Obornik


Obornik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Gnojownia – miejsce przechowywania obornika Rozrzutnik obornika w czasie pracy Rolnik przy pracy podczas wywozu obornika na składowisko Składowisko obornika Duże składowisko obornika

Oborniknawóz naturalny składający się z przefermentowanego kału, moczu zwierząt i ściółki. Zawiera on wszystkie składniki odżywcze potrzebne do rozwoju roślin oraz poprawia właściwości fizyczne gleby.

Obecnie w dużych gospodarstwach rolnych częściej stosowany jest nawóz pochodzący z bezściółkowego chowu zwierząt gospodarskichgnojowica.

Spis treści

Rodzaje | edytuj kod

Wyróżnia się obornik:

Składowanie | edytuj kod

Obornik powinien być składowany w specjalnie do tego celu przygotowanych miejscach z wybetonowanym dnem (gnojowniach), tak aby pochodzące z niego substancje, podlegające różnym procesom chemicznym, nie przenikały do gleby.

Wymagania stawiane budowlom rolniczym służącym do magazynowania obornika, gnojowicy i gnojówki podaje Ustawa z dnia 10 lipca 2007 o nawozach i nawożeniu[1].

Wykorzystanie przez rośliny | edytuj kod

Stopień wykorzystania przez rośliny składników pokarmowych z obornika w zależności od gleby:

Skład | edytuj kod

Średni skład chemiczny obornika pochodzącego od różnych zwierząt, dobrze rozłożonego i przechowywanego w odpowiednich warunkach przedstawia poniższa tabela[2]. Ponadto obornik zawiera średnio (możliwość dużych różnic) około 75% wody, 5-6% soli mineralnych i 20% substancji organicznej.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 2021 r. poz. 76
  2. Antoni Kropisz: Nawozy. W: Uprawa roli i nawożenie roślin ogrodniczych. Jan Roman Starck (red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1997, s. 113. ISBN 83-09-01358-2.
Kontrola autorytatywna (nawóz):
Na podstawie artykułu: "Obornik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy