowany w roku 1952.

Spis treści

Projekt i budowa | edytuj kod

Jednostka została zamówiona przez rząd Grecji w 1925 roku[1]. Projekt okrętu, autorstwa inż. Jeana Simonota[1][2], był bardzo zbliżony do francuskiego typu Sirène i stanowił powiększoną wersję typu Katsonis[1][2]. Oprócz większych wymiarów i wyporności, wszystkie wyrzutnie torped umieszczono w kadłubie sztywnym[2][3].

„Nirefs”[a] zbudowany został w stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes[3][4]. Stępkę okrętu położono w 1927 roku[1], został zwodowany w grudniu 1927 roku[2][5], a do służby w Polemiko Naftiko przyjęto go 1 marca 1930 roku[1][6]. Jednostka otrzymała nazwę nawiązującą do mitologicznego bóstwa morskiego – Nereusza oraz numer burtowy Y-4[1][7]. Koszt budowy okrętu wyniósł 119 000 £[4][7].

Dane taktyczno–techniczne | edytuj kod

„Nirefs” był dużym dwukadłubowym okrętem podwodnym[2]. Długość całkowita wynosiła 68,6 metra, szerokość 5,73 metra i zanurzenie 4,18 metra[1][2]. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 750 ton, a w zanurzeniu 960 ton[2][3][b]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne Sulzer o łącznej mocy 1420 koni mechanicznych (KM)[2][3]. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1200 KM[2][3]. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 14 węzłów na powierzchni i 9,5 węzła w zanurzeniu[2][3]. Zasięg wynosił 4000 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 100 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą[1][8][c]. Zbiorniki paliwa mieściły 105 ton oleju napędowego[1][2]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 85 m[1].

Okręt wyposażony był w osiem wewnętrznych wyrzutni torped kalibru 550 mm: sześć na dziobie oraz dwie na rufie, z łącznym zapasem 10 torped[1][7][d]. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal. 100 mm L/40 Schneider, umieszczone na obrotowej platformie na przedzie kiosku, z zapasem amunicji wynoszącym 150 naboi oraz działko plot. kal. 40 mm L/39 Mark II[1][5].

Załoga okrętu składała się z 41 oficerów, podoficerów i marynarzy[2][3].

Służba | edytuj kod

Podczas inwazji Włoch na Grecję, 9 stycznia 1941 roku „Nirefs” nieopodal Brindisi bez powodzenia zaatakował włoski parowiec [9]. Po upadku Grecji w 1941 roku „Nirefs” (wraz z okrętami podwodnymi „Katsonis”, „Papanikolis”, „Glafkos” i „Triton”) uciekł do Aleksandrii, którą osiągnął 25 kwietnia[10]. Okręt operował u boku Royal Navy w składzie 1. Flotylli Okrętów Podwodnych, stacjonując w Aleksandrii[3][11][e]. 15 czerwca 1942 roku jednostka pod dowództwem kmdr. ppor. Rallisa zatopiła ogniem artylerii żaglowiec nieopodal Karpatos[6]. Miesiąc później w tym samym miejscu okręt zatopił z działa trzy żaglowce, a 19 lipca wystrzelił cztery niecelne torpedy w kierunku włoskiego statku szpitalnego „Sicilia” (9646 BRT)[6]. Identycznym rezultatem zakończył się 5 sierpnia atak na niemiecki statek handlowy „Wachtfels” (8467 BRT) nieopodal Rodos – wszystkie wystrzelone torpedy minęły cel[6]. Niepowodzenie zostało zrekompensowane następnego dnia, kiedy to ogniem artyleryjskim zatopiono grecki kuter rybacki[6]. 24 września 1942 roku okręt storpedował włoski statek „Fiume” (662 BRT), który zatonął 7 Mm na południowy zachód od Rodos[6][12].

Okręt jako jedyny z typu Protefs przetrwał działania wojenne i został skreślony z listy floty 3 maja 1947 roku[1][6][f]. Złomowano go w 1952 roku[1].

Uwagi | edytuj kod

  1. W większości opracowań okręt nosi nazwę „Nereus”[2][3].
  2. O. Parkes podaje, że wyporność wynosiła 700/930 ton[4]; według F.E. McMurtriego wyporność wynosiła 718/960 ton[7], Navypedia podaje wyporność standardową 730 ton i normalną 790/960 ton[1].
  3. Według P.E. Fontenoya zasięg okrętu na powierzchni wynosił 3500 Mm przy 10 węzłach[3].
  4. O. Parkes oraz Jane’s Fighting Ships of World War II podają, że okręt przenosił 8 torped[4][5].
  5. Jednostka otrzymała brytyjski znak taktyczny N 56[6].
  6. R. Gardiner i R. Chesneau oraz P.E. Fontenoy podają, że okręt został wycofany ze służby w 1945 roku[2][3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o Ivan Gogin: GLAFKOS submarines (1929-1930) (ang.). Navypedia. [dostęp 2017-03-10].
  2. a b c d e f g h i j k l m n Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: 1980, s. 405.
  3. a b c d e f g h i j k Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 185.
  4. a b c d Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1934. London: 1934, s. 245.
  5. a b c Antony Preston (red.): Jane’s Fighting Ships of World War II. London: Studio Editions, 1989, s. 157.
  6. a b c d e f g h Guðmundur Helgason: RHS Nereus (Y 4) (ang.). uboat.net. [dostęp 2017-03-10].
  7. a b c d Francis E. McMurtrie (red.): Jane’s Fighting Ships 1940. London: 1941, s. 241.
  8. Jerzy Lipiński: Druga wojna światowa na morzu. Warszawa: Wydawnictwo Lampart, 1999, s. 545.
  9. Don Kindell: NAVAL EVENTS, JANUARY 1941 (Part 1 of 2) Wednesday 1st – Tuesday 14th (ang.). Naval History Homepage. [dostęp 2017-03-10].
  10. Don Kindell: NAVAL EVENTS, April 1941 (Part 2 of 2) Tuesday 15th - Wednesday 30th (ang.). Naval History Homepage. [dostęp 2017-03-10].
  11. Geoffrey B. Mason: HMS TORBAY (N 79) - T-class Submarine (ang.). Naval History Homepage. [dostęp 2017-03-10].
  12. Don Kindell: MEDITERRANEAN FLEET - July to September 1942 (ang.). Naval History Homepage. [dostęp 2017-03-10].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nirefs (1927)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy