Obelisk Konstantyna


Na mapach: 41°00′06,95″N 28°34′58,62″E/41,001930 28,582950

Obelisk Konstantyna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Obelisk Konstantyna – 32-metrowy słup usytuowany w konstantynopolitańskim hipodromie. Obelisk znajduje się w południowej części obiektu, niedaleko pochodzącej z Delf Kolumny Wężowej[1]. Budowla ta została wykonana z kamiennych bloków. Monument pochodzi z IV wieku. W dolnej części obelisku wywiercono otwory, z których spływała woda. Strukturę odnowił cesarz Konstantyn VII Porfirogeneta w X wieku[1]. Prawdopodobnie za panowania Konstantyna VII obelisk ozdobiono złoconymi plombami z brązu. Wykonane z brązu płyty zostały zrabowane i przetopione przez uczestników IV krucjaty w 1204 roku[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Leszka i Wolińska 2011 ↓, s. 126.

Bibliografia | edytuj kod

  • Mirosław J. Leszka, Teresa Wolińska: Konstantynopol Nowy Rzym. Miasto i ludzie w okresie wczesnobizantyjskim. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011. ISBN 978-83-01-16521-5.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Obelisk Konstantyna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy